|
Getting your Trinity Audio player ready...
|
میلیونها مردم ستمدیده افغانستان بر اثر جنگهای داخلی در اوایل دهه ۸۰ میلادی ناچار وطن خویش را ترک کردند.
واکثریت آنان بویژه آنانکه فاقد امکانات مالی بودند به کشورهای همسایه ایران یا پاکستان پناه آوردند، اقوام وابسته به پشتونها و پیروان مذهب تسنن به پاکستان پناهنده شدند و فارسی زبانان و پیروان مذهب تشیع برای زندگی بهتر به ایران پناه آوردند.
اما در این دو کشور شرایط زندگی شان در این سالها توام با درد و رنج ، محرومیت و اشتغال بکارهای شاق و سخت بوده است و از امکانات بهداشتی و آموزشی محروم بوده اند ، سال گذشته ده ها نفر از مردم قوم هزاره در پاکستان براثر تعصبات مذهبی و قومی بقتل رسیدند و قانون هیچ حمایتی از آنان بعمل نیاورد جمهوری اسلامی در آغاز سلطه خویش برای کسب وجهه و اعتبار در جهان اسلام با شعاری عوامفریبانه اعلام کرد که اسلام مرز ندارد، اما پس از برپائی حاکمیت مجاهدین در افغانستان بتدریج بدرفتاری با افغانها افزونتر شد و محدودیتهائی برای تجدید اقامت آنان ایجاد کردند در این سالها در برخی از استانها از ثبت نام کودکان افغان در مدارس خوداری کردند و حتی در بعضی از پارکها از ورود افغانها جلوگیری کردند. افغانها در این سالها همواره زندگی مملو از محرومیت ، ناامیدی از آینده و هراس از اخراج را از سر می گذرانند.
افزون بر تبعیض های آشکاری که در مورد آموزش نوباوگان افغان اعمال می شود اکنون این تبعیض و محرومیت ها در ورزش نیز اعمال می شود، سامان کبیری متولد مازندران که پدرش افغان و مادرش ایرانی است سال گذشته بعنوان تیم ملی نوجوانان در مسابقات جهانی کشتی قزاقستان شرکت کرده بود و امسال نیز احتمال داشت که به عضویت تیم ملی جوانان در آید اما بعلت اینکه پدرش افغان است از شرکت در مسابقات جلوگیری کردند، این جوان بااستعداد را از شرکت در مسابقات محروم کردند جمهوری اسلامی همواره خود را بمثابه مدافع مسلمانان و مستضعفان جهان معرفی میکند اما عملکرد این نظام بویژه در رفتار با افغانها بخوبی نشانگر عوامفریبی و ریاکاری این نظام است.
باوجود اینکه چندین فوتبالیست که مادران شان اروپائی و امریکائی ومسیحی هستند عضو تیم ملی فوتبال بوده و یا هستند اما سامان کبیری که پدر و مادرش مسلمان بوده و متولد ایران است از شرکت در مسابقات کشتی محروم شده است .محروم کردن یک جوان را از مسابقات بعلت اینکه پدرش افغان است، فقط با نظام های نژادپرست مانند افریقای جنوبی در زمان نظام آپارتاید قابل مقایسه است.
یداله بلدی – هامبورگ
