زندگی حق ماست، راه حل مقابله با کرونا، پنهان کاری و نظامی‌گری نیست

با توجه به شیوع ویروس کرونا در کشور و اخباری که با وجود سانسور و کنترل شدید از چهار گوشه ایران به گوش می رسد، شکی وجود ندارد که اگر کاری در جهت کنترل این بیماری صورت نگیرد، با یک فاجعه انسانی و اجتماعی در ابعادی بسیار بزرگ‌تر از چیزی که اکنون با آن مواجه هستیم روبرو خواهیم شد. ما این بحران را صرفاً یک بحران طبیعی نمی دانیم و معتقدیم که تشدید آن در این وسعت حاصل سیاست‌گذاری‌های نادرست اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی از طرف ساختار قدرت در ایران است. ما راه‌حل پایان وضع بحران‌زای کنونی را نه پنهان‌کاری و یا رویکردهای نظامی‌گری بلکه واگذاری امور به دست متخصصان و نهادهای مستقل مردمی می‌دانیم. اما همچنین معتقدیم در شرایط ضروری فعلی مطالبه‌گری از دولت به عنوان نهاد واقعا موجودِ مسئول سیاست‌گذاری اجتماعی، راه حلی موقت برای گذار از این بحران و نشان دهنده قدرت مردم برای بر عهده گرفتن امور است. لذا موارد زیر کمک خواهد کرد که به طور موقت این بحران را با خسارات کمتری پشت سر بگذاریم:

۱- تعطیلی تمام مراکز تولیدی و خدماتی اعم از دولتی و خصوصی به جز مراکزی که فعالیت آن‌ها در دوره‌ی بحران ضروری است (مانند تولید و توزیع موادغذایی، دارو، انرژی، مخابرات، امنیت و …) و تضمین پرداخت حقوق و مزایای کامل پرسنل این مراکز مطابق ماه‌های عادی در دوره‌ی بحران و تضمین امنیت شغلی این افراد.

۲- تعطیلی تمام مراکز آموزشی دولتی و خصوصی تا پایان بحران در سراسر کشور.

۳- کاهش حداقل سه ساعت از ساعات کار روزانه‌ی مراکز تولیدی و خدماتی ضروری بدون تغییر در حقوق و مزایا. در صورتی که در مناطق یا مراکزی بالاجبار نیاز به فعالیت تمام‌وقت برخی از پرسنل باشد، دستمزد و مزایای آن‌ها در دوره‌ی بحران دست‌کم ۳۰ درصد افزایش یابد.

۴- ممنوعیت افزایش اجازه‌بها تا زمانی که بحران کرونا در ایران پشت سر گذاشته شود. همچنین تأمین نصف اجاره‌بهای مسکونی تا پایان بحران توسط دولت برای اقشار کم‌درآمد و تأمین نصف اجاره‌‌بهای تجاری آن دسته از مراکزی که در دوره‌ی بحران تعطیل شده‌اند و یا تحت تاثیر مستقیم قرار گرفته‌اند.

۵- پرداخت کمک نقدی به میزان حداقل دستمزد مصوب قانون کار برای اقشار کم‌درآمد و تمام کسانی که شغل بی‌ثبات دارند و یا خوداشتغال هستند.

۶- تمرکز ویژه روی وضعیت معیشتی شهروندان کم درآمد و شهروندان ساکن در مناطق حاشیه‌ای شهرها و تضمین دسترسی آنها به امکانات رفاهی و بهداشتی برای فراهم آمدن امکان حضور آنها در خانه به خصوص کسانی که قرارداد و بیمه ندارند مانند کارگران روزمزد، کارگران ساختمانی، دست‌فروشان، نیروهای خدماتی، بیکاران و…

۷- حذف بودجه نهادهای مذهبی، هیئت‌های مذهبی، سازمان‌های نظامی و شبه‌نظامی و تبلیغاتی و اختصاص آن به پیشگیری و درمان ویروس کرونا.

