رفیق فرهودی، بحثهای سومین کنفرانس حضوری پروژهی وحدت چپ روی نقاط اشتراک و اختلاف منشورهای ارائه شده متمرکز بود. شما چه ارزیابیای از این کنفرانس دارید؟ آیا پیشبرد بحث ها به روند ی وحدت چپ کمک کرد؟
در ابتدا سپاس از کسانی لازم است که این کنفرانس را با کیفیت بسیار خوبی تدارک دیدند.
در پاسخ به پرسش شما، باید بگویم که به نظر من وجود این بحثها و ارائهی نقطهنظرهای گوناگون پیرامون حرکتی مشترک، به طور قطع زمینهساز آشنایی با برخوردهای متفاوت و در نهایت تحمل دیگرگونی باورها است. این تحمل بیشک نخستین گام در راه وحدت است .فکر میکنم تمامیکسانی که وقتشان را صرف شرکت حضوری یا مجازی (از طریق پالتاک) کردند بر آن هستند که قدمی دیگر در راه وحدت نیروهای آزادیخواه چپ ایران بردارند. در این میان البته بسیاری با نگاه مثبت و امیدوار آمده بودند که این خود ارزشی قابل قدردانی است.
اما در مورد اختلافنظرها باید بگویم که طرحشان اگر چه لازم و مثبت است، اما در جایی که افراد یا بهتر بگویم سازمانها با هدف وحدت در این گردهمایی شرکت کرده بودند، به نظر من طرح باورهایی با «خط قرمز» جز در به عقب راندن این جریان تاثیری ندارد. با توجه به شرایط کنونی میهنمان و چند دستگی جنبش های آزادیخواه این باور های «خط قرمز»دار جز روشن کردن آتش زیر خاکستر و آن هم به نفع حامیان استبداد ثمری نخواهند داشت.
در طول کنفرانس شاهد بحث هایی روی اختلافات بودیم. با توجه به این مباحث، چشم انداز پیش روی پروژه را چگونه میبینید؟ آیا وجود این اختلافات می تواند روند پروژه را کُند کند یا پروزه طبق برنامه و نقشهی راه پیش خواهد رفت؟
چنان که در پاسخ پرسش نخست گفتم، بر این باور هستم که هیچ عقیدهای را نباید«خط قرمز» به حساب آورد مگر آن که در تناقض با هدف مشترک باشد. وجود اختلاف عقیدهها در حول و حوش هدف مشترک موجب پیشبرد و شکوفایی هستند. من بر خلاف برخی از دوستان معتقدم که چپ ایران میتواند از هم پاشیدگی را پشت سر بگذارد و در جنبش دموکراتیک مردم ایران دخالتی مثبت داشته باشد. با همت و استواری میشود از هفتخوان اختلافنظرها گذشت، پروژه را پیش برد و به منشوری واحد رسید. منشوری که در حین واحد بودن اختلاف ها را تحمل کند.
این سومین کنفرانس حضوری پروژهی وحدت است و کنفرانسهای مجازی هم به طور مرتب برگزار میشوند و همینطور بحثهای نوشتاری در سایت ها منتشر می شوند. روند پیشرفت پروژه را چگونه ارزیابی میکنید؟ از نظر شما پروژه وحدت به اهداف خود خواهد رسید؟
به باور من گفتوگوها میتوانند در پیشبرد پروژه و سرعت بخشیدن به نتیجهای مثبت، مؤثر باشند در صورتی که هر فرد یا گروه ضمن بیان عقایدش باورهای دیگران را هم به گوش جان شنونده و پذیرا باشد. از آنجا که برگزاری کنفرانسهای حضوری مستلزم هزینههای معنوی و مادی بسیاری است، شاید بد نباشد که گزارشهایی هم از جلسههای پالتاکی تهیه شود و در اختیار راهیان پروژه قرار گیرد. در ضمن تماس با نیروهای چپ دیگر کشورها و به کارگیری تجربههایشان را در این زمینه مفید و مثبت مییابم.
به نظر من پروژهی وحدت تشکلهای چپ، در صورت کوتاه آمدنهایی اندک به نتیجه خواهد رسید. هدف غایی را فراموش نکنیم.
به امید شکل گیری نیروی واحد چپ و پیروزی جنبش آزادیخواهانه در ایران.
