حفظ آبرو

در یک روز سرد زمستانی، معلم با لباسی نازک در حال درس‌دادن بود. ناگهان سیل از کوهستان روان شد که با خود خرسی را میبرد. خرس در آب غوطه‌ می‌خورد و سرش دیده نمی‌شد. کودکان وقتی خرس را دیدند، فکر کردند؛ پوستین است. به معلم گفتند: استاد! سیل با خود پوستی گرم میبرد. داخل آب شوید و پوست را بگیرید تا از شما در این هوای سرد محافظت کند.

معلم تنگدست فکری کرد و برای گرفتن پوست، به داخل سیل رفت. وقتی به نزدیکی خرس رسید، ناگهان خرس چنگ انداخت و او را گرفت. خرس و معلم، به همراه سیل دور می‌شدند. بچه‌ها وقتی دیدند گرفتن پوست به آسانی میسّر نیست، فریاد زدند: استاد! زودتر یا پوست را بردار یا رهایش کن. که سیل تو را خواهد برد!

معلم که نمی‌توانست از دست خرس رها شود، رو به بچه‌ها فریاد زد: من پوست را رها کرده‌ام؛ ولی پوست مرا رها نمی‌کند.  

مختصر از »فیه مافیه – مولوی«

حالا حکایت ماست. مُلک و ملتی را دارد انواع و اقسام فجایع اجتماعی، اقتصادی، زیست محیطی و … نابود می کند، سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت) قادر نیست حتی یک اعلامیه، یک بیانیه، یک دو خط با مردم ایران ابراز همدردی کند.

واقعاً که! گفتا ز که نالیم، که از ماست که بر ماست.

سازماندهی مبارزات صنفی- مطالباتی اقشار مردم ایران پیشکشتان، برای حفظ آبروی پنجاه ساله-ی فدائیان اگر نمی توانید و در حدّ توانتان نیست، وجود و حضور خارج کشوری سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت) را معلّق اعلام نمائید، تا هواداران در داخل کشور، خود فکری بحال خویش کنند.

با احترام – سوسن مرادی