در اعتراض به سرکوب داغدیدگان و معترضان فاجعه ی متروپل آبادان

 در اعتراض به سرکوب داغدیدگان و معترضان فاجعه ی متروپل آبادان :

پنج روز از فرو ریختن ساختمان متروپل آبادان میگذرد و هر لحظه بر تعداد قربانیان این فاجعه افزوده میشود. روز دوشنبه ۲ خرداد تصاویر هولناک ویران شدن  این ساختمان ۱۰ طبقه در فضای مجازی منتشر شد و مردم را در بهت و اندوه و خشم فرو برد. رسانه های رسمی حکومت با نیمه کاره خواندن این ساختمان و انتشار آمار غلط از مجروحان و در آوار ماندگان سعی در پنهان کردن حقایق این فاجعه داشتند. اما اخبار و تصاویری که توسط مردم، با عبور از سد سانسور دست بدست  میشود از ابعاد فجیع این ویرانی پرده برمیدارد و نشان میدهد این ساختمان نه تنها نیمه کاره نبوده است بلکه چند بخش آن راه اندازی شده و در زمان فرو ریختن،  مردم بسیاری در آن بوده اند.  

در طول این سالها و دهه ها کم نبوده ویرانی هایی از این دست؛ کم نبوده فجایعی که به هیچ ترتیبی در قالب “حادثه” نمیگنجند. آنجا که پای فساد و تباهی ساختاری در میان باشد بر این ویرانه ها نمی توان نام حادثه گذاشت و تنها به “مجازات عاملان” آن بسنده کرد؛ عاملانی که همچون همیشه، در نمایشی ناشیانه به قصد سرپوش  گذاشتن بر ریشه های فساد نهادینه شده در دستگاههای دولتی و نهادهای حاکمیتی “معرفی و مجازات” میشوند.  

اینبار هم روش و نمایش فرقی با گذشته نکرده است. اینبار هم اولین واکنش حاکمیت به این فاجعه، نه اعزام نیروهای امدادگر، بلکه گسیل ادوات و تجهیزات سرکوب  بوده است و اخبار رسمی اش با سانسور فریاد معترضان، قطع اینترنت و جعل وقایع منتشر میشود. صدای اعتراض اما بلندتر از سرکوب و انسداد است و حقایق را  میتوان از دهان مردم داغدیده شنید؛ مردمی که زیر ضرب گلوله و باتوم و گاز اشک آور، خودشان، هم دست به کار آوار برداری و امداد شده اند و هم دست به کار  خروشیدن و فاش کردن و اعتراض.  

آنچه در آبادان بر مردم می رود یادآور جنایتهای سالهای اخیر چون کشتار مردم در آبان ۹۸ و ساقط کردن هواپیمای مسافربری است. بدیهی است آنانی که همواره  چنگ بر جان و مال مردم انداخته اند، موفق نخواهند شد با تقلیل عوامل ویرانی آفرین به چند تن، فساد سیستماتیک و ستم پیشگی خود را انکار کنند. سانسور اخبار  و تحریف واقعیت جاری که همچون همیشه قرار بود راه را بر درک ابعاد فاجعه ببندد، به مدد مردم عقب رانده شده است و بی تردید این موج عظیم دادخواهی که  اکنون پدید آمده به جریان پویای دادخواهی های پیشین میپیوندد.

کانون نویسندگان ایران با ارج نهادن به این موج دادخواهی، ضمن تسلیت به بازماندگان و داغدیدگان این فاجعه و ابراز همدردی با آنان، همچون همیشه بی هیچ  حصر و استثنا از حق اعتراض مردم و گردش آزاد اطلاعات دفاع می کند و از همه آزادیخواهان میخواهد صدای مردم ستم کشیده و سرکوب شده باشند. 

کانون نویسندگان ایران 

  ۷ خرداد ۱۴۰۱