محمدصدیق کبودوند در آستانه سالگرد اعدام پنج زندانی از جمله چهارزندانی کرد در زندان اوین، پیامی ارسال داشت که در پی می آید:
محمدصدیق کبودوند: «به دلیل فقدان حمایت های داخلی و جهانی از مردم تحت آپارتاید کردستان، دستگاه های امنیتی و قضایی با فرادستی و در آزادی کامل اقدام به دستگیری و بازداشت و شکنجه و محاکمه و صدور احکام سنگین و اجرای اعدام فعالان و کوشندگان حقوق مردم کرد در ایران می کنند. ظاهراً دیوار کوتاه کردها، باعث شده که حتی برای ایجاد رعب و وحشت در کشور، از مردم بی پناه کرد هزینه شود. چنانچه سال گذشته در آستانه سالگرد قیام جنبش سبز پنج زندانی از جمله چهارکرد که هریک حدود چهار از عمر خود را در حبس سپری کرده بودند، قربانی شدند و این اقدام انجام شد تا به اصطلاح زهره چشم از جنبش سبز که کردها در آن مشارکت چندانی نداشتند گرفته شود، شیرین علم هولی، فرزاد کمانگر، فرهاد وکیلی و علی حیدری از جمله این قربانیانند.
من به نام سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان، اعدام نامبردگان را از آن جهت که هیچ گونه سند و یا دلیل قانع کننده ای برای توجیه این درجه از خشونت غیرانسانی ارائه نشد، توجیه ناپذیر دانسته و اساساً اعدام زندانیان سیاسی را غیرقابل پذیرش می دانم. من بر این باورم تا زمانی که مردم کرد و نیز مردم ایران برای الغای مجازات اعدام بویژه زندانیان سیاسی دست به اقداماتی اساسی و گسترده نزنند این روند نفرت آور ادامه خواهد یافت. از این رو از مردم ایران و مردم کردستان درخواست می نمایم، حداقل یکصدم از اوقات فراغت خود را از راه های مدنی صرف تلاش برای لغو سلب حیات انسان ها توسط دولت ها و توقف مجازات اعدام زندانیان سیاسی بنمایند. بیاییم برای الغای مجازات اعدام در ایران کوشش بیشتری بکنیم.»
تهران: زندان اوین ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۰/ ۷ مه ۲۰۱۱
معلمان در بند آزاد شوند
بیانیه
متاسفانه طی چندسال اخیر تعدادی از معلمان به اتهام های سیاسی دستگیر، محکوم به حبس و یا اعدام شده اند، معلمی چون فرزاد کمانگر به اتهام ارتباط با یک گروه کردی حتی بدون ارائه هرگونه سند قابل پذیرش برای وجدان عمومی به دار آویخته شده، و یا معلم دیگری چون عبدالرضا قنبری به صرف ارتباط تلفنی یک فرد ناشناس با وی، که ادعا شده فرد تماس گیرنده عضو یک گروه مخالف دولت بوده، بازداشت و محاکمه و به مرگ محکوم شده است. هم چنین معلمان دیگری از جمله رسول بداقی به اتهام عضویت در انجمن مدافع معلمان و یا محمدداوری و ارژنگ داودی به صرف داشتن عقیده ای خاص محکوم به حبس های سنگین شده اند.
سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان، سلب آزادی ، حبس و محکومیت معلمان و مربیان جامعه مدنی از جمله نامبردگان را صرفاً بدلیل روشنگری و یا داشتن عقیده خاص، اقدامی غیرقانونی و غیرقابل توجیه می داند و براین باور است که هیچگونه دلیل و یا توجیهی برای اقناع افکار و وجدان عمومی نمی توان یافت. این سازمان خواهان آزادی این دسته از معلمان از بند و احترام به نقش و جایگاه آنان در روشنگری جامعه و نیز تامین حقوق آنهاست.
تهران: اول خرداد ۱۳۹۰/ ۲۱ مه ۲۰۱۱
سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان
