طبق اخبار و گزارشات پخش شدە در مورد حوادث اخیر ایران، بە نظر می آید کە بافت شرکت کنندە در اعتراضات مردمی اساسا جوانان، بیکاران و بخشی از مردم فقیر باشند. در این اعتراضات بە ترتیب اقشار و طبقات معین، و یا اقلیت ها حضور چندانی نداشتەاند. از جملە:
ـ عدم حضور طبقە متوسط
ـ عدم حضور کارگران در فرم اعتصابات همراە و گستردە
ـ عدم حضور بازاریان
ـ عدم حضور اقلیت های ملی ـ قومی
همچنین این خیزش نتوانست حاکمیت را از درون تضعیف و صفوف آن را متزلزل کند. برعکس اصلاح طلبان و اصولگرایان در مواجهە با خیزش مواضع نسبتا یکسانی داشتند و از این لحاظ اعتراضات صفوف درونی حاکمیت را متشکل کرد.
البتە از طرف دیگر می توان گفت مهمترین ضربەای کە بە حاکمیت خورد، بە زیر سئوال رفتن مشروعیت نظام بود کە رژیم بە علت ثبات نسبی اوضاع داخلی و قدرتمندتر شدنش در سطح منطقە، تصور می کرد آن را داراست. این خیزش علیرغم متحد کردن صفوف آنان، اما اعتماد بە نفسشان را تضعیف کردە و بنابراین در آیندە شاهد کشمکشهای جدی در مورد چگونگی پیشبرد سیاست کشور خواهیم بود.
