بلاهت غربی ها در راندن اوکراین به هرج و مرج

گفته می شود که دولت های غربی ازسرعت حوادث در اوکراین غافلگیر شده اند. این تعجب آور نیست. شگفت زدگی مقامات غربی وناظران آن ها، درمواجه بابه ویژه توسعه سریع دعوا درکریمه تصویری است ازنادانی درژئوپولیتیک واز برخورد سطحی دیپلماسی مدرن غربی.هر کسی با دانشی حداقل از تاریخ و از موقعیت ژئوپولیتیک روسیه می تواند درک کند که هر چه  در کریمه روی می دهد،  به همان اندازه برای مسکو اهمیت دارد که رویدادهای شهرهایی چون روستوف و ولگوگراد.

مشکل بتوان سرزنش کرد کسی را که تحت تاثیر رسانه های غربی روسیه  را به عنوان یک قدرت بزرگ، تهاجمی و توسعه طلب، تصور می کند که آماده  است تا در هر فرصت به فتح کشورهای همسایه دست زند. با این حال، در واقع ، وبا وجود ژست های ملی گرایانه  که بمناسبتی ولادیمیر پوتین می گیرد، روسیه دراوضاع کنونی تبدیل به قدرت با مواضع دفاعی گشته است. پس ازفروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، روسیه عقبگرد خود را در قدرت ونفوذ می بیند. حفظ موقعیت این کشوردرقفقاز با دشواری روبروست. روسیه با یک جنبش اسلامی روبروست که بسیار توانمند ترازحرکات اسلامی  است که به طورمستقیم جوامع غربی را به چالش می کشند. درغرب، روسیه احساس می کند با فشار فرهنگی وسیاسی اعمال شده توسط اروپا تهدید می شود. برچنین زمینه ای، قابل فهم است که یک حاشیه قابل توجهی از نخبگان روسیه احساس  کنند که وجود ملت اشان در خطر باشد.

دیپلمات های غربی نسبت به دخالت خود دربحران جاری فراموشکار به نظر می آیند.

بزرگترین دستاورد دیپلماسی غرب دراوکراین، و به ویژه دیپلماسی اتحادیه اروپا ، به هل دادن روسیه به مواضع دفاعی کمی بیشترمحدود شده است. دلیل مداخله مسکودرکریمه  حداقل بخشا بعنوان واکنشی است  به آنچه که روس ها دخالت خارجی سیستماتیک دراوکراین درنظر گرفته اند. سازمان های غیر دولتی ودولت های غربی همچنان به محکوم کردن نفوذ روسیه درامور اوکراین ادامه می دهند – با این حال روسیه تنها کشور نفوذ کرده دراوکراین نیست. اتحادیه اروپا وایالات متحده آمریکا حمایت فعالی ازجنبش مخالفان درکیف نشان دادند. بسیاری ازسیاستمداران برجسته غربی، ازجمله وزیرامور خارجه آلمان، ازپایتخت اوکراین باز دید می کنند بمنظور این که همبستگی خود را با معترضان نشان دهند. اگر این دخالت دراموراوکراین نیست، پس چیست؟ تصور کنید که پوتین به لندن بیاید برای حمایت از جنبش اشغال و یا شورش ها. دخالتی بدین اندازه شدید درامورداخلی یک کشور مستقل یک اقدام  رسوا خواهد بود.

دیپلمات های غربی نسبت به دخالت خود دربحران جاری دراوکراین فراموشکاربه نظر می آیند. با تشویق جنبش مخالفان برای سرنگونی دولت یانوکوویچ، آنها حتی لحظه ای نیند یشیدند به عواقبی که این گونه تغییر رژیم درامور داخلی هر دو کشور اوکراین و روسیه برجا خواهد گذاشت. آنها، به ویژه، خطر عبور ازدرگیری های سیاسی به  درگیری های قومی بین شرق و غرب اوکراین را پیش بینی نکردند. بهمین سیاق آن ها در نیافتند احتمال شکل گرفتن یک درگیری خارجی را میان روسیه واوکراین درنتیجه درگیری های سیاسی داخلی دراوکراین .

این مداخله نا معقولانه غربی ها دراوکراین موردی دیگر است ازیک سری ازاقدامات فاجعه با. اقداماتی که برای براندازی های سیاسی انجام شده در سال های اخیر بوده اند، ولیبی و سوریه نمونه اخیر آن ها هستند. در تمام این اقدامات، دخالت غرب در هر بار منجر شده است به  بین المللی شدن ومشتعل تر شدن درگیرهایی که در ابتدا نسبتا محدودتر بوده اند. این دخالت های غرب در نهایت به تهدیدی برای بی ثبات کردن کل منطقه مربوطه تبدیل شده است. یک چیز قطعی است : کریمه، سوریه نیست، و قدرت نظامی روسیه هیچ تناسبی  با لیبی قذافی ندارد . هر کسی که مدعی درس دادن به  روسیه است باید بداند که با آتش بازی می کند.

ترجمه از متن فرانسوی دروبسایت  کوریه اینترناسیونال – ۵/۰۳/۲۰۱۴