۸- تضمین دسترسی به مایحتاج اولیه‌ی زندگی و امکانات درمانی رایگان برای تمام ساکنان رسمی و غیررسمی (منجمله افغانستانی‌ها) توسط دولت، تا زمان اتمام بحران.

۹- تضمین دسترسی به امکانات اساسی مورد نیاز معلولان، افراد دارای بیماری‌های خاص و تمام افراد دارای نیازمندی‌های خاص در منزل و یا مراکز از پیش تعیین‌شده توسّط دولت تا اتمام بحران و همچنین تضمین دسترسی به امکانات رفاهی، بهداشتی و کادر درمانی برای سالمندان، کودکان و دیگر کسانی که در آسایشگاه ها، پرورشگاه ها و مراکز بهزیستی و یا اردوگاه‌های اقامت اجباری نگهداری می‌شوند.

۱۰- تعویق پرداخت بدهی‌های بانکی مربوط به دوره‌ی بحران تا دست‌کم دو ماه پس از اتمام بحران.

۱۱- اعلام بخشودگی هزینه‌ی قبوض آب، برق، گاز و تلفن تا دست کم دوماه بعد از بحران.

۱۲- تعویق سررسیدهای مالیاتی تا دست‌کم دو ماه پس از اتمام بحران.

۱۳- افزایش دو برابری حقوق کادر درمانی و نیروهای خدماتی مراکز درمانی درگیر با بیماری کرونا تا اتمام بحران (سایر کادر درمانی و خدماتی مراکز درمانی غیردرگیر با کرونا مشمول بند ۳ شوند.)

۱۴- اجرای قرنطینه‌ی کامل یا دست‌کم شبه‌‌قرنطینه برای مناطقی که به‌شکل حادّی درگیر بیماری هستند به طوری که متناسب با گسترش بیماری و امکان عملیاتی قرنطینه در آن مناطق باشد و دسترسی تمام افرادِ در قرنطینه به مایحتاج اولیه و خدمات درمانی مناسب تضمین شود.

۱۵- توزیع رایگان لوازم ضروری پیشگیری از بیماری برای افراد که معرض خطر قرار دارند.

۱۶- تمام افراد مبتلا به کرونا و تمام افراد مشکوکی از تشخیص اولیه تا درمان کامل به مراکز درمانی مراجعه کرده‌اند از خدمات کاملاً رایگان بهره‌مند شوند.

۱۷- ارائه‌ی خدمات ویژه‌ی نگهداری از فرزندان کادر درمان و مشاغل وابسته توسط مهدکودک هایی که توسط دولت اعلام می شود.

۱۸- تخصیص مراکز ویژه‌ی اسکان و نگهداری با حفظ شأن و کرامت انسانی از افراد بی‌خانمان و تضمین تأمین نیازهای اوّلیه‌ی آن‌ها (تغذیه، بهداشت و …) توسط دولت.

۱۹- اعطای مرخصی برای دست‌کم نیمی از سربازان وظیفه در دو دوره به‌شکلی که در نهایت تمام سربازان وظیفه دست‌کم نیمی از دوران بحران را در مرخصی باشند. (پرسنل شاغل در نیروهای نظامی مشمول بند ۳ شوند).

۲۰- آزادی تمام زندانیان عقیدتی و سیاسی و تمام زندانیانی که مرتکب جرائم غیر جزائی شده‌اند و همچنین اعطای مرخصی به دیگر زندانیان و تضمین دسترسی زندانیان باقی مانده در زندان به امکانات رفاهی و بهداشتی مناسب.

۲۱- واگذاری گزارش‌دهی شفاف و روزانه به سازمان نظام پرستاری و نظام پزشکی کل کشور به صورت آنلاین و لحظه‌ای.

۲۲- تضمین آزادی خبرنگاران، نشریات و رسانه‌های داخلی به منظور اطلاع‌رسانی صحیح به جامعه و پایان دادن به برخوردهای امنیتی و قضایی علیه جریان آزاد اخبار و اطلاعات در سراسر کشور.

لینک امضای بیانیه:

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfhoa7RNFwslRf9qdFbiJDvbvQv5o9Yty4BiRSyVUEDYZAwQA/viewform