|
Getting your Trinity Audio player ready...
|
بدون استراتژیستهای سیاسی، سیاست جلو نمی رود. یعنی در واقع بدون فیلسوفانی کە امر فلسفە را با سیاست و بطور مشخص با قدرت در هم آمیختەاند، نمی توان از سیاست در معنای واقعی آن سخن گفت. برای همین در کنار هر جریان سیاسی واقعی، یک اندیشمند و یا چندین اندیشمند قرار گرفتەاند کە بشیوە استراتژیک راە را ترسیم می کنند. بدون چنین افرادی امکان بە سر منزل رسیدن کاروان هیچ جنبش سیاسی وجود ندارد. در عدم حضور فیلسوفان، سیاست بە روزمرگی تبدیل می شود و بنیان کلان خود را از دست می دهد.
برای همین فیلسوفان سیاسی همیشە مورد توجە رقباء برای از میان برداشتن آنها بە گاە حدت یافتن رقابتها و دشمنی ها بودەاند. آخرین مورد آن تلاش برای کشتن فیلسوف ناسیونالیست روس ‘الکساندر دوگین’ بود کە در آن دخترش قربانی و ترور شد. و یا در نروژ هنگامیکە سالها پیش تروریست فاشیست نروژی ‘بریڤیک’ کە دست بە کشتار دهها نوجوان عضو حزب کارگر این کشور زد، و با بمبگذاری ساختمانهای دولتی را تخریب کرد، در لیست ترور او چهرەهای دانشگاهی متمایل بە چپ وجود داشتند کە تئوری ایجاد جامعە چند فرهنگی را در نروژ تدوین کردەبودند. تئوری کە راهنمائی دولتهای وقت، بویژە چپها در ایجاد ساختار نوین در کشورشان بود. ساختاری کە سالهاست ایجاد شدە، و چراغ راهنمائی نروژی هاست. بریڤیک بعنوان یک فاشیست از آنها بشدت متنفر بود، و قصد کشتن آنها را داشت. او معتقد بود کە این افراد خائن اند، و اصالت جامعە نروژی را با تئوری های خود از بین بردەاند!
الکساندر دوگین یک فیلسوف ناسیونالیست روس با گرایش تحمیل اتوریتە روسی از طریق داشتن توان اتمی بە جهان بود. او نظریەپرداز الحاق کریمە بە روسیە و مشوق حملە بە اوکراین بود. یک فیلسوف با تمایلات فاشیستی و خشن کە روسیە از هر چیز دیگری برایش مهمتر بود. اما فیلسوفان مورد توجە بریڤیک، برعکس، نگاە دیگری بە ماهیت جامعە خود داشتند. آنها نە از منظر اصالت جامعە نروژی و حملە بە دیگر کشورها، بلکە از زاویە پذیرش یک جامعە چند فرهنگی کە مشخصە جهان در هم تنیدە ماست بە پیشواز سیاست و درهم تنیدگی فلسفە و سیاست رفتند.
بهرحال، فیلسوفان علیرغم هر نگاهی کە داشتەباشند، در تعیین مسیر راە نقش بی بدیلی دارند. بویژە در دنیای بشدت پیچیدە و درهم تنیدە ما کە شناخت، تعریف و تدوین راهکارهای مناسب با آن بیش از پیش دشوارتر می شود. بە نظر می رسد سیاستمداران باید بیشتر از هر زمان دیگری بە فیلسوفان توجە داشتەباشند.
