امروز در حالی سال جدید کارگریمان را سپری می کنیم که دشواریها و مصائب طبقه کارگر پایانی ندارد. دستمزد پایینتر از خط فقر یکی از اولین مصیبتهای کهنه وهمیشگی، این طبقه بزرگ بشمار می رود. این در حالیست که در اولین سخنرانی رئیس جمهور پس از پیروزی در انتخابات، ایشان تاکید نمودند که حقوق کارگران باید بر اساس نرخ واقعی تورم، افزایش یابد. اما دردا که همیشه فاصله حرف تا عمل چه بسیار بوده است. زیرا بنا بر آمار دولتی که نرخ تورم در حدود ۳۵ درصد اعلام شده بود، دستمزد کارگران تنها ۲۵ درصد افزایش یافت. یعنی اینکه کارگران در سال پیشرو نسبت به سال گذشته باز هم فقیرتر میشوند. با این حال، نداشتن حق اعتصاب و عدم وجود تشکل مستقل کارگری که بتواند از زندگی ما کارگران دفاع کند موجب شده که کارگران در مقابل اجحاف و ستمی که بر آنها روا میشود، بی پناه و درمانده باشند. از طرف دیگر، در حالی که روز جهانی کارگر، روز جشن و شادی تمامی کارگران در جهان است. روزیست که کارگر، احساس بودن، غرور و افتخار می کند. یعنی روزیست که فقط مال ما کارگران است. و با اینکه اول ماه می در اکثر کشورهای دنیا، روز جشن کارگران و تعطیل رسمی میباشد. اما متاسفانه در کشور ما بجای اینکه اول ماه می روزی باشد که کارگران با برگذاری جشن و سرور و حق راهپیمایی، اندکی از حس تالم، بخاطر زندگی کردن در زیر خط فقر التیام یابد، اما مشاهده میشود که بنا بر همان رویه های گذشته و در اثر تنگ نظریهای برخی از مسئولین، کام کارگران را باز هم زهرآگین میکنند. بطوریکه در همین روز جهانی کارگر که سپری نمودیم باز هم تعدادی از فعالین کارگری از قبیل آقایان، جعفر عظیم زاده، جمیل محمدی و مازیار گیلانی نژاد، تنها بخاطر تلاش در جهت پاسداشت این روز مبارک، بازداشت و روانه زندان شدند.
سندیکای کارگران هفت تپه ضمن محکوم نمودن اینگونه اعمال، خواهان آزادی فوری و بی قید وشرط این کارگران زندانی و همچنین سایر کارگران زندانی که بخاطر دفاع از منافع کارگری خود به زندان افتاده اند.
با آرزوی اعتلا و سربلندی طبقه کارگر در جهان
سندیکای کارگران هفت تپه
۱۶/۱/۱۳۹۲
