سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۹ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۰۴:۱۲

سه شنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۰۴:۱۲

مراسم خاکسپاری ابوالحسن بنی صدر

جمع وسیعی از ایرانیان ساکن پاریس و حومه که دربین آنها چهره های شناخته شده ملی، نیروهای ملی - مذهبی و چپ دیده می شد، همراه خانواده زنده یاد بنی صدر و یارانش برای آخرین وداع با این شخصیت ماندگار جنبش ملی ایران، او را همراهی می‌کردند.

روز شنبه ۲۴ مهرماه ۱۴۰۰ برابر  با ۱۶ اکتبر ۲۰۲۱  ابوالحسن بنی صدر اولین رئیس جمهور اسلامی ایران در گورستان شهر ورسای در حومه پاریس به خاک سپرده شد.

جمع وسیعی از ایرانیان  ساکن پاریس و حومه که دربین آنها  چهره های  شناخته شده  ملی، نیروهای ملی – مذهبی و چپ دیده می شد، همراه خانواده زنده یاد بنی صدر و یارانش برای آخرین وداع با این شخصیت ماندگار جنبش ملی ایران، او را  همراهی می‌کردند.

همسر  زنده یاد بنی صدر ، بانو عذرا حسینی، و پسرش علی و فیروزه دختر ایشان هر کدام طی نطقی گوشه هایی از  مبارزات ایشان برای  آزادی و استقلال کشور چه قبل و چه بعد از انقلاب و چه در دوران ریاست جمهوری ایشان و چه بعدها در تبعید، را یاد آوری کردند. 

بعد از انجام تشریفات مذهبی و پخش سرودهای ملی و سرود “ای ایران”  تابوت اولین رییس جمهور اسلامی ایران، طبق وصیت نامه اش، بطور موقت تا آزادی کشور از یوغ استبداد، در میان تاثر  همگانی به خاک سپرده شد.

لازم به یاد آوری می باشد که ابوالحسن بنی صدر اولین رئیس جمهور ایران بعد از دوره طولانی بیماری در روز شنبه ۱۷ مهرماه۱۴۰۰ برابر  با ۹ اکتبر ۲۰۲۱ در  در سن ۸۸ سالگی در بیمارستان “سالپتریه” پاریس در گذشت.

 

 

 

 

تاریخ انتشار : ۲۹ مهر, ۱۴۰۰ ۱:۰۱ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

بررسی وضعیت اسف‌بار زندانیان زن در ایران

وکلای تسخیری به ابزار تسریع اعدام معترضان تبدیل شده‌اند

اعتراف قوه قضاییه به اعدام دست‌کم ۳۹ زندانی سیاسی تنها در ۷۸ روز

Statement by More Than 150 Former Political Prisoners Opposing the Resumption of War

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!