محمد داوری فعال صنفی – مدنی، عضو شورای مرکزی و مسئول آموزش و اطلاع رسانی سازمان معلمان ایران و سردبیر سایت سحامنیوز، ارگان حزب اعتماد ملی است. وی یکی از شناخته شده ترین چهره های صنفی در نزد معلمان و فرهنگیان ایران می باشد که در پی حمله نیروهای امنیتی به دفتر شخصی مهدی کروبی و دفتر حزب اعتماد ملی درروز هفدهم شهریورماه با حکم جلب صادره از سوی دادستانی تهران بازداشت شده است.
اما درحالی که نود روز از بازداشت وی می گذرد؛ هیچ اطلاع دقیقی از پرونده او و نیز وضعیت جسمی و روحی اش در دست نیست. داوری پیش از این و در جریان اعتراضات صنفی معلمان در سال ۸۵ نیز دستگیر شده بود.
مادر محمد داوری در این زمینه می گوید: ” پسرم اولین بار نیست بازداشت شده است ولی اینبارخیلی نگران هستم و فقط می خواهم پسرم را آزاد کنند.”
همچنین در پیگیری از وضعیت نامعلوم محمد داوری به ژینوس شریف رازی و مینا جعفری، وکلای وی هیچ اطلاعات دقیقی از جمله شعبه ،شماره پرونده و اتهام این عضو سازمان معلمان داده نشده و عملا امکان وکالت برای وکلای وی وجود ندارد.
در حالی که مادر محمد داوری تلاش می کند از طریق مجاری قانونی پاسخی درخصوص اتهامات فرزند خود بگیرد اما هیچ کس پاسخ او را نمی دهد.
او در این زمینه می گوید: “تا کنون چندین بار برای پیگیری پرونده فرزندم به دادستانی تهران مراجعه کرده ام اما مسئولین دادستانی با اظهار بی اطلاعی از بازداشت محمد داوری گفته اند که شخصی با چنین مشخصاتی را بازداشت نکرده ایم.”
گفتنی است پس از بازداشت محمد داوری، محسنی اژه ای از در صدا و سیمای اتهاماتی را به وی نسبت داد.
دستگاه قضایی در ترازوی “نقد” مردم
از سوی دیگر دادستان تهران، جعفری دولت آبادی با بیان اینکه دستگاه قضایی باید در نزد افکار عمومی از وجههبالایی برخوردار باشد و هر زمان که از وجهه مناسبی برخوردار نبود باید ترسید. تصریح کرد: “عملکرد صحیح ، به موقع ، بدون تبعیض و براساس قانون از راههای ایجاد امنیت قضایی است. ما نمی توانیم بگوییم افکار عمومی برای ما مهم نیست. خواه ناخواه در ترازوی نقد مردم قرار خواهیم گرفت. مطمئن باشید اگر عملکرد ها صحیح باشد ، مردم به ما ایمان خواهند آورد.”
واین در حالی است که مسئولین جدیدقوه قضاییه که با شعار اجرای عدالت فبول مسئولیت کرده اند از بازداشت این فعال مدنی و مطبوعاتی اظهار بی اطلاعی می کنند.
همچنین جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی در نامه ای خطاب به دادستان تهران نسبت به وضعیت همسران و فرزندان دربندشان اعتراض و ابراز نگرانی کرده وبیان داشته اند: “شما در این مدت تلاش کرده اید تصویری مناسب تر نسبت به قبل از قوه قضاییه ارائه دهید. شما بسیاری از عزیزان ما را از سلول های انفرادی نجات داده اید. پس اکنون نیز آنها را از این شرایط غیرانسانی و خطرناک نجات دهید.شما فرزندان و همسران ما را سالم تحویل گرفته اید ما آنها را سالم از شما می خواهیم. شما مسئول سلامت و زندگی آنها هستید. مسئولیت خود را فراموش نکنید.”
عدم پاسخگویی مسئولین قضایی، به دادخواهی یک مادر درد کشیده
مادر محمد داوری که اهل بجنورد است برای پیگیری امور فرزندش به تهران آمده است و در این باره می گوید: ” من تنها آمده ام و در تهران کسی را ندارم که مرا به دادگاه ببرد. نمی دانم با چه کسی و به کجا بروم تا پسرم را آزاد کنم. من از مسئولان می خواهم که اگر آزادش نمی کنند مرا هم پیش او ببرند تا پیش پسرم بمانم …”
این مادر درد کشیده می گوید: “پدر فرزندانم در سالهای بچگی آنها به رحمت خدا رفت و من فرزندان خود را با سختی های بسیار بزرگ کردم. در دین اسلام درباره کرامت مادر و منزلت او بسیار سخن گفته اند اما در این ایام که فرزند من بازداشت شده است من نگران جان فرزندم هستم اما هیچ کس در دستگاه قضایی که باید مرجع تظلم خواهی باشد جواب من را نمی دهد. دادستان محترم تهران نشان داده است که برخلاف دادستان قبلی رویه سالمی را برگزیده است و تلاش خود را برای حل مشکلات زندانیان بکار بسته است. عاجزانه از او می خواهم نسبت به پرونده فرزند من نیز نگاه مثبت خود را بر نگیرد و تلاش کند او نیز مانند دیگر زندانیانی که اخیرا آزاد شده اند، آزاد شود.”
