با تشدید وخامت اوضاع اقتصادی کشور، اصولگرایان برای برکناری دولت روحانی خیز برداشتەاند. سخنان سردار صفوی درخصوص بهتر ادارەکردن کشور بدون دولت، سخنان نایب رئیس کمیسیون ولائی مجلس در مورد سپردن امور بە اهل آن (بخوان خودشان!)، و سرانجام سخنان رئیس فراکسیون مبارزە با مفاسد اقتصادی در بارە استیضاح دولت، ازجملە مواردی بودند کە در رسانەها مطرح شدند. اما کار بدینجا ختم نشد و اسداللە بادامچیان، عضو شورای مرکزی حزب موئتلفە، شرایط موجود کشور را نتیجە اعمال اصلاح طلبان و اعتدالیون دانست، و عملا خواهان آمدن اصولگرایان و در دست گرفتن امور توسط آنان شد. او عمدا فراموش کرد کە برجام یک سیاست راهبردی در سطح سیاست کلان کشور و با چراغ سبز خامنەای بودەاست.
بیاد داریم چندی پیش نیروهای سپاهی خواهان تشکیل سازمان رزم اقتصادی کشور و ایجاد ستادهای مردمی پشتیبانی از جنگ اقتصادی شدند، و هم اکنون باقی اصولگرایان با ادامە همان راە می خواهند کە از وضعیت موجود استفادە کردە و شرایط عزل دولت رقیب خود را فراهم آوردە و خود جای آن را بگیرند. در واقع اصولگرایان با کوبیدن بر طبل اعلام جنگ اقتصادی از طرف آمریکا، در صدداند کە شرایط جنگی در کشور ایجاد کردە و با تمهیدات جنگی و امنیتی بە استقبال آن بروند. سخنان اخیر لاریجانی وزیر قوە قضائیە در بارە برخورد شدید بە خاطیان و استفادە از کلمات اعدام و زندان و غیرە، خود بخوبی از برنامەهای این طیف در جهت چگونگی مقابلە با اوضاع خبر می دهد.
دولت روحانی بر خلاف دولت احمدی نژاد کە یک دولت تقابل گرا بود، در رابطە با جهان خارج یک دولت تعامل گرا محسوب می شود. هم اکنون با شروع سیاست های تخریبی ترامپ، تشخیص اصولگرایان این است کە در ایران باید دولتی جدیدی سر کار بیاید با خصوصیات تقابلی و تخاصمی. اما کافیست بیاد بیاوریم نتایج هشت سالە سیاست های دوران احمدی نژاد را کە کشور را در چە وضعیت خطرناکی قرار داد. آیا اصولگرایان می خواهند با تکرار چنین تجربەای، در صدد نجات کشور برآیند؟!
خوشبختانە بە علت عدم همراهی جهان با ترامپ، هنوز امکانات معین دیپلماتیک برای مقابلە با شرایط کنونی در سطح جهان وجود دارد و با آمدن اصولگرایان این امکانات معین هم کە خود را بویژە در همراهی با اروپا باز می یابد، بشدت محدود می شود. هنوز راە دیپلماتیک، از حفظ مراودات با اروپا گرفتە تا مذاکرە مستقیم با آمریکا، بازاست، امکانی کە با آمدن اصولگرایان بشدت تضعیف می شود و کشور را بیش از پیش در مسیر تندبادهای خطرناک قرار خواهد داد.
دولت تقابل، نە تنها راەحل اوضاع موجود نیست، بلکە کماکان یک دولت مراودەای و تعاملی کە عمدتا بر سیاست و دیپلماسی تاکید دارد، می تواند بە نفع کشور باشد.
