در تابستان امسال بود کە رئیس جمهور چین با هدف آنچە کە ایجاد “رفاە مشترک برای همە مردم” عنوان کرد، خواهان مقابلە با درآمدهای نجومی و بازتوزیع ثروت در کشورش شد.
چین، اقتصادی مختلط، با ترکیبی از کنترل دولتی و حضور وسیع بخش خصوصی است کە در دهەهای گذشتە تا بحال رشد اقتصادی بالائی را برای آن رقم زدەاست، اما کماکان کشوریست با مشکل فقر و شکاف طبقاتی.
رویکرد حزب کمونیست چین بە بازتوزیع ثروت، همان مدل دولت رفاە اروپائیست اما با مدیریت حزب کمونیست و در غیاب دمکراسی و آزادی.
بازتوزیع ثروتهای نجومی در چین، در صورت موفقیت اجرای آن، منجر بە بالارفتن قدرت خرید مردم و بنابراین قوی تر شدن توان مصرف کنندە در بازار داخلی کشور می شود. بە نظر می رسد حزب کمونیست بە این نتیجە رسیدەاست کە در شرایط کنونی می تواند با بازتوزیع ثروت، عدالت اجتماعی را توسعە بخشد.
مدل دولت رفاە چینی با اینکە در شکل بازتوزیع ثروت، غربیست، اما در مختصات سیاسی خود کە همانا آزادی و دمکراسی است با آن فاصلە دارد. سئوال این است کە آیا بنیان اقتصادی ـ سیاسی این کشور از این توان برخوردار است کە بتواند رفاە را با چنین مولفەهائی ممزوج کند، یا نە؟
