علی خامنه ای ابراهیم رئیسی را به ریاست قوه قضائیه برگمارد. خامنه ای با این برگماری، بار دیگر نشان داد که برای او پاداش دادن به عوامل جنایات دستگاه سرکوب رژیم و انتقام از قربانیان کشتار زندانیان سیاسی در زندان ها از هر مصلحت دیگری مهمتر است. قاضی القضات شدن ابراهیم رئیسی یعنی زیر چتر حمایت رأس نظام قرار گرفتن هر کس که برای حذف مخالفان و منتقدان حکومت، از هیچ جنایتی ابا نکند. این انتصاب ننگین، حاوی پیام های روشنی است. پیام به عمله خفقان که راه بقای شما در این نظام، همانا افزودن بر برگ های سیاه بر کارنامه خود علیه مردم است. پیامش به مردم و جامعه مدنی چنین است: بیهوده به منتقدان نیم بند درون حکومت امید نبندید، چرا که این نظام، متعلق به اعضای هیئت های مرگ و حامی بی قید و شرط قاتلان است. معنی این پیام را وقتی می توان دریافت که آن را به عنوان پاسخی به یک پیام دیگر ببینیم، پیام شرکت کنندگان در انتخابات ریاست جمهوری در سال۱۳۹۶ که برای کوتاه کردن دست رئیسی از کرسی ریاست جمهوری به روحانی رأی دادند. آن ها اکنون پاسخ رأی خود را از خامنه ای گرفته اند.
ابراهیم رئیسی که اینک مأمور اجرای منویات رهبر در دستگاه قضائی شده است، شهرت خود را در درجه اول مدیون جنایاتش در ۱۳۶۷ است. او در آن سال عضو هیئتی بود که از سوی خمینی مأمور صدور احکام اعدام برای هزاران زندانی سیاسی شد. با انتشار نوار گفتگوی منتظری با اعضای هیئت مرگ و از جمله رئیسی، هیچ امکان انکار دخالت در کشتار سال ۶۷ برای رئیسی باقی نگذاشت. این سند، مهر تأیید نهایی بر شهادت ده ها بازمانده قتل عام زندانیان سیاسی است که هویت اعضای هیئت مرگ را افشا کرده اند. و شاید درست به همین علت است که اکنون رئیسی حکم اعتماد را از خامنه ای دریافت می کند. رئیسی، رسیدن به این بالاترین مقام قضائی را مدیون این است که خامنه ای می خواهد دارنده این مقام، به هیچ چیز جز اراده رهبر پایبند نباشد.
ساز و کارهای مافیای قدرت در جمهوری اسلامی مشابه مکانیسم های سلطه در باندهای تبهکار است. جنایات اعضای این مافیا، همچون بندی سرنوشت آنان را به دسته بزهکار گره می زند. رئیسی، تبهکاری است که جنایت هولناک او دیگر قابل انکار نیست، در هیچ وضعیت و شرایطی جز ادامه سلطه ولایت فقیه، امکان گریختن از عدالت را نخواهد داشت. این وابستگی، او را به مطمئن ترین مهره برای پابرجا نگاه داشتن بساط اختناق و سرکوب تبدیل می کند.
اهمیت اصلی انتصاب رئیسی در همین رابطه اتکای متقابل میان او و خامنه ای است، نه در این که فرق عملکرد رئیسی با اسلافش، یعنی صادق لاریجانی، شاهرودی و محمد یزدی چه خواهد بود. کارنامه همه رؤسای دستگاه قضا در رژیم ولایت فقیه، سیاه است. ساختار قرون وسطائی و مناسبات تبهکارانه حاکم بر این دستگاه به گونه ای است که جایی برای اصلاح و بهبود قوه قضائیه باقی نمی گذارد.
این که گروهی از وابستگان به جناح اصلاح طلب جمهوری اسلامی با چشم بستن بر جنایات رئیسی از او انتظار روی خوش نشان دادن به جناح خود را دارند، نشانگر فقدان هر گونه اراده در آن ها برای نقد کارنامه جنایات دهه ۱۳۶۰ است. آنها در حالی درباره امکان انجام اصلاح در قوه قضائیه توسط رئیسی سخن گفته اند که مانند همه، سخنان رد و بدل شده میان منتظری و هیأت مرگ و از جمله رئیسی را شنیده اند. امید بستن به چنین فردی، ثمری جز بی آبرویی بیشتر برای مدعیان اصلاح طلبی نخواهد داشت.
حزب چپ ایران (فدائیان خلق) برگماری ابراهیم رئیسی به ریاست قوه قضائیه را گام دیگری برای ارعاب مردم و نشان دادن چهره کریه حکومتی می داند که می خواهد تا اخرین لحظه حیات خود به سرکوب مردم ادامه دهد. ما نهادهای مدافع حقوق بشر، فعالان، احزاب و سازمان های سیاسی و همه انسان های آزاده کشورمان را که از این بیدادگری ها به ستوه آمده اند، فرا می خوانیم که به اعتراض خود علیه انتصاب ابراهیم رئیسی جنایتکار به بالاترین مقام قضائی در جمهوری اسلامی ایران ادامه دهند.
هیئت سیاسی ـ اجرائی حزب چپ ایران (فدائیان خلق)
۱۷ اسفند ۱۳۹۷ (۸ مارس ۲۰۱۹)
