گزارش فعالان کارگری و مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران حاکی از راهپیمایی دهها تن از کارگران کارخانه لوله سازی اهواز در میدان شهدا و چند خیابان این شهر در روزهای چهارشنبه و پنجشنبه است.
راهپیمایی این کارگران در اعتراض به پرداخت نشدن ۱۰ تا ۱۳ ماه حقوق و مزایای آنان و بی نتیجه ماندن تجمع آنها در مقابل ساختمان استانداری خوزستان صورت گرفت.
کارخانه لوله سازی اهواز حدود ۷۰۰ کارگر دارد که نیمی از آنان رسمی و سایر کارگران قراردادی هستند.
بر اساس گزارش ها، حقوق و مزایای ۱۰ ماه گذشته کارگران رسمی این کارخانه پرداخت نشده است. همچنین کارگران قراردادی کارخانه لوله سازی اهواز ۱۳ ماه حقوق و مزایای خود را دریافت نکرده اند.
محمد، فعال کارگری در اهواز، در خصوص اعتراض های کارگران کارخانه لوله سازی اهواز به رادیو فردا می گوید:
«علت تجمع کارگران و راهپیمایی آنان، اعتراض به پرداخت نکردن حقوق معوقه و مشکلاتی بود که بر اثر تحریم ایران برای آنها ایجاد شده است.
این مشکلات روز به روز بروز بیشتری پیدا کرده و خواسته آنان پرداخت حقوق معوقه ، مبلغ عیدی سالانه و مایحتاجی است که باید هر ماه دریافت می کردند و چندین ماه است که نتوانسته اند آن را دریافت کنند. وضع دوستانم در این کارخانه واقعا اسفناک است؛ یا متاهل و خانواده دارند و یا مستاجرند و از پس مخارج سنگین زندگی برنمی آیند.»
وی می افزاید: «وقتی با آنها صحبت می کنم، می بینم که سختی زیادی برای گذران زندگی دارند. وقتی حقوق و مزایایی در کار نباشد، زن و بچه آدم باید چکار کنند؟ کرایه خانه را چه کنند؟ واقعا این شرایط برای آنان سخت است.»
رادیو فردا: آیا این مشکل فقط در کارخانه لوله سازی اهواز بروز کرده یا اینکه این مشکلات در سایر واحدهای صنعتی استان خوزستان هم وجود دارد؟
متاسفانه این مسئله از حدود چهار سال پیش ایجاد شده است. وضعیت اقتصادی کشور باعث شده است که نه تنها در خوزستان و شهر اهواز، بلکه در شهرهای دیگر ایران نیز مشکلات اقتصادی بروز کرده است.
هر چه جلوتر می رویم، سختی بیشتری در سطح صنایع و کارها، چه امور خدماتی و چه کارهای تجاری و صنعتی، نمایان می شود. یکی از دلایل مهم این وضعیت هم تحریم ایران از سوی کشورهای خارجی، نداشتن داد و ستد، نبود خریدار و کمبود مواد اولیه ای است که باید به ایران داده می شد.
بعد از این موارد، مشکل این است که در کشور ما امور اجرایی و عمرانی به خوبی اداره نمی شود. این به خاطر اعمال تحریم های شدید علیه ایران است. شاید این تحریم ها جدی نباشد، اما همین که اسم تحریم را بر خود دارد، متاسفانه اثرات خودش را بر وضعیت اقتصادی می گذارد.
الان شاهد هستیم که در خود استان خوزستان هم شرکت هایی مانند صنایع فولاد، شرکت لوله سازی خوزستان، لوله سازی اهواز و کارخانه های دیگر در پرداخت حقوق کارگران به صورت عادی شدیدا دچار مشکل شده اند.
صنایع فولاد اهواز اکنون فقط با یک فاز کار می کند؛ یعنی با حداقل ظرفیت تولید، و فقط برای اینکه فعلا در جا بزند تا ببینند که در آینده نزدیک چه خواهد شد. اما من وضعیت خوبی را بریا آینده نمی توانم پیش بینی کنم .
شما به مشکلاتی اشاره کردید که بر زندگی کارگران و خانواده های آنان تاثیرات نامطلوب داشته است. نگاه کارگران و خانواده های آنان، تا آنجا که شما اطلاع دارید، نسبت به سیاست های دولت چگونه است ؟
من خودم شخصا در برخوردهایی که با خانواده های کارگردان داشته ام و آنچه که از تجربیات زندگی خودم و زندگی اطرافیانم می بینم، این است که همه از دولت می خواهند که فکری به حال ما کارگران بکند.
گرسنگی را با هیچ چیزی نمی شود درمان کرد. شکم خالی را نمی شود درمان کرد. ما می خواهیم آینده خوبی در انتظارمان باشد. الان ۳۰ سال است که این همه سختی را تحمل می کنیم و انتظار داشته ایم هر روزی که به روز جلوتر می رویم، روزهای راحت تری داشته باشیم .
اما متاسفانه روز به روز وضع امروزمان بدتر از دیروز می شود و هر روز می گوییم افسوس از دیروز!
