در روزهای اخیر بار دیگر شاهد تهدیدات سپاە پاسداران علیە احزاب و سازمانهای اپوزیسیون کرد ایرانی مستقر در اقلیم کردستان بودیم کە متعاقب آن، بلافاصلە حملات موشکی و پهبادی بە مناطقی از اقلیم کردستان صورت گرفتند کە طی آن خسارات زیادی بە جنگلها، مراتع و اموال دامی و کشاورزی مردم بومی وارد آمد.
جمهوری اسلامی کە با پدید آمدن بحران افغانستان دم از ایجاد دولت فراگیر با حضور همە جریانات سیاسی و اقوام افغانی می زند، اما خود نە تنها سر سوزنی بە این اصول اعلام شدە در طی سالیان در رابطە با داخل کشور پایبند نیست، بلکە کماکان با زبان زور و سرکوب با مخالفان سیاسی خود و اقوام و ملیت های ایرانی سخن می گوید و هر روز با تنگتر کردن دایرە خودی ها دگراندیشان درونی را نیز تحمل نکردە و بە بیرون از حاکمیت پرتاب می کند. در این رابطە اعلام گام دوم انقلاب توسط خامنەای چیزی نیست بجز عمل کردن بر ضد ترم ‘دولت فراگیر’ی کە صدای نکرە آن توسط مدعیان حاکم، گوش ایرانیان و جهان را کر کردەاست. مدعیان مسلمانی کە وجود یک مسجد سنی را در تهران تحمل نمی کنند، خود را ناجی مصائب و مشکلات جهانی اعلام می کنند!
از طرف دیگر اپوزیسیون کرد ایرانی گرفتار آمدە در اقلیم کردستان کە کاملا در فضای ژئوپولیتیکی دیگری بعد از فروپاشی صدام حسین زندگی می کنند، بعلت از دست دادن امکانات پشت جبهەای خود در شرایط دشواری قرار گرفتەاند کە در آن دیگر نە امکان پیشبرد مبارزە مسلحانە بە معنای سابق را دارند و نە می خواهند با در پیش گرفتن یک استراتژی جدید کە در آن بر کار تبلیغی ـ سیاسی و تشکیلاتی پای فشردە می شود خود را از وضعیت برزخی کە در آن قرار گرفتەاند، رهائی دهند. متاسفانە احزاب کرد ایرانی مستقر در اقلیم خود را بە دست جریان پیش بینی ناپذیر حوادث سپردەاند و نمی خواهند بپذیرند کە نمی شود در خاک کشوری دیگر علیرغم هرج و مرج موجود در آن، مقر نظامی داشت و دولت دیگری را مورد تهدید قرارداد. امری کە مخالف قوانین و عرف موجود در جهان کنونیست. چنین سیاست و استراتژی ای آیندە ندارد و تنها منجر بە پیچیدەتر شدن اوضاع اقلیم کردستان می شود، و بهانە بیشتری بە دست جمهوری اسلامی می دهد تا با دخالت نظامی، وضعیت دشوار اقلیم کردستان را دشوارتر از آنی کە هست بکند.
ضمن محکوم کردن حـملات نظامی سپاە پاسداران بە اقلیم کردستان و بمباران مناطقی از آن، باید تاکید کرد کە برای بازگردانیدن امنیت و آرامش بە ایران، بر خلاف گفتەهای دروغین فرماندهان سرکوبگر سپاە پاسداران، راهی بجز ایجاد دولت فراگیر توسط جریانات مختلف سیاسی در ایران و اقوام و ملیتهای گوناگون آن وجود ندارد. احزاب و سازمانهای کرد اپوزیسیون مستقر در اقلیم کردستان، جزو این آب و خاکند و شهروندانی هستند کە باید در بازی سیاسی موجود در کشور، بازی دادەشوند، نە اینکە با آنان با زبان گلولە و تانک و توپ سخن گفتەشود.
