نقش سپاە پاسداران در سیاست، اقتصاد و سیستم نظامی ـ دفاعی ایران در تمامی سالهای عمر نظام جمهوری اسلامی، نقشی رو بە رشد و تعیین کنندە بودەاست. سە رکن ‘بیت رهبری، سپاە و دولت’ آن سە گوشە اصلی تشکیل دهندە مثلث قدرت در ایران هستند کە بخوبی نقش مهم سپاە را در سپهر قدرت در کشور نشان می دهند. در سالهای اخیر و بویژە بعد از تشدید جنگ و خشونت در منطقە، نقش این نیروی نظامی بنوعی بالاتر رفتە، تا جائی کە بر خلاف رهنمودهای خمینی، سپاە علنا از ضرورت دخالت خود در انتخاباتهای نظام و سیاست در کشور می گوید!
یکی از علل رشد نقش این نهاد را می توان در نظام تشکیلاتی ـ نظامی سپاە جست کە بر خلاف دو رکن دیگر، کمتر متاثر از جناح بندیهای سیاسی ست، و همین بدان ثبات و اعتماد بە نفس بیشتری در مواجە با رویدادها می بخشد. ثبات و اعتمادی کە جمهوری اسلامی بویژە در این روزها بسیار بدان احتیاج دارد.
اما چنانچە تجربە ادغام نیروی نظامی با سیاست و اقتصاد در کشورهای دیگر هم نشان می دهد، علیرغم ثبات و اعتماد ظاهری ای کە این نوع ادغامها با خود می آورد، اما در یک پروسە قابل پیش بینی و نسبتا سریع، کشور وارد بحرانهای بیشتر می شود و در واقع هدف بە ضد هدف تبدیل می شود. داستان نقش سپاە در سیاست و اقتصاد ایران هم از جنس همین داستان است.
اخیرا با تحریم قرارگاە خاتم الانبیا از طرف دو بانک سپە و ملت، و با اعلام اینکە از این پس این دو بانک ناچارند بە عدم ارائە خدمات ارزی بە این نهاد نظامی، خود بخوبی عمق تاثیرات منفی یک نهاد نظامی را بر اقتصاد یک کشور بیشتر نمایان می کند، تا جائی کە حتی دولت خودی هم ناچار است بە مقابلە با آن برخیزد. در واقع دولت ایران با این عمل خود نشان می دهد کە برای رفع محدودیتهای واردە بر اقتصاد کشور، چارەای ندارد جز نرمالیزەکردن بیشتر روندهای اقتصادی.
سپاە بیش از پیش بە عامل بازدارندگی رشد اقتصادی در کشور تبدیل شدە است. این نهاد کە خود، دولت در سایە تشکیل دادە و بخش مهمی از اقتصاد ایران را بشیوە مافیائی ادارە می کند، از عادی شدن رابطە با جهان خارج و بویژە با غرب بسیار ضررمند است. روندهای منطقی در درون خود اقتصاد ایران نیز سالهاست کە بە این واقعیت پی بردەاند و حال سرانجام عملا ناچارند کە جدی تر بە مقابلە با آن بپردازند.
