حقوق زنان در هند مبارزه تا ابد ادامه دارد

زن به عنوان نیمی از جامعه بشری از حق و حقوق انسانی برخوردار است که سالیان درازی توسط بسیاری از جوامع نادیده انگاشته شده بود و امروز که در قرن بیست و یکم قرار داریم و بسیاری از سردمداران حکومتی داعیه دفاع از حقوق زن را دارند همچنان دیده می شود که این حق اولیه و انسانی وی مورد غفلت قرار گرفته است.
از جمله این جوامع کشور هند است که با وجود سابقه طولانی تمدن ، چشم پوشی و بی توجهی به حقوق این قشر از جامعه به راحتی قابل مشاهده است. 
پایگاه اینترنتی فرانسه زبان (inde -en – lighn ) با انتشار گزارشی آخرین وضعیت حقوق زنان و دختران در هند را بررسی کرده است که نشان می دهد حقوق زنان در هند همچنان نادیده گرفته می شود. 
حقوق و شرایط زنان در هند
طبق اصول سنتی کشور هندوستان، باید به زن احترام گذاشته شود. با این وجود همان گونه که مشهود است، واقعیت در اکثر مواقع، کاملا متفاوت است. زن از بدو تولد تا لحظه مرگ به عنوان فردی غیر مسئول در نظر گرفته می شود و نمی تواند موجودیت خود را در میان مردان خانواده خود مانند پدر، همسر و اگر بیوه باشد پسرش به اثبات برساند.
تولد 
در میان ترانه های مردمی هند شعری با این مضمون وجود دارد:« دخترم چرا به این دنیا قدم نهادی؟ در حالی که آرزوی من تولد یک پسر بود.حال به کنار دریا برو شاید در آنجا با آبها به جای دوری بروی…» امروزه نیز تولد یک دختر، برای مردم این کشور خوشایند نیست. هند جز معدود کشورهایی است که جمعیت مردان آن نسبت به زنان بیشتر است. ۹۲۷ زن در قبال ۱۰۰۰ مرد. این تفاوت چشمگیر ناشی از تعداد بالای سقط جنین است. به محض اینکه زنان متوجه می شوند که دختری در شکم خود دارند، آن را از بین می برند. آنها معتقدند که پرداخت ۵۰۰۰ روپیه برای سقط جنین از پرداخت ۵۰۰,۰۰۰ روپیه برای تهیه جهیزیه به صرفه تر است. برای کاهش این امر، در بعضی از استانهای این کشور تعیین جنسیت جنین ممنوع است. چنانچه فرزند مورد نظر دختر باشد، آن را به یتیم خانه ها می سپارند یا آن را می فروشند. تنها فرزند ذکور می تواند در این کشور مراسم تدفین پدران خود را برگزار کنند. به همین دلیل خانواده ها ترجیح می دهند فرزند ذکور داشته باشند.
تحصیلات
میزان زنان باسواد در هندوستان بسیار کم است و تقریبا ۵۰ درصد از جمعیت زنان کشور را تشکیل می دهند. زنی شهری طبقه مرفه برای رفتن به دانشگاه از شانس بیشتری نسبت به زنان روستایی برخوردار است. در اکثر موارد به جای مدرسه رفتن آنها ترجیح می دهند اصول زندگی و آیین همسر داری را یاد بگیرند. نبود تحصیلات کافی موجب می شود تعداد کمی از زنان در خارج از خانه نیز مشغول به کار باشند. در شهرهای کوچک، زنان به صنایع دستی مشغولند و حقوقشان تقریبا نصف دستمزد مردان است. البته اکثر انجمن ها چون انجمن زنان سعی دارند که از آنها حمایت کنند تا از حقوقی برابر با مردان برخوردار شوند و همین شرایط شامل شهر نیز می شود که در آن زنان از آزادی بیشتری برخوردارند. حتی بعضی ازآنان در سمت های سیاسی حساس مشغول بکارند. قانون اساسی هند، قانونی برای برابری زن و مرد به ویژه در زمینه حقوق تدوین نموده است، اما مسئله این است که آیا در تمام نقاط هند این گونه قوانین اجرا می شود؟
ازدواج و مشکل جهیزیه
در هندوستان دختران در سنین پایین ازدواج می کنند و اکثر ازدواج ها از قبل مشخص شده اند و دختران در روز مراسم بار اول همسران آینده خود را می بینند. بعد از این روز، زن به خانواده شوهر تعلق دارد. در ابتدا جهیزیه در میان طبقات مرفه هندوستان رایج بود. با این حال کم کم در تمام طبقات متفاوت و قبایل مرسوم شد. از سال ۱۹۶۱ جهیزیه به طور رسمی از طرف دولت هند ممنوع اعلام شده است. اما با وجود چنین قوانینی هنوز در میان روستاهای هند، اگر به نظر خانواده شوهر جهیزیه عروس کافی نباشد می توانند عروس را بکشند و این امر اجازه مجدد را به داماد می دهد و دوباره از جهیزیه بهره مند می شود.
طلاق
در هند طلاق یک زن ساده نیست هر چند که قانون اساسی این حق را به آنان داده است . اکثر زنان بیوه و مطلقه دوباره ازدواج نمی کنند چون از دید افراد جامعه آنان مطرود به شمار می آیند. هیچ گونه کمک اجتماعی برای آنان وجود ندارد. اگر روند طلاق نیز با مشکل روبرو شود، خانواده زن از او حمایتی نخواهند داشت. به همین دلیل است که نرخ طلاق در هندوستان بسیار پایین است
مرگ همسر
با مرگ شوهر، زن موقعیت اجتماعی خود را از دست می دهد و به او هیچ ارثی نمی رسد. زنان علیرغم میل شان به گدایی و فحشاء کشیده می شوند. به موجب سنت های دیرینه جامعه هندوستان، زن بیوه بدبختی با خود می آورد، به همین دلیل است که از خانواده و اجتماع رانده می شود. در بسیاری از روستاها، زنان با مراسم تدفین شوهرانشان سوزانده می شوند. هر چند این سنت نیز از طرف دولت ممنوع شده است. بر اساس قانون در صورت انجام این عمل، خانواده شوهر از ارث محروم می شود. با همه مشکلات و مصائبی که زنان هند با آن روبرو می شوند، دولت و انجمن ها پس از استقلال برای بهبود شرایط زنان این کشور تلاش می کنند. اما واضح است که مبارزه تا ابد ادامه خواهد داشت.