مادر محمد داوری در مورد خصوصیات وفضایل اخلاقی فرزندش می گوید: “اخلاق محمد خیلی عالی است. محمد به اندازه پدرش برای برادرانش زحمت می کشید. شاید هیچ پدری برای بچه هایش از این کارها نکند اما محمد خیلی به خانواده کمک می کرد.
محمد مسجد می رفت. همیشه با وضو بود. قرآن می خواند و نمازش هیچ موقع ترک نمی شد. در بسیج هم فعال بود. همه اهل محل به من می گفتند که آفرین با این که پدر ندارد اما بچههایت را خوب تربیت کرده ای. من بچه سالمی را به جامعه تحویل داده ام اما الان نمی دانم در زندان چه بلایی به سرش آورده اند …
محمد یک خبرنگار است و وظیفه خبرنگار تهیه خبر است. کار بدی که نکرده است. من فقط از خدا می خواهم که همه را نجات دهد.
اوعاشق معلمی است. عاشق فعالیت برای بچه ها. دانش آموزانش خیلی او را دوست داشتند. این قدر معلم خوبی بود که در شهرستان ما عضو شورای شهر شد. هر موقع مشکلی پیش می آمد به او مراجعه می کردند. از دانش آموزانش همیشه دفاع می کرد.
در حالی که کلاس اول راهنمایی بود فرار کرد و به جبهه رفت و یک سال در خط مقدم از کشور دفاع کرد
محمد من جانباز هم هست. هنوز هم ترکش ها در پایش هست.
من از این که بچه ام در زندان هست خیلی ناراحتم، ولی افتخار می کنم که او به وظیفه اش عمل کرده است. من به او افتخار می کنم. بچه سالمی به جامعه تحویل دادم ولی از فعالیت او به خاطر وظیفه اش ناراحت نیستم، بالا خدا … پایین هم خدا”
دعوت دولت مداران به دوراندیشی و پرهیز از خود محوری
مادر محمد داوری با اشاره به دیدارش با آقای کروبی به نقل از وی گفت:”خودم آوردم، خودم هم تا آخرش هستم و از حق او دفاع خواهم کرد. کسی او را مجبور نکرد و من او را آوردم و وظیفه دارم تا آخر از او دفاع کنم. او به دستور من کارها را انجام داده است و مسئولیتی متوجه اش نیست. من پیگیر کار ایشان هستم.”
خانواده های زندانیان سیاسی با صدور بیانیه ای بازداشت فرزندان انقلاب و یاران امام و رزمندگان و جانبازان و ایثارگران و خدمتگزاران نظام اسلامی و کشوراعتراض کرده و اعلام کرده اند: “ما همسران و فرزندان دلاورمان را آزاد می خواهیم. این خواسته بزرگی نیست. ما حداقل ها را می خواهیم و برای داشتن حقوق اولیه خود، هیچ منتی را نمی پذیریم. . در و دیوار سلول های انفرادی اوین چه در بند سپاه، چه اطلاعات یا هر نهاد دیگری که طی این مدت اقامتگاه عزیزان ما بوده ، شاهد شکنجه هایی است که روح و روان آنان را آزرده است و در عین حال شاهد عالی ترین صحنه های عشق بازی آنان با معبود بی شریک و ناظرعلو روح ایشان در مجال تنهایی مطلق و درک حضور خالق بی مثال و پروردگار احد و واحد و صمد و هم سخنی بی مانند با اوست و این شهادت دوگانه در تاریخ انقلاب اسلامی جاودانه می شود.”
همچنین کانون صنفی معلمان با انتشار بیانیه ای نقض گسترده حقوق بشر، بازداشت ها و حبس های غیر قانونی تعداد زیادی از فعالان سیاسی و اجتماعی را محکوم نموده وخواستار آزادی هرچه سریع تر این بازداشت شدگان می باشد.
در بخشی از این بیانیه ضمن دعوت دولت مداران به دور اندیشی و پرهیز از خود محوری آمده است: ” به راه حق و عدالت بازگردید و شکاف عمیق ایجاد شده میان دولت و ملت را پیش از آن که بیش از این دیر شود تا حد ممکن از میان بردارید.”
