ما چهار حزب و سازمان جمهوریخواه اول ماە مە (۱۱ اردیبهشت) روز جهانی کارگر را به کارگران و مزدبگیران کشور، شادباش می گوئیم و برای آن ها در مبارزه علیە استبداد و بی عدالتی آرزوی کامیابی می کنیم.
در کشور ما نخستین بار مراسم اول ماه مه در سال ۱۳۰۱ به صورت تظاهرات جمعی برگزار شد. از آن زمان کارگران و نیروهای حامی آن ها تا کنون همه ساله متناسب با شرایط سیاسی کشور، روز کارگر را به شکل علنی یا مخفی برگزار کرده اند. در سایه مبارزات کارگران در قانون کار سال ۱۳۶۹ روز کارگر به رسمیت شناخته شد و تعطیل کارگری اعلام گردید. ولی جمهوری اسلامی هم چنان مانع برگزاری آزادانه مراسم در روز جهانی کارگر توسط تشکل های کارگری غیرحکومتی می شود و تظاهرات آن ها را سرکوب و سازمان دهندگان را مجازات می کند. امسال ارگان های امنیتی زودتر از اول ماه مه دست به کار شده و به گردهمائی فعالین کارگری یورش برده و تعدادی از آن ها را دستگیر کردند.
کارگران امسال جشن اول ماه مه را در شرایطی برگزار می کنند که سال پردرد و رنجی را سپری کردند و سال دشوارتر و طاقت فرساتری را در پیش رو دارند. کارگران و دیگر گروه های آسیب پذیر کشور در سال گذشتە به جهت افزایش نرخ تورم، سقوط ارزش پول ملی،عدم افزایش مکفی دستمزدها و حقوق های پرداخت نشده و معوق بخش قابل توجهی از قدرت خریدشان را از دست دادند. با تعطیلی شمار زیادی از واحدهای تولیدی و خدماتی و کاهش ظرفیت تولیدی اکثر واحدهای دایر، صدها هزار کارگر به ارتش بیکاران پیوستند. بحران اقتصادی و تحریم های فلج کننده اقتصادی دولت ترامپ، تاثیرات ویرانگری بر زندگی کارگران گذاشته است. نرخ بیکاری در سال ۲۰۱۸ بر اساس آمار صندوق بین المللی پول با یک درصد افزایش نسبت به سال۲۰۱۷ تقریبا به ۱۳ درصد رسیده است. کارگران در شرایط بحران اقتصادی، تحریم ها، فقر و نداری و سرکوب حکومتی در برزخ مرگ و زندگی قرار دارند.
فقر و نداری، تشدید بیکاری، تعمیق بی سابقه شکاف طبقاتی، پایمال کردن حقوق سندیکائی، تعویق پرداخت دستمزدها، قراردادهای سفید امضا و موقتی، اشتغال ناقص، رشد لجام گسیخته فساد و غارت اموال عمومی، دستمزدهای نازل، تشدید استثمار توسط کارفرمایان موجب گسترش اعتراضات و اعتصابات کارگری شده است. گرچە اکثر این اعتراضات تدافعی و واکنشی در مقابل تعرض دولت و کارفرمایان است، اما برزمینه این اعتراض ها، همبستگی در میان گروە های مختلف کارگری افزایش و سازمان یابی مستقل سندیکایی گسترش یافته است. حکومت برای فرونشاندن اعتراضات کارگری، شماری از گردانندگان تشکل های مستقل سندیکایی و سازمانگران اعتراضات و اعتصابات را زندانی، شکنجە و به زندان های طولانی محکوم نموده است.
جمهوری اسلامی از بدو حیات خود مانع تشکیل سندیکاهای مستقل کارگری و برخورداری کارگران از حق اعتصاب شده و به صورت برنامه ریزی شده و سازمان یافته اجازه نمی دهد آن ها بدون واهمه از سرکوب و دستگیری برای دستیابی به مطالبات خود به اعتراض برخیزند. جمهوری اسلامی زندگی کارگران را به فلاکت کشانده است. تامین حقوق کارگران و برخورداری آن ها از زندگی انسانی، مستلزم رهایی کشور از چنگال هیولای استبداد دینی و استقرار دمکراسی و رفع اشکال مختلف تبعیض در کشور است. ما جمهوریخواهان برای تحقق چنین تجولی مبارزە می کنیم.
ما چهار حزب و سازمان جمهوریخواه از مبارزات کارگران و مزدبگیران، از حق اعتصاب و اعتراض، حقوق سندیکائی، دستمزد مکفی، امنیت شغلی، برچیدن قراردادهای سفید امضا و موقتی و برخورداری از تامین اجتماعی کارآمد حمایت می کنیم، مخالفت خود را با کار کودکان و اعمال تبعیض علیه زنان کارگر ابراز می داریم و دستگیری و زندانی کردن فعالین کارگری را محکوم می کنیم.
روز اول ماه مه فرصتی برای نشان دادن همبستگی کارگران و مزدبگیران و نیروهای آزادی خواه و حامیان مطبوعاتی آن ها و عدالت طلب کشور است. ما روز جهانی کارگران را به کارگران و زحمتکشان کشور شادباش گفته و از تلاش آن ها برای برخورداری از یک زندگی انسانی و رفاه اجتماعی پشتیبانی می کنیم. فعالان کارگری زندانی از جمله اسماعیل بخشی و پروین محمدی و حامیان آن ها سپیده قلیان و امیر امیرقلى باید بدون قید و شرط و فوری آزاد شوند. ما هم چنین حمایت خود را از فراخوان تجمع سندیکای شرکت واحد برای روز جهانی کارگر در روز چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت در مقابل ساختمان مجلس و تجمع معلمان در روز ۱۲ اردیبهشت مقابل اداره کل آموزش و پرورش را اعلام می نمائیم.
هیئت های اجرائی ـ سیاسی
اتحاد جمهوریخواهان ایران
حزب چپ ایران (فدائیان خلق)
سازمان های جبهه ملی ایران در خارج از کشور
همبستگی جمهوری خواهان ایران
۹ اردیبهشت ۱۳۹۸ (۲۹ ماه آوریل ۲۰۱۹)
