جلوه ای از همبستگی کارگری در برلین

روز جهانی کارگران، روزی نشاندار،محکم و مستقل و گویای مطالبات تاریخی کارگران و مبارزه برای احقاق حقوق و به رسمیت رساندن حقوق تشکلهای صنفی کارگری و نیروهای کار است. امسال نیز کارگران ایران و تشکل های مستقل کارگری اجازه برگزاری راهپیمایی پیدا نکردند و مسئولان دولت جمهوری اسلامی ایران با عناوین مختلف با درخواست آنها مخالفت نمودند و مطابق معمول سعی کردند تا اعتراضات کارگران را در چهارچوب سیاستهای دولتی “خانه کارگر” محدود نمایند.

مطالبات کارگران ایران که از بدیهی ترین خواستهای نیروهای کار اند، همچنان بر روی هم تلنبار می شوند و پاسخ مسئولان جمهوری اسلامی به آنها هم جز سهل انگاری، سرکوب، تهدید و دستگیری، شکنجه و کشتار نیست. امنیت شغلی، درخواست ماه ها حقوق عقب افتاده، تناسب اضافه دستمزدها بر اساس تورم لگام گسیخته، تأمین بیمه های اجتماعی و درمانی، حق اعتراض و اعتصاب و برگزاری مناسبتهای کارگری، و مقابله با سیاستهای ضد اشتغال زنان و خانه نشین کردن آنها از زمرۀ این مطالبات اند. امسال نیز در آستانه روز کارگر، ماموران امنیتی به خانه ها و محل کار تعداد زیادی از فعالان سرشناس کارگری یورش برده و اقدام به دستگیری آنها نموده اند. دستگاه های امنیتی سعی به متوحش کردن کارگران و عقب راندن آنها از خواستهای بر حق خود دارند.

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) در پی هر رویداد و مناسبتی که مربوط به مطالبات کارگران ایران باشد، دست به موضعگیری زده و هشدار داده است و از مطالبات کارگران ایران اعلام پشتیبانی نموده است. سازمان ما، در آستانه روز جهانی کارگران، با انتشار بیانیه ای تحلیلی از وضعیت کار، امنیت و آزادیهای اجتماعی، درخواستهای مطالباتی و روند خطرناک سیاستگذاری های دولت جمهوری اسلامی در این باره اعلام موضع کرد. همچنین به مناسبت روز جهانی کارگران اطلاعیه ای صادر کرد و پشتیبانی مجدد خود را از مطالبات کارگران ایران اعلام نمود. در قطعنامه سیاسی که کنگره ۱۴ سازمان پیرامون مسائل کارگری صادر کرد، تاکید شده است: “بازداشت فعالان کارگری و سازمان گران اعتصابات کارگری و اخراج و تهدید آنان در سال گذشتە افزایش یافت. ما این اقدامات را غیرقانونی، مغایر با حقوق تشکل یابی و حق شهروندی کارگران می دانیم و محکوم می کنیم. ما خواهان لغو کلیە احکام ظالمانە، آزادی کلیە کارگران زندانی و بازگشت بە کار آنها و رعایت حقوق سندیکایی کارگران هستیم.”

در این قطعنامه همچنین آمده است: “جلوگیری از فعالیت های سندیکایی کارگران و پیگرد فعالان صنفی کارگری در شرایطی صورت می گیرد کە فعالیت اتحادیە ها و سندیکاهای کارفرمائی بە رسمیت شناختە شدە و تشکل  های کارفرمائی برای تامین منافع خود فعالیت و در تصمیم سازی های دولت نقش ایفا می کنند. ما این رفتار را یکجانبە، تبعیض آمیز، مغایر با حقوق شهروندی و عدالت و کنوانسیون های سازمان بین المللی کار می دانیم و خواهان پایان دادن بە آن هستیم.”

گرچه مبارزات کارگران آلمان و اتحادیه ها و سندیکاهای کارگری در آغاز سال ۲۰۱۵ سرانجام پس از سالها تلاش، موفق به اجرائی کردن و تعیین حد اقل دستمزد (هشت و نیم ایرو) برای هر ساعت کار شدند، اما مطابق معمول شهر برلین شاهد برگزاری جشن و جنبش اعتراضی کارگران و زحمتکشان و دیگر نیروهای کار در روز اول ماه می بود. هزاران نفر به دعوت اتحادیه ها و سندیکاهای کارگری علیه نابرابریهای جاری و ناشی از سیاستهای نئولیبرالیزم لجام گسیخته دولت های سرمایه داری، تسلط روز افزون بانکها بر منابع ملی کشورها، قدرت گرفتن روزافزون بورس بازان، بانکها، کنسرنها و ساختارهای جدید الیگارشیهای مالی و انتقال غیر عادلانه فشارهای مضاعف بر دوش کارگران و دیگر اقشار کم درآمد و همچنین سعی روزافزون در تضعیف تشکلهای کارگری و حقوق مساوی برای زنان و مردان در برابر کار معین و مشخص به میدان آمدند، دست به تظاهرات زدند و حضور پررنگ و همبستگی خود را به نمایش گذاشتند.

در همین راستا، اعضا و دوستداران سازمان ما در برلین با برپایی چادر و میز تبلیغاتی سازمان دست به تبلیغات گسترده ای زدند که مورد استقبال شایسته ای قرار گرفت. اطلاعیه های سازمان به مناسبت روز جهانی کارگران، علاوه به زبان فارسی، به زبانهای آلمانی، انگلیسی، فرانسه، اسپانیایی و سوئدی ترجمه  شده بودند و در اختیار مراجعه کنندگان قرار می گرفتند. شهر برلین به دلیل موقعیت ویژه خود، همه ساله به مناسبت اول ماه می، مورد توجه فعالان کارگری و جنبش چپ قرار می گیرد و مهماندار هزاران نفر از دیگر کشورها و شهرهای آلمان است که برای اعلام همبستگی خود با اتحادیه های کارگری و احزاب چپ آلمان، حضور پیدا می کنند. میزان  حضور ایرانیان ساکن برلین در مراسم  امسال ماه مه و حضور آنها در چادر سازمان چشمگیر بود و رفقا و دوستداران سازمان این امکان را پیدا کردند تا در بسیاری موارد به تبادل نظر و گفتگو بپردازند. در واقع چادر سازمان محل تلاقی و تجدید دیدار هم میهنان ما بود. از طرف رفقای سازمان در برلین، تصویر فعالان کارگری زندانی، معلمان زندانی و فعالان حقوق بشر تهیه شده بود و رفقا در مورد حقوق بشر، وضعیت زندانیان سیاسی، مسائل سیاسی روز به مراجعه کنندگان پاسخ می دادند.

ارائه تاریخچه  کوتاهی از سازمان به زبان فارسی و نیز بویژه به آلمانی، در معرفی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) توسط رفقای برلین، مورد توجه تعداد زیادی از مراجعه کنندگان به چادر ما قرار گرفت. رفقای برلین از مراجعه کنندگان با چای و شیرینی و موزیک دلنشین ایرانی پذیرائی می کردند.