تلاشی بیهودە

با سخنان حیدر مصلحی، وزیر اطلاعات سابق کشور و از جبهە پایداری ها، در خصوص رد صلاحیت رفسنجانی در سال ۹۲، کاملا مشخص شد کە خط قرمز آقایان در تائید و رد نامزدهای ریاست جمهوری، اساسا مقولەای است بە اسم ‘کف خیابان’. بە این ترتیب حضور هر فردی کە منجر بە بسیج اجتماعی در جامعە شود، مردم را بە شور و حرکت درآورد، جوانان را بە خیابانها و مراکز عمومی کشاندە و در آنها انرژی تغییر بوجود آورد، باید حذف شود.

بە این ترتیب قرار است همە چیز در یک فضای آرام اتفاق بیافتد، و اگر هیجان و شور وشعفی هم وجود دارد باید کاملا بصورت مهندسی شدە در صحن جامعە خود را نشان بدهد. آرامش، کد گشودن و خوانش اعمال و نگاە استراتژیک آقایان است. آنان خوب فهمیدەاند کە اساسا رفتار تودەهای مردم در طرح خواستەهایشان از شکافها و فرصت های موجود درون حاکمیت گذر می کند و خود را بە منصە ظهور می رساند، و در نگاە سردمداران باید این فرصت یک بار برای همیشە گرفتەشود. هم اکنون کاملا مشخص است کە می خواهند رابطە متقابل تاثیرگذاری میان ملت و حاکمیت را سد کردە و عنصر قدرت سیاسی را کە بعد از انقلاب بهمن بە مراتب تحت تاثیر این تاثیرگذاری دوجانبە بودەاست را برای همیشە از چنین محدودەای دور کنند.

البتە حاکمان موفق نخواهندشد. شاید بتوان رژیمهای کودتائی از نوع رژیم پهلوی و یا رژیم بعث عراق را در چنین چهارچوبی گنجانید، اما رژیمهای برآمدە از انقلابهای تودەای را نمی توان از تاثیرگذاری جامعە بر آنها بری کرد. بە جرات می توان گفت کە جمهوری اسلامی بە درازای عمر خود شاهد چنین خصوصیتی در صفوف خود خواهد بود و قادر نیست از آن خلاصی یابد. آری این رژیم می تواند چنین وضعیتی را بمراتب تخفیف بدهد، اما نمی تواند آن را بە سرانجام نهائی خود برساند. آنها مرتبا درگیر مسئال درونی خود خواهند بود، درگیریهائی کە همیشە در طول عمر این رژیم، فرصتهائی را برای برآمد مردم فراهم کردەاند.

بی تردید یکی از وظایف یک نیروی اپوزیسیون جدی، پذیرش این واقعیت و داشتن برنامە برای کار جدی بر روی آن است. روند تغییر در ایران از جملە از درون خود حاکمیت می گذرد. جناح سخت قدرت برای اینکە چنین روندی را سد کند هر روز کە می گذرد بیش از پیش بە مهندسی انتخاباتها دست می زند، و تلاش می کند نیروهای متمایل بە مردم در درون خود را سلاخی کند؛ عملی کە باید همیشە از طرف نیروهای اپوزیسیون مورد چالش جدی قرار بگیرد.

حاکمیت رویای یکدست شدن خود را بە گور خواهد برد و تا هست باید با این پدیدە ناخوشایند بسوزد و بسازد. انقلاب بهمن و جامعە ایران قوی تر و واقعی تر از آنند کە حاکمان بتوانند با فشار و تزویر کل سیستم قدرت سیاسی در کشور را از زیر تاثیرات معین و مهم آن بدر آورند.