دریغ و درد از درگذشت مبارز فرهیخته امیر هوشنگ کشاورز صدر

زنده یاد دکتر امیرهوشنگ کشاورز صدر درجوانی چپ ملی گرا، در میان سالی ملی گرایی دمکرات، در پیرانه سری جمهوریخواهی دمکرات سکولار و در همه هشتاد سال زندگی سراپا تلاش و سازندگی اش، انسانی شرافتمند و احترام برانگیز، روز پنجشنبه ۲۶ بهمن ۱۳۹۱ از میان ما برفت. او از یادگارهای برجسته سه نسل تلاشگر معاصر برای رسیدن مردم ایران به آزادی و دمکراسی بود. کشاورز صدر در میان همه بازماندگان این سه نسل از احترامی مخصوص برخوردار بود و کارکردی خود ویژه داشت. او اهل دانش اجتماعی و تحقیقات اجتماعی بود و در میدان مبارزات سیاسی، مرد بزرگ تفاهم ها. همه ما هوشنگ کشاورز صدر را از نمادهای ایستادن بر آرمانهای آزادی و دمکراسی در آستانه انقلاب و سال های نخست آن می شناختیم و در سال های تبعید نیز او را وفادار صدیق این ارزشها یافتیم. نه جمهوری اسلامی توانست زنده یاد کشاورز صدر را تحمل کند و نه او می خواست که استبداد دینی را تاب آورد. استاد در سال شصت که هیولای سرکوب را بر بالای سر آزادی یافت، ناگزیر از ترک کشور شد بی آن که در دوره طولانی دوری ناگزیر از ایران نیز، حتی یک دم از تلاش برای شکل گیری اتحادی ملی از آزادیخواهان و دمکرات های کشور باز بماند. درگذشت این انسان والا، درد و دریغی است بردل همه آنانی که چون برای ایران دمکراسی می خواهند، قدر کوشندگانی مانند آنرا می دانند. ما درگذشت دکتر امیر هوشنگ کشاورز صدر را به همسر ایشان خانم زریون ژیلا و فرزندانشان مازیار و بهاره، به جامعه علمی و به همه مبارزان راه آزادی و دمکراسی ایران تسلیت می گوئیم و نام و خاطره ماندگار او را گرامی می داریم.

بهزاد کریمی ـ مجید عبدالرحیم پور ـ فردوس جمشیدی رودباری ـ نقی حمیدیان ـ جمشید طاهری پور ـ امیر ممبینی ـ بهروز خلیق ـ وهاب انصاری ـ مهدی فتاپور ـ صادق کارگر ـ حجت نارنجی ـ توران همتی ـ حسن زهتاب ـ علی صمد ـ حسن جعفری ـ طهماسب وزیری ـ بهروز فدائی ـ سیامک سلطانی ـ میلاد ملک ـ احمد آزاد ـ حسن گلشاهی ـ فاطی گلشاهی ـ فلور جاوید ـ علی جاوید ـ علی جلال ـ تقی گیلانی ـ ف. تابان