به مناسبت سی وچهارمین سالگرد کشتارزندانیان سیاسی درتابستان ۱۳۶۷
به یاد حسین قاسمی نژاد، سیاوش شکوهی وبهمن باقری
اعدام زندانیان سازمان های سیاسی چپ درزندان گوهردشت کرج درپنجم شهریورماه سال ۱۳۶۷ آغازشد. دراین روززندانیان سیاسی منتسب به احزاب وسازمان های چپ شهرستان کرج به اداره اطلاعات این شهرستان واقع درزندان گوهردشت فراخوانده شدند. به آنان برگه هایی داده شد تا به پرسش هایی که درآن آمده بود پاسخ داده شود. این پرسش ها درباره اعتقادات سیاسی- ایدئولوژیک، باورهای مذهبی چون اعتقاد به خدا، پیامبرودین اسلام ووابستگی های سازمانی، مدت محکومیت، اعلام آمادگی رفتن به جهاد ومصاحبه بود. بعد ازدریافت برگه هاوممیزی آن ها، اغلب زندانیان شب ششم شهریورماه به سلول های انفرادی بند اطلاعات اعزام شدند.
درصبح روزششم شهریورماه همه آنان را، به رغم این که دارای حکم محکومیت بودند به طبقه اول زندان منتقل ودوباره ازطرف هیئتی به نام هیئت مرگ ودربرابرهمان پرسش هاقرارداده شدند. آنان هرگزتصورنمی کردند پاسخی که به پرسش ها داده می شود، می تواند به اعدامشان بیانجامد، جنایتی که باورکردنی نبود. چون درتاریخ این سرزمین طی یکصد سال اخیرکه مبارزه واستقرارنظام متکی برقانون به شکلی ازاشکال برقراربوده، هرگزجنایتی بااین ابعاد را بخاطرندارد. زندانیانی که مدت محکومیتشان سپری شده بودویا آنان که دارای حکم محکومیت بودند هرگزتصورنمی کردند که یک نظام سیاسی با قراردادن چند پرسش دربرابرآنان، نیت شوم خود را بااعدام نه یک یا چند نفربلکه با قتل عام هزاران زندانی بی گناه، بخاطرانتقام ازآن جریان سیاسی که دستشان ازآن کوتاه بود ویا با انگیزه هایی که همچنان سربه مهراست، عملی کند.
این جنایت درتاریخ این کشورآنقدرهولناک وبی سابقه بوده است که نه فقط بستگان قربانیان، بلکه همه مردم آزادی خواه ایران وجهان، باگذشت بیش ازسی واندی سال ازآن جنایت آن راازیاد نبرده اند وخواهان اجرای عدالت برای آمران وعاملان آن هستند. تاریخ خونباراین سرزمین نیزازاین جنایت به عنوان لکه ننگی بردامن ناپاک حاکمان یادخواهد کرد وهرگزآن را تا اجرای عدالت فراموش نمی کند.
گذشت زمان نه فقط این کشتاررا ازیاد نبرده، بلکه هرروزکه ازوقوع این جنایت می گذرد مردمان بیشتری به دادخواهی ازقتل فرزندان شریف این سرزمین به پا می خیزند وبا خانواده قربانیان اعلام همبستگی می کنند. یقیننا آنان که امروزهم زیرفشارسرکوب رژیم قراردارند، وآنان که ازسلاخی رژیم جان به دربرده اند، وآنان که سالهاست ناگزیربه جلای وطن شده اند، ازمبارزه برای آشکارشدن همه ابعاد این رازسربه مهرواجرای عدالت بازنمی ایستند وآن روزهای سیاه راازیاد نمی برند.
ما همراهان جان های شیفته آن ایام، برغم دوری زمانی ومکانی ازآن عزیزان یاد وخاطره آنان راگرامی می داریم وهمبستگی خود را باهمه قربانیان این جنایت اعلام می کنیم وبه خانواده های صبور و فداکارآنان درود می فرستیم.
ک- بهادریان
چهارم شهریور ۱۴۰۱
