تعرضی کە نشانە درماندگی است!

درروز جمعە هفتە گذشتە، درحالیکە دامنە اقدامات و تحرکات دولتهای غربی وعربی برای هرچە تنگتر کردن حلقە محاصرە اقتصادی ایران با شتاب ادامە داشت وآثار تحریم ها بە نحو غیرقابل کتمانی در حال خود نمایی بود وهنوزخوشبین ترها براین امید بودند تا بلکە عاقل ترهای رژیم برای کاستن ازفشار بحران وتنش های فزایندە راە و روش دگرگونە عاقلانەای درپیش گیرند، آیت الله خامنەای رهبر جمهوری اسلامی، با سخنانی کە درخطبە های نماز جمعە تهران بیان کرد، نە تنها زمینە های این گونە خوش بینی ها را زدود، بلکە با اظهارات تند وناسنجیدە وتهدید و تحریک آمیز خویش بە نگرانیها ی موجود درجامعە دامن زد. خامنەای در بیانات خود توجیهات تازەای را برای تشدید محاصرە اقتصادی وتنش دراختیار مخالفین خارجی خود قرارداد و نشان داد کە برغم نارضایتی و مخالفتهای بیسابقە اجتماعی از رژیم حاکم واوضاع اقتصادی و اجتماعی ازهم گسیختە کشورهمچنان و بهر قیمتی می خواهد قدرت را حفظ و سیاست ها و رفتاراقتدارگرایانە و ویرانگر خویش را تدوام بخشد.

رهبر جمهوری اسلامی درخطبە های نماز جمعە، وجود بحران و از میان رفتن مشروعیت نظام در جامعە را انکارنمود، خواهان شرکت گستردە مردم در انتخابات مجلس شد و پیشاپیش نامزد هایی کە توسط شورای نگهبان رد صلاحیت خواهند شد را بە تسلیم و رضا یت و پذیرش نتایج انتخابات مدیریت شدە و فرمایشی فرا خواند، وآنها را تهدید کرد کە در صورت اعتراض وعدم پذیرش نتایج انتخابات با آنها مانند معترضین انتخابات دورە گذشتە رفتارخواهد کرد. خامنەای مخالفین و منتقدین بیشماردا خلی و خارجی خویش را بشدت مورد حملە قرار داد. مخالفین داخلی را تهدید بە سرکوب و مخالفین خارجی را تهدید بە عمل متقابل کرد.

ولی فقیە دربخشهایی ازخطبە های نماز جمعە خود، برغم تفسیراین گفتە دولت آمریکا مبنی براینکه « همە گزینە ها روی میز هستند»، تلاش کرد با استناد بە بحران اقتصادی در کشورهای غربی و شکست مداخلات نظامی غرب درعراق و افغانستان، تهدیدات فزایندە غرب را کە بخش قابل توجهی ازآنها جنبە اجرایی بە خود گرفتە اند را بسود کشورمعرفی کرده و بحران عمیق اقتصادی موجود در کشوررا کتمان نماید. او تاثیرات منفی ومخرب محاصرە اقتصادی در جامعە را  وارونە جلوە داد و رفتار و سیاستهای ضد ملی، واپسگرایانە و مقابلە جویانە رژیم تحت رهبری خویش درعرصە جهانی را، کە کشور و مردم را در معرض تهدیدها و تنگنا های فزایندە خارجی قرار دادە اند را  توجیە کرد تا بلکە، نگرانی بە حق مردم از بحران عمیق اقتصادی وافزایش تنش های میان حکومت وغرب رارفع نماید. اما در شرایطی کە بخشی از تاثیرات تحریم های اقتصادی، درزندگی روزمرە مردم آثار خود را آشکار کردە است، و هراس از یک در گیری نظامی احتمالی، بە نگرانیهای متعدد مردم افزودە شده است، این بخش ازخطبه رهبر جمهوری اسلامی، کە گفت” آمریکایی ها بدانند والبته می دانند که جمهوری اسلامی درمقابل تهدید به جنگ و تهدید به تحریم نفتی، تهدیدهایی دارد کە وقتی لازم باشد انشاالله اعمال خواهد شد … ما هر جا دخالت کنیم صریحا می گوییم همچنانکه به علت ضدیت با غده سرطانی رژیم صهیونیستی در دو جنگ پیرزومند ۳۳ روزه و ۲۲ روزه دخالت کردیم و از این پس نیز هر جا هر ملتی یا گروهی با رژیم صهیونیستی مقابلە کند ما بە او کمک می کنیم و هیچ ابایی از گفتن این مسئلە نداریم. ”  بجا ی اینکە موجب آرامش مردم و فروکش کردن جوالتهاب میان طرفین متخاصم گردد، سبب فزونی هر دو گردید.

گرچە ممکن است منشا بخشی از تهدید های خامنەای در واکنش بە تشدید محاصرە اقتصادی و افزایش فزایندە و خطرناک تنش میان حکومت و غرب، از روی توهم و ارزیابی اغراق آمیز از ضعف و محدودیت های موجود در غرب،  وهمچنین برآوردهای غیر واقعی از توان حکومت، و روحیە دادن بە نیروهای پشتیبان حکومت باشد؛ با اینحال رهبر جمهوری اسلامی آنقدر نادان نیست کە نداند چە می کند.

بنظر می رسد تهدید مخالفین داخلی و تهدید و تحریک مخالفین خارجی در شرایطی کە دامنە مخالفت های سیاسی و اجتماعی با حکومت و بویژە با ولی فقیە با شتاب بیسابقەای فزونی گرفتە و تە ماندە اعتبار واتوریتە خامنەای حتی در میان محافظە کاران تندرو و میانە رو پیرامون وی با چنان سرعتی درحال از میان رفتن است کە وی دیگر قادربە رهبری آنها در یک انتخابات امنیتی تقلبی و مدیریت شدە نیز نیست، نە از روی توانایی و روحیە قوی، بلکە از این جهت است کە تندروترین بخش جناح حاکم، در ماندە از سرکوب جنبش وناتوان از مهار بحران، گسترش تنش واحتمال وقوع جنگ را آخرین ریسمان نجات خویش از ورطە سقوط می بیند. در چنین هنگامی مبارزە برای صلح و تلاش برای رهایی کشوراز ورطە استبداد وجنگ و یرانی مقدم برهر چیز ازتشدید مبارزە با سیاستهای ما جرا جویانە رژیم حاکم و هرچه فعالترشدن جنبش سبز معنی می یابد.

سیاست های هسته ای رژیم یکی ازعوامل اصلی مناقشە فزایندە میان رژیم ایران و غرب و ارتقا این مناقشە بە سطح خطرناک کنونی است. طبیعتا بسیار بعید بنظر می رسد کە عدە زیادی از مردم ایران مخالف برخورداری کشورشان از فن آوری هستەای صلح آمیز با شند. با اینحال و باوجود اینکە هنوز امید بە حل این مناقشە از طرق متمد نانە ازبین نرفتە است. درشرایط کنونی چنانچە بە اجبار بایستی میان جنگ و توقف موقت غنی سازی یکی را انتخاب کرد، قطعا، جنگ را نبایست انتخاب  کرد.