در آغاز، روز جهانی زبان مادری را به ملت کرد، اقوام و ملیتهای ایرانی و دیگر ملتهای در اقلیت دنیا تبریک گفته و ضمن تقدیر از اقدام شایسته مجامع جهانی ذیربط برای این نامگذاری و تاکید بر حق اقوام و ملتهای در اقلیت بر حفظ و پاسداشت زبان مادری شان، مراتب نگرانی عمیق خود را از برنامه های پاکسازی زبانی و سیاست آسیمیلاسیون فرهنگی- هویتی اقوام و ملیتهای در اقلیت ایران، ابراز و اعلام می نمایم.
متاسفانه در ایران چندملیتی زبان مادری بیش از نیمی از ساکنان کشور از جمله زبان ملیتهای کرد، ترک، عرب، بلوچ، ترکمن و اقوامی چون مازنی و گیلکی قربانی آپارتاید زبانی و پروژه ضدحقوق بشری «تک ملت سازی مبتنی بر زبان واحد» گردیده است. هدف راهبردی این پروژه از چندین دهه پیش آغاز شده و هم اکنون نیز در جریان است، درگیر ساختن اقوام و ملیتهای ایرانی با سیاست فارسی کردن، استحاله تدریجی و سرانجام آسیمیلاسیون تام و تمام است. این پروژه که مورد تایید و حمایت همه جانبه دولت و حاکمیت فعلی نیز هست، موجب شده تا تمامی امکانات و ابزارهای قانونی، دولتی، آموزشی، تبلیغی و رسانه ای در خدمت زبان فارسی و سیاست “پارسی سیزاسیون” قرار گیرد. این در حالی است که زبان مادری ده ها میلیون کرد، ترک، بلوچ، عرب، ترکمن و … نه تنها از هر گونه حمایتی محروم و ممنوع از تعلیم و آموزش گردیده بلکه در ازای برنامه هایی با هدف تخریب ریشه و اساس زبان اقوام و ملیتها، دولت هم اکنون از طریق ده ها مرکز رادیویی و تلویزیونی محلی و دولتی در قالب پخش برنامه به زبانهای محلی در حال وارد ساختن ضربات کاری و ویرانگری بر پیکره و بنیان و اصالت این زبانها است.
اما باید خاطرنشان نمود که زبان مادری هر قوم و ملتی دستاوردی بنیادی و بخشی جدایی ناپذیر از فرهنگ آن قوم و ملت است که به رفتارهای فردی، اجتماعی، قومی و ملی این گونه جوامع شکل و فرم می بخشد و بسان ابزاری بی بدیل در انتقال میراث بشری عمل می کند. زبان مادری هر قوم و ملتی فارغ از چارچوبهای سیاسی حاکم و صرف نظر از در اقلیت و یا در اکثریت بودن، نماد موجودیت و نشان فرهنگ، تاریخ، همبستگی، پیوستگی و هویت آن قوم و ملت است. از این رو حق بهره گیری اقوام و ملتها از زبان مادری و حق حفظ و پاسداشت آن به مثابه یک دستاورد و یک ابزار و هم نماد و نشان ملی- قومی از حقوق بنیادین و انتقال ناپذیر بشر و جوامع انسانی است و همان گونه که اسناد بین المللی حقوق بشر بر محترم شمردن این حقوق تاکید دارند، باید حق برخورداری از آموزش و زبان مادری برای همه اقوام و ملیتهای ایرانی به صورت ریشه ای و بنیادی تضمین و تامین گردد. باید به تبعیض و آپارتاید زبانی و نقض حقوق فرهنگی پایان داده شود و ممنوعیتها الغا و موانع موجود برچیده شوند تا ملیتهای کرد، ترک، بلوچ، عرب، ترکمنfont-family:”Tahoma”,”sans-serif”;mso-bidi-language:FA”> mso-ansi-language:EN-US”>و هرقوم ایرانی بتوانند زبان خود را به فرزندانشان بیاموزند و با زبان مادری خویش آزادانه تعلیم و آموزش ببینند و از این طریق زبان و فرهنگ و هویت قومی- ملی خود را حفظ و تقویت نمایند.
تهران- زندان اوین
