فقر گفتمان و سلاح تخریب

گویا سریال پرویز ثابتی ادامه دار است. این بار شاهین نجفی و کسی که او را «شاعر و نویسنده و فلسفه دان» خوانده، مدعی هستند که ادعای شکنجه ساواک توسط جریان‌های چپ روایت سازی دروغ و غیر واقعی است و مطلقا چنین چیزی حداقل اثبات نشده است (البته همراه با تناقضاتی که در همین رابطه ناخواسته ابراز می دارند) و در همین ارتباط با وقاحتی بی‌مانند و به نمایش گذاشتن چند تا به اصطلاح سند نخ‌نما شده پیرامون چپ ها و هنرمندان، دقیقا به همان شیوه ساواک و ساواما و البته بسی رقت انگیز تر و حتی منحط تر از‌ آ‌ن‌ها گوی سبقت را از شیوه‌های آشنای ساواک و جمهوری اسلامی می ربایند.

آنچه که به هر دلیل خود ثابتی با کارگردانی منوتو نخواست و نتوانست پیرامون چپ ها، تا این اندازه دریده و شرم آور، بزبان بیاورد حالا از زبان این ‌‌تهی شدگان بیان می شود. اما نقطه ثقل پروپاگاندای این مهار پاره کردگان، کانون نویسندگان است.

ناگفته نماند که هدف و آماج اصلی آن‌ها به اصطلاح شست و شوی مغز نسل های جدید و جوان است که چه بسا ذهنیتی از تاریخ گذشته و سرکوب‌های وحشیانه ساواک نداشته باشند. آنها هم چنین مشغول تغذیه گرایش‌های شبه فاشیستی سلطنت طلبان به مدد مدیا هستند. بنظر می رسد که با همه ناشی گری‌ها و اجرای نازل و تهوع آورشان، ماموریت تازه‌ای باشد که در پی آفتابی شدن پرویز ثابتی به این حضرات محول شده.

روشن است که رسالت اصلی پروپاگاندای آن‌ ها علیه چپ و هر چیز و نهاد و شخصی باشد که بنظرشان رنگ و بوئی از چپ داشته باشد. آن ها فکر می کنند که به هرحال رژیم کنونی یا رفتنی است یا کنارآمدنی. به تصورشان ازهمین حالا باید علیه چپ ها و اندیشه های آن ها، که طبعا در زندان‌ها و دانشگاهها و کارگران و معلمان و زنان و دگرجنس‌گراها و مردمان تحت ستم مضاعف نفوذ دارند، و بیانیه ها و کنشگری این مجامع مؤید آن است، شمیشر را از رو بست!

براستی وقتی که یک مدعی هنر در کسوت «مقام امنیتی» به‌روی صحنه می رود چقدر چندش آور می‌شود!

زیر نویس:

*- با شاهین نجفی – ساواک و کانون نویسندگان؛ از واقعیت تا دروغ

https://www.youtube.com/watch?v=T192hMFV-UY

چاپ متن