تاریخ جمهوری اسلامی ایران از آغاز (انقلاب) ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ را باید از تارخ عمومی ایران منفک کرد تا بیشتر قابل فهم گردد. سفسطه کردن های سران حکومت فقاهتی ایران برای دگرگون جلوه دادن حقایق جاری در کشور طی ۳۸ سال، نادیده گرفتن فهم جامعه است از آنچه که حول و حوش آنان جریان دارد.
بنظر میرسد آقای حسن روحانی جز شرکت و سخنرانی در همایش های گوناگون و تکرار مکررات که هیچ همخوانی با حقایق جامعه ندارد، وظیفه دیگری برای خود در نظر ندارد یا این که برایش درنظر گرفته نشده است. وی در هفدهمین کنوانسیون جهانی راهنمایان گردشگری به غلط می گوید: “در ایران یهودیان، مسیحیان و زرتشتیان دارای همان آزادیهائی هستند که مسلمانان دارند و مذاهب مختلف اسلامی کنار هم زندگی می کنند”. این هنوز بدون هرگونه اشاره ای است به نوکیشان مسیحی که مورد آزار و تعقیب قرار می گیرند و بسیاری بخاطر عقاید مذهبی خود در زندان بسر می برند.
به گزارش « محبت نیوز» آژانس خبری مسیحیان ایران، ابراهیم فیروزی نوکیش مسیحی تاکنون بدفعات از سوی ماموران امنیتی به اتهام تبلیغ و بشارت مسیحیت بازداشت شده است، ابراهیم فیروزی نوکیش مسیحی که از هفده ماه پیش در زندان بسر می برد، با وجود این که در ۲۳ دی ماه محکومیتش به پایان رسیده همچنان در انتظار تعیین تکلیف از سوی قاضی مقیسه است.
اشاره دیگر وی به جنگ هشت ساله ایران و عراق است بی آن که از مسببان ادامه جنگ ( رفسنجانی و خمینی) بعد از فتح خرمشهر نامی ببرد. فتح خرمشهر و بیرون راندن نیروهای عراقی به پشت مرزهای ایران تنها دو سال بعد از شروع جنگ (۳۱ شهریور ۱۳۵۹) صورت پذیرفته بود.
