سومین و آخرین روز دادگاه نمادین ایران تریبونال در شهر لاهە

گزارشگر کار آنلاین- دنا

سومین و آخرین روز دادگاه نمادین ایران تریبونال، دادگاه  بررسی جنایات جمهوری اسلامی علیه بشریت در شهر لاهه به کار خود پایان داد. ایران تریبونال اولین دادگاه حقوقی بود که برای رسیدگی به پرونده کشتار زندانیان سیاسی دهه شصت و بخصوص سال ۶۷ (فاجعه ملی‌) تشکیل شد. دادگاه ایران تریبونال به ابتکار خانوادها و باز ماندگان زندانیان و کشته شدگان آن دهه  با الگو برداری از دادگاه راسل برگذار شد. دادگاه راسل توسط روشنفکران و فعالان چپ  برای رسیدگی به جنایات جنگی  آمریکا علیه ویتنام تشکیل شد، کە سازمان دهندگان آن جان پول سارتر و برتراندر راسل بودند، و دومین دادگاه راسل نیز به نام راسل ب در اسپانیا علیه جنایات اسرائیل عالی فلسطینیان تشکیل شد.

در آخرین روز دادگاه طبق روال دو روز پیشین، شهود به جایگاه خود احضار شدند. اولین شاهد خانم نوال محسنی از اتحادیه کمونیستها بودند، سپس بە ترتیب صادق ناهومی (فدأییان خلق ایران اکثریت)، ایرج مصداقی (سازمان مجاهدین خلق) و آن برلی (از اعضای کمیسیون تحقیقات ایران تریبونال  و فعال حقوق بشری که بارها به ایران سفر کرده بودند) در جایگاە شهود حضور یافتند. در پایان دادستان ها آقایان سری جفری نایس و پیام اخوان  آخرین دلیل خود برای اثبات جنایت جمهوری اسلامی علیه بشریت را اعلام کردند، و توجه قضات را به آن جلب کردند. آقای اخوان  تاکید کردند که جمهوری اسلامی بایستی مورد محاکمه قرار گیرد، نه‌ افراد.

لیلا قله نوعی، یکی‌ از دست اندرکاران ایران تریبونال که دو برادرش به دست جمهوری اسلامی اعدام شده بودند، پیام خانوادها و بازماندگان دهه شصت را خواند.

 پس از آن هیات قضات به شور رفت، در این  فاصله میز گردی تشکیل شد که اعضای ایران تریبونال و شرکت کنندگان در باره دادگاه و تاثیر این دادگاه و آینده ایران تریبونال سخن گفتند. سرانجام پس از دو ساعت شور و گفتگو، رئیس هیات قضات جان کریستین برسیگر اعلام کردند که طبق اسناد و داده‌ها  و مستندهای ویدیویی و گفته‌های شهود، جمهوری اسلامی ایران جنایت سیستماتیک انجام داده و محکوم به ارتکاب جنایت علیه بشریت است.

شرکت کنندگان پس از اعلام حکم دادگاه اظهار خشنودی کردند و به پاس زحمات و تلاش دست اندرکاران دستە گلهایی که از طرف خانوادی بازماندگان تهیه شد بود، تقدیم قضات و دادستان ها شد.

در پایان  به یاد تمامی‌ جانباختگان موسیقی نواخته شد، و به دنبال آن حاضرین دست جمعی‌ سرود آفتابکاران را خواندند.