اخیرا افرادی ناشناس، تاسیس نهادی به نام «انجمن قلم ایران» را در فیس بوک اعلام و ضمن دفاع از «انقلاب سبز ایرانیان» و دعوت از«نویسندگان، مترجمان، روزنامه نگاران و شاعران» به شرکت در چنین نهادی، به ضرورت حضور آنان برای «زایشی نو در دنیای ادبیات ایران» اشاره و در عین حال، علیه «کانون نویسندگان ایران» نیز قلم فرسائی کرده اند.
این افراد اطلاعیه خود را با عنوان «به نام پزدان پاک» آغاز کرده و نوشته اند : « در راستای شکل گیری ایران نوین، پس از پیرروزی انقلاب سبز ایرانیان، نیاز به نهادهای مدنی خواهیم داشت که گروه ها و اصناف ایرانی را نمایندگی کنند. دراین بین نویسندگان، مترجمان، روزنامه نگاران و شاعران نقشی پایه ای به دوش خواهند داشت در این گروه تلاش خواهیم کرد تا صاحبان قلم و دوستداران نگارش پارسی را گرد هم آورده و زایشی نو در دنیای ادبیات ایران شاهد باشیم. کانون نویسندگان ایران که خود را دارنده چنین مرکزیتی می داند و در طول سالیان دراز با همت بزرگان ادب پارسی پایه نهاده شده بود، امروز در چنگال گروهی کوچک که اسیر ایدیولوژی های دفن شده در تاریخ بشر هستند، مصادره گردیده و زنده به گور شده است. پس از سال ها تلاش بی ثمر برای نجات آن کانون، در نهایت به فکر کاشتن نهالی نو پا به نام انجمن قلم ایران افتادیم که با قلم زنی های شما عزیزان تنومند گردد. »
بر خلاف ادعای صادر کنندگان این اطلاعیه، اعضای کانون نویسندگان در ایران هرگز اعلام نکرده اند که دارای ایدئولوژی مشخصی، آن هم از نوع «دفن شده در تاریخ بشر» هستند. هسته اصلی اهداف و منشور اعلام شده کانون، همانا چیزی جز دفاع از آزادی اندیشه و بیان در همه صوَر شنیداری، گفتاری و دیداری آن نیست که ارزشی انسانی و جهان شمول است و نه ایدئولوژیک.
بنابراین ، دادن چنین نسبت هائی به اعضای کنونی کانون باید ناشی از ناخشنودی این افراد از موضع گیری های اخیر کانون نویسندگان ایران در اطلاعیه ها و دفاع شجاعانه اش از مردم ایران در قبال استبداد و خفقان موجود در جمهوری اسلامی باشد. کانون، هم اکنون زیر شدیدترین فشار و سانسور موجود، بر حق مردم ایران برای برخورداری از آزادی اندیشه و بیان پا می فشارد و بیانیه هایش نشانگر وفاداری به آرمان و اهداف و منشور همیشگی آن است.
در واقع کانون نویسندگان ایران به خاطر پشتیبانی از مردم در برابر سرکوب بی رحمانه و نابکارانه ای که در جامعه ما جریان دارد ، مورد خشم این افراد واقع شده است. کانون ، اکنون نیز مانند سالیان دراز موجودیت خود، در دفاع از آزادی اندیشه و بیان در صف اول مبارزات جامعه حضور دارد و از عزت و شرف انسان و آزادی دفاع می کند. از این رو فقط از جانب جریاناتی مورد هجوم قرار می گیرد که چنین حضور روشن و قاطعی را برنمی تابند و وظیفه کانون نویسندگان ایران را تنها باقی ماندن در چارچوب «نگارش پارسی» خلاصه می کنند، نه در مبارزه متشکل نویسندگان با عوامل سانسور و آزادی کُشی.
این را نیز باید یادآوری کرد که کانون نویسندگان ایران، چه در داخل کشور و چه در تبعید و همچنین انجمن قلم ایران در تبعید، نه تنها هیچ گاه نسبت به فعالیت دیگر گروه ها برای تشکیل کانون های مشابه، مخالفتی نداشته اند، بلکه هر حرکت فرهنگی و ایجاد هر نهاد دمکراتیک را با دیده موافقت و هماهنگی می نگرند و طبعا از گسترش میدان مبارزه در برابر محدودیت آزادی اندیشه و بیان استقبال می کنند. اما وقتی نهادی ادعا می کند که می خواهد به نام «زایشی نو در دنیای ادبیات ایران» به حرکت درآید و اطلاعیه اش را هم با عنوان ایدئولوژیک «به نام پزدان پاک» شروع می کند، بهتر است به جای پرخاش و دادن نسبت های ناروا به کانون نویسندگان ایران، اهداف و منشور خود را در دفاع از آزادی بیان و مبارزه با سانسور و استبداد موجود در رژیم جمهوری اسلامی شرح دهد و اعلام کند که در قبال سانسور و خفقان کنونی که در سی سال گذشته نیز ادامه داشته است چه خواهد کرد. در غیر این صورت، باید در حسن نیت و اهداف این افراد در دفاع از آزادی اندیشه و بیان شک کرد.
افزون بر این ، در ایران انجمنی به نام «انجمن قلم ایران» وجود ندارد. چند سال پیش جمهوری اسلامی کوشید تا با تاسیس یک «انجمن قلم» وابسته به خود، در مقام مقابله با «انجمن قلم ایران در تبعید» برآید که موفق نشد و با بی اعتنائی نویسندگان آزاده و مدافع آزادی اندیشه و بیان روبرو شد و عملا کارش نگرفت.
از این رو، کانون نویسندگان ایران در تبعید و انجمن قلم ایران در تبعید، ضمن دفاع از شرف و آزادگی و مبارزات کانون نویسندگان ایران، هرگونه سم پاشی نسبت به این نهاد مبارزاتی را که در ذهنیت مردم ایران از اعتبار بسیار برخوردار است محکوم می کند و آن را در راستای مبارزات مردم ایران نمی داند.
کانون نویسندگان ایران در تبعید انجمن قلم ایران در تبعید
