آخرین اطلاعات، در رابطه با تحولات ترکیه و تلاش کودتا، به تشدید داخلی، تضاد های داخل بورژوایی، اختلاف های بین مراکز مختلف قدرت در کشور، که با ستیزه های بین المللی در منطقه وسیع تر، سوریه، خاورمیانه و مدیترانه شرقی، از طریق دخالت مستقیم و رو در رویی بین کشورهای قدرتمند سرمایه ارتباط نزدیک دارد اشاره می کند.
ترکیه در این ستیزه با هدف حفظ منافع بورژوازی ترکیه و تقویت خود بعنوان یک قدرت منطقەای شرکت داشته و دارد. شرکت فعال ترکیه در تحولات سوریه،عملیات های نظامی اجرا شده در بخش شمالی کشور که محل سکونت جمعیت های با منشا کردی است و رابطه آن با دولت اسلامی، ترکیه را به مقابله با متحدان سنتی آن مانند امریکا، ناتو و دیگران کشاند.
قطعا تحقیقات بیشتری از رخ دادها و عناصری که منجر به تلاش کودتا و برتری نهایی اردوغان شد ضروری است. آن چه که اساسا باید مورد آزمون قرار گیرد آن است که کدام نیروها، داخلی و خارجی، از کودتا حمایت کردند، هدف های آن ها چه بود، نقش به اصطلاح کمالیست ها و نیروهای سکولار یا نیروهای امام گولن، که رژیم اردوغان به متهم بودن آن ها “اشاره” می کند، نقش “اخراج” هزاران نفر از ماشین دولتی، نقش امریکا و ناتو، اوضاع واقعی ارتش ترکیه و بخش های آن، امکان سازش ها و سبک سنگین کردن هایی که رخ داد و پی آمدهای تلاش کودتا را تحت تاثیر قرار داد چیست.
تحقیق بیشتری از موضع امریکا ودیگر نیروهای ناتو، که در آغاز تلاش کودتا در باره “ضرورت امتداد نظام” سخن می گفتند، و پس از آن، وقتی که تعادل نیروها به سود اردوغان تغییر کرده بود، “از دولت منتخب دموکراتیک ترکیه” حمایت کردند، ضروری است. بعلاوه، حرکت های اخیر دولت ترکیه به سمت عادی سازی رابطه با روسیه و اسرائیل نیز باید مورد ملاحظه قرار گیرد.
اقدام سازمان یافته بخش های قابل توجهی از ارتش، اقدام به ترور اردوغان، تعداد کشته ها، زخمی ها و افراد دستگیر شده، در راس آن ها تعداد بسیاری از ژنرال های ارتش، بمباران های طولانی در آنکارا، جنگ های خیابانی در شهرهای دیگر موضعی را که ادعا می کند کودتایی “مرحله بندی” یا یک کودتای “نمایشی” (اپرای کوچک) بود توجیه نمی کند. زمان بسیاری از این ها، مانند آن که چه کسی سرانجام از این شرایط سود می برد یا خواهد برد را روشن خواهد کرد.
به هر صورت، تضادها و ستیزه های بین بورژوازی و بین امپریالیستی، بنا به ماهیت خود، چیز خوبی برای خلق های منطقه و به ویژه برای مردم ترکیه که در طی تمام دوران های پیشین با سیاست های ضد مردمی دولت حزب عدالت و توسعه، حزب اردوغان رو در رو بوده اند پیش بینی نمی کند. نرخ بالای رشد اقتصاد ترکیه در سال های گذشته و بهبود وضع برخی از لایه های میانی، به هیچ وجه فقر، بیکاری، سرکوب، استثمار وحشیانه طبقه کارگر و لایه های مردمی ترکیه را بر طرف نکرد.
این خط سیاسی به خاطر این واقعیت که اردوغان سرانجام کنترل اوضاع را به دست گرفت به قوت خود باقی می ماند. البته، نه می تواند به سیاست ضد مردمی بودن کودتاها پاسخ دهد که بخش های متفاوت طبقه بورژوا را توصیف می کند، و نه می تواند استدلال ها در باره “احیا دموکراسی” در ترکیه یا توهم های – ترویج شده از سوی برخی افراد- را که رژیم اردوغان ممکن است “پیام را درک کند” که حقوق اجتماعی و آزادی های سیاسی بیشتری لازم است را توجیه نماید . چنین انتظارهایی پیشاپیش با آن چه در روز های اول پس از تلاش کودتا رخ داده است، که نشان داد حمله ها به ” محرکان” کودتا و رد پای آن ها در بخش دولتی محدود نمی شود، بلکه علیه مردم، غلیه حقوق مدنی آن ها و البته حتی بیشتر از آن علیه کار آن ها، آزادی های مردمی و اتحادیه ای آن ها گسترش خواهد یافت تخریب می شود. هم زمان ، موضع تهاجمی بورژوازی ترکیه و دولت ترکیه شناخته شده است و آشکارا در رابطه با اژه، انکار حق حاکمیت یونان، ونیز در رابطه با مسئله قبرس که موضوعی باز باقی می ماند ابراز می شود.
رخ داد های ترکیه یک بار دیگر نشان داد که وضعیت منطقه “بوی باروت ” می دهد و مشخصه آن تضادها و ستیزه های تند بین مراکز قدرتمند امپریالیستی با پی آمد های غیر قابل پیش بینی است. دولت سیریزا – آنل مسئولیت عظیمی بعهده دارد، چون عملا در برنامه های امپریالیستی از سوی سرمایه یونان مشارکت می کند، از تصمیم های خطرناک همایش اخیر ناتو که گسترش ستیزه، به ویژه بین ناتو و روسیه را نشان می دهد، حمایت کرد، در حالی که امیدهای دروغین را که یونان می تواند “جزیره” ثباتی در منطقه ای آشفته باشد را ترویح می کند.
امروز بیش از همیشه آمادگی رزمنده خلق علیه جنگ و دخالت های امپریالیستی، علیه مشارکت کشور ما در چنین جنگ ها و دخالت هایی ضروری است. آن چه مطلوب است آن است که هر خلقی – به خاطر منافع خود- نباید در دام این یا آن سناریو دشمن در تضادهای بین بورژوازی گرفتار شود. بر عکس، آن ها در توسعه استقلال خود، عمل جمعی، برای آمادگی و مبارزه در هر نقطه و هر لحظه برای راه حل خود، برای رسیدن به محکی برای نیاز های خود و رسیدن به هدف خود برای سرنگونی قدرت سرمایه، خروج از اتحادهای امپریالیستی مختلف منافع عظیمی دارند.
حزب کمونیست یونان همبستگی خود را با طبقه کارگر و مردم ترکیه، با حزب کمونیست برادر در ترکیه که در شرایط به شدت منفی همبستگی نیروها این مبارزه دشوار اما به صورت یگانه ای امید بخش را هدایت می کند ابراز می دارد.
