بند سوم منشور کانون نویسندگان ایران: «کانون رشد و شکوفایی زبانهای متنوع کشور را از ارکان اعتلای فرهنگی و پیوند مردم ایران می داند و با هر گونه تبعیض و حذف در عرصه چاپ و نشر و پخش آثار به همه زبانهای موجود مخالف است.»
ایران کشوری است داری تنوع زبانی؛ زبانهایی که پا به پای زبان فارسی از دیرباز تا امروز زنده و پویا به حیات خود ادامه داده اند. اگر زبان هر گروهی از مردم،امروز زنده است به این معنی است که به سلامت از پیچ و خم عصرها و حادثهها گذشته است و وظیفهی ماست که مانند پیشینیان آن را در برابر هجمە نژادپرستان و حاکمان حفظ کنیم. امروزه «تجزیه هراسی» موجب شده است تا نگاه به زبانهای متنوع کشور، نگاه سیاسی و سرکوبگرانه باشد. بازداشت و سرکوب فعالان مدنی در این حوزه نتیجه همین نگاه است. دیدگاه برتری جویانه به زبان ضربەای مهلک به فرهنگ بشری است. اما زبان تنها یک درخت پر شاخه نیست بلکه برگها، شکوفەها و میوەهای آن بخشی زیبا از هستی این درختاند؛ به دیگر سخن زبان تنها یک ابزار ارتباطی نیست بلکه نخستین گهوارەای که اندیشه و هنر و احساس هر انسانی در آن شکل می گیرد، زبان مادری اوست و از بین رفتن هر زبانی یعنی به خطر افتادن زندگی معنوی عدەای از انسانها و نیز ضایع شدن بخشی از میراث تاریخ بشری.
کانون نویسندگان ایران، ممانعت از رشد زبانهای متنوع کشور را محکوم می کند. کانون روز جهانی زبان مادری را گرامی می دارد و این روز را به همه کوشندگان حفظ زبانهای متنوع در همه جای ایران و جهان شادباش می گوید.
