جلسه تلگرامی: چالشها و بحران مدیریت اعتراضات اجتماعی

جلسه پرسش و پاسخ یکشنبه ۲۲ خرداد موضوع: چالشها و بحران مدیریت اعتراضات اجتماعی میهمان: رفیق رضا فانی یزدی ، پژوهشگر و فعال سیاسی لینک گروه: https://t.me/+rC-StPOeVZ84N2Ix

سوالات مطرح شده در جلسه تلگرامی  با ر. رضا فانی یزدی   

·      با درود و خوشامد به شما _ وقتی اهالی یک جنبش می توانند روزی درهفته را به خود و گردهمایی خود اختصاص دهد معنا و مفهومش آنست که حدی از سازماندهی پذیرفته شده به آن جنبش راه  یافته است . جنبش بازنشستگان و یکشنبه های اعتراضی  به اعتبار همین موضوع و باز هم به اعتبار نوع شعار هایش نشان داده است که اولا صنفی و طبقاتی است و رهبری خود را در بین روشنفکران سرمایه داری ایران جستجو نمی کند و دوم اینکه به نیروی و توان خود متکی است . بنظر شما چرا جریانات راست سیاسی به ویژه طرفداران ارتجاع مغلوب انقلاب سال ۱۳۵۷  نمی توانند این واقعیت را درک کنند که شعار های پوپولیستی آنها  از جانب جنبش های اجتماعی به مثابه آن ضرب المثل زیره ی تقلبی به کرمان بردن است ؟
·      به نظر شما سازمان ها و احزاب چپ چگونه می توانند  خود را با این جنبش های اعتراضی هماهنگ کنند که تاثیر متقابل و منطقی بین مبارزات توده ای و ایده های مترقیانه و رهایی بخش موجبات پیشرفت مردمی این اعتراضات برای رسیدن به اهداف مردمی آن ترا فراهم سازد؟
·      “مدیریت اعتراضات اجتماعی باید فقط به منظور تغییر رژیم سیاسی باشد  یا باید رسیدن به یک شرایط عادلانه و انسانی در کشور را هم مد نظر داشته باشد ؟  این درست است که ما نیازمند یک تغییر اساسی و بنیادی در میهن مان هستیم ولی برخی فکر میکنند این حتما در نتیجه سرنگونی رژیم حاصل خواهد شد . یعنی تغییر سیستم اقتصادی مد نظرشان نیست و فقط بر اندازی سیستم سیاسی مد نظرشان است – البته روشن است است که بافت اقتصادی سیاسی در هم تنیده هستند ،اما آیا میتوان مطمئن بود که اگر رژیم سیاسی تغییر کند حتما شرایط اقتصادی هم تغییر اساسی خواهد کرد؟
·      عده ای مثل آقای ایرج مصداقی بارها  اعلام کرده اند که علیرغم اینکه سلطنت طلب نیستند ولی رضا پهلوی را بهترین گزینه برای رهبری جنبش می دانند –  با این نوع نگرش که نشانه  اعتقاد عمیق به نیاز به اقتدار فردی است چه باید کرد؟
·      با درود بر شما رفیق گرامی.به نظر شما آیا شرکت کردن در تظاهرات اصناف مختلف که بصورت تخصصی  تجمع برگزار میکنند مثل معلمان یا پرستاران یا کارگران یا بازنشستگان  درسته یا از نظر امنیتی ویا طرح شعارهای مشخص وتخصصی تر درست نیست و بهتره تجمع ها تخصصی برگزار بشن؟
·      وقتی شعارهای مطالباتی اعتراض کنندگان تغییری در اراده حاکمیت ایجاد نمی‌کند، لاجرم  مشروعیت سیاسی نظام زیر سوال می‌رود و شعارهای معیشتی تبدیل به شعارهای سیاسی می‌شود و خواستهای مردم رادیکالتر.در چنین شرایطی حکومت به سرکوب خشن روی می‌آورد و مانع گستردگی اعتراضات. این وضعیت را چگونه می‌توان کنترل و مدیریت کرد؟ و وظیفه فعالین سیاسی و اجتماعی در چنین حالتی چیست؟
·      فکر می‌کنم شما هیچگونه تفاوتی بین مدیریت یک بحران اقتصادی و اجتماعی و  رهبریت یک حرکت سیاسی اجتماعی قائل نیستید. بدون داشتن رهبریت سیاسی یک بحران سیاسی  اجتماعی ، شما قادر به تصمیم گیری در مورد  حل بحران اقتصادی و اجتماعی آن جامعه نخواهید بود . لطفا این دو را تفکیکها توضیح دهید
·      با تمام تلاش حکومت وسرکوب شدید  و حذف و اعدام کاراترین انسانهای آزادیخواه و عدالت طلب و سعی وتلاش سایر نیروهای اجتماعی که خواهان تغییرات بنیادی در روابط اجتماعی ایران نیستند جنبش احتماعی نه تنها فروکش نکرده بلکه به شکل های مختلف و به خصوص با تقاضاهای رادیکال به سمت سراسری شدن و شکل گیری التر ناتیو تعین کننده پیش می‌رود این جنبش از جنبه حضورچپ از دوجنبه امیدوار کننده و نامید کننده برخوردار است خوشحالی از این جهت که فرهنگ و سازماندهی ریشه گرفته ازچپ به شکل انسانهای مستقل وجوددارد و ناامید کننده اختلافات سازمانهای مدعی چپ و نقش کم آنها در این رون می باشد
·      که از نظرمن این شرایط علاوه برسرکوب شدید از نگاه من دارای علل دیگری نیز می باشد و آن هم دور شدن ازسنت های چپ بخصوص بنیانگذاران اولیه سازمان فدایی می باشد فدائیانی چون جزنی پویان حمید اشرف صمد مرضیه اسکویی و……. نشان دادن همراه مردم بودن شوریده بودن جانفشانی ایستادگی براصول توانایی این را دارد که با وجود ازبین رفتن فیزیکی شدید حیات معنوی آنها انچنان حضوری داشت که نیرویی ازچپ بعداز انقلاب ۵۷حول این آرمان‌ها فراهم آورد که تا اشتباهات مهلک رهبران بعد از ۵۷پوپولیستی ترین و سرکوب گرترین حکومت تاریخ ایران از برخورد با آن به دلیل داشتن مشروعیت مردمی و آرمانی پرهیز میکرد و درواقع از  چنین رویا رویی ترس داشت از نگاه من هم اکنون نیز توان طیف های  فدایی و  طیف های مجاهدین نیرویی قابل توجه هستن اولین قدم در بخش چپ وحدت فدائیان حول یک برنامه حداقل مورد قبول می باشد و هرچه این وحدت طیف بیشتری از فدائیان رو در خود داشته باشد تاثیر گذاری عددهای براتحاد سایر نورهای چپ خواهد داشت چپی که بتواند حول این برنامه حداقل و با برگشت به سنت های انسانی فدائیان توان تاثیر گذاری و تاثیر پذیری بیشتری از جنبش های روبه رشد داخل کشو ر می باشد این نیرو می تواند دامنه وحدت را به طیف نیروهای متاثر ازمجاهدین اولیه نیروهای جمهوری خواه ملی گرا وبحشی از سلطنت طلب ها برای تغییرات مناسب آینده گسترش دهد آیا شما بااین نظر موافقید؟
·      به نظر شما چرا گروههای سیاسی و حتی گروههای سیاسی چپ به انحلال جمعیت امام علی که یک نهادی بود که حداقل ۶۰ هزار کودک را حمایت می کرد،  اعتراض نمی کنند؟