چهار کشور عرب منطقە خلیج فارس صد و بیست میلیارد دلار از آمریکا اسلحە می خرند، و این در راستای تقویت قدرت نظامی کشورهای حوزە خلیج در مقابل قدرت نظامی ایران اعلام شدە است. آمریکا در این رابطە گفتە کە بشدت توان نظامی این کشورها را افزایش خواهد. در همان حال روسیە اعلام کردە کە از فروش موشکهای دفاع هوائی وعدە دادە شدە به جمهوری اسلامی خودداری خواهد کرد.
چنانکە از خبر فوق برمی آید، منطقە بار دیگر شاهد رشد لجام گسیختە نظامیگری شدە است. و تمام این ماجراها تحت لوای اختلافات آمریکا و ایران جریان دارد.
اما خبری چنین، از لحاظ سیاسی و اقتصادی می تواند بە چە معنائی باشد:
ـ تقویت توان نظامی این کشورها از طرف آمریکا نشان از آن دارد کە حملە نظامی به ایران برای توقف برنامەهای نظامی آن لااقل در میان مدت منتفی است. آمریکا برای مهار ایران دارد از توان نظامی کشورهای منطقە استفادە می کند. توانی کە در همراهی خود با قدرت نظامی اسرائیل، می تواند فاکتور قوی برای مهار جمهوری اسلامی باشد.
ـ در شرایط کنونی کە بحران مزمن اقتصادی جهانی همچنان ادامە دارد، و این وضعیت بویژە اقتصاد آمریکا را در شرایط دشواری قرار دادە است، چنین حجم سنگینی از معاملە اسلحە می تواند بە منزلە بازاریابی خوبی برای صنایع نظامی آمریکا و از این طریق تزریق پول قابل توجهی بە اقتصاد بیمار این کشور باشد. اختلاف با جمهوری اسلامی، به اجرای چنین برنامه هائی بسیار کمک کرد و می کند. و از این دریچه اگر دولت احمدی نژاد گمان می کند کە ضعف اقتصادی امریکا و بە گل نشستن توان نظامی آن در منطقە می تواند آمریکا را سرانجام از در آشتی با جمهوری اسلامی درآورد، چنین ماجرائی به وضوح می تواند شکست چنین تصوری از قبل باشد. ایالات متحدە در واقع از آن درایت سیاسی برخوردار است کە بتواند چنین اختلافاتی را به سود و منفعت اقتصادی فرابرویاند.
ـ عدم فروش موشکهای روسی بە ایران و خبر چنین معاملە سنگینی میان آمریکا و چهار کشور عربی می تواند به معنای آرایش جدیدی از نوع توان نظامی در منطقە باشد. جمهوری اسلامی در اثر چنین وضعیتی اگر به قعر جدول هم سقوط نکند، اما در شرایط بسیار دشوارتری قرار خواهد گرفت، و این بدان معناست کە در آیندە باید هزینه های بیشتری برای بالا بردن توان به چالش کشیدە نظامی خود در منطقە صرف کند، و این یعنی صرف هزینه های بیشتر از منابع ملی فقط برای تسلیح نظامی بیشتر. در واقع ایران در دور باطل مسابقه تسلیحاتی ای در منطقە قرار گرفته که پایان آن را تصوری نیست.
ـ آمریکا با چنین کاری می خواهد از لحاظ روانی نیز این ضربه کاری را به دیپلماسی ایران وارد آورد که دیگر جمهوری اسلامی نتواند بە عنوان اولین قدرت منطقه محسوب گردد، و بنابراین باید از موضع دیگری خود را در معاملە سیاسی با غرب بازیابی و ارزیابی کند. بالابردن توان نظامی این کشورها در واقع به منزله تهی کردن منطق سیاست و دیپلماسی جاری در جمهوری اسلامی می باشد.
بدین ترتیب ایران درگیر دور باطل مسابقە تسلیحاتی در منطقه شده است. ایران از این لحاظ کشوری تنهاست کە باید خود خرج چنین دور باطلی را بپردازد، و این در حالیست کە طرف آمریکا با توجه به داشتن متحدان بیشتر، از شرایط بسیار بهتری در منطقە برخوردار است. اگر به این مسئلە فاکتور اقتصاد بیمار ایران را نیز بیافزایم، آنگاە متوجە می شویم کە وضعیت چقدر می تواند خطرناک باشد. در شرایطی کە در آستانە اجرا ی طرح یارانه ها قرار داریم، متوجه می شویم کە بار پول دهی و پول خرج کردن دولت چقدر می تواند روند تصاعدی به خود بگیرد. دولت احمدی نژاد با سیاستهای به غایت نابخردانە خود کشور ما را در آستانه فاجعه ای بزرگ قرار دادە است.
