مصاحبه با خانم آینده آزاد

اطلاع پیدا کردیم شرکت ایران در نهاد “زنان” مجمع عمومی سازمان ملل که نهادی است تازه تاسیس، اعتراضاتی را در پی داشته است. در این رابطه با خانم آینده آزاد مصاحبه کوتاهی را داشته ایم که متن این مصاحبه را در زیر می خوانید.

—————————

خانم آینده آزاد با درود بر شما و با سپاس از اینکه این مصاحبه را قبول کردید.لطفا توضیح دهید نهاد تازه تاسیس شده “زنان” سازمان ملل چه نهادی است ؟

با سلام ، من هم به نوبه خود از شما سپاسگذارم. ببیند، مجمع عمومی سازمان ملل بعد از سال ها پی گیری نهادهای مختلف مدنی زنان روز جمع ۱۱ تیرماه با تاسیس نهاد مستقلی با نام “زنان” سازمان ملل موافقت کرد. تشکیل این نهاد مسئله بسیار نوید بخشی بود و قرار بر این بود که این نهاد در درجه اول برای دستیابی به برابری زنان و همچنین توانمندی زنان باشد.

در همین راستا قرار شد چهار بخشی که در رابطه با برابری و پیشرفت زنان در سازمان ملل فعال بودند با یکدیگر ادغام شوند، یعنی :

DAWـ بخش پیشرفت زنان

INSTRAWـ موسسه بین المللی آموزش و تحقیق برای پیشرفت زنان

OSAGIـ دفتر مشاوره ویژه در مورد مسائل جنسیتی و پیشرفت زنان

UNIFEM ـ صندوق توسعه ملل متحد برای زنان

لطفا در مورد مسئولیت های این نهاد تازه تاسیس توضیحاتی بدهید؟

مسئولیت های نهاد “زنان” را می توان به این شکل معرفی کرد:

– حمایت از ارگان های بین کشوری مانند کمیسیون مقام زن برای بهتر کردن سیاست ها و فرمولبندی هایش، برای بهبود استانداردها و هنجارهای بین المللی.

– کمک به کشورهای عضو برای اعمال این استانداردها، حمایت های تکنیکی و مالی به کشورهایی که درخواست کمک کرده اند و همچنین اعمال همکاری موثر با نهادهای مدنی.

– کمک به کشورهای عضو برای ملتزم دانستن سازمان ملل به تعهداتش در رابطه با برابری جنسیتی از جمله دیده بانی دائمی وضعیت زنان در کشورها.

یکی از وظائفی که نهاد زنان سازمان ملل دارد این است که به کشورها کمک کند تا بتوانند برابری جنسیتی در کشورهایشان را با توجه به استانداردهای بین المللی همراه با اولویت های برنامه های کشوری بهبود بخشند. همچنین قرار بر این است که این نهاد در همکاری مستقیم با نهادهای مدنی برای دسترسی به اهداف بین المللی در رابطه با برابری جنسیتی باشد.

آیا می توانید درمورد شکل ساختاری نهاد “زنان” سازمان ملل شرح کوتاهی برای خوانندگان ما بدهید؟

بله حتما، ببینید در ۲۳ شهریور امسال ۱۳۸۹ آقای بان کی مون دبیرکل سازمان ملل متحد خانم میشل باشله را به عنوان مدیر اجرایی این نهاد انتخاب کرد. مرکز این نهاد در نیویورک قرار دارد و خانم باشله عضو تمامی ارگان های اصلی تصمیم گیرنده سازمان ملل خواهد بود.

از طرفی دیگر این نهاد یک هیئت اجرائی نیز خواهد داشت که قرار است ۴۱ کشور عضو هیئت اجرائی آن باشند و ۳۵ کشور از این ۴۱ کشور از طرف گروه های ناحیه ای سازمان ملل انتخاب بشوند. در عین حال قرار بر این است که تمامی کشورها با این نهاد همکاری کنند و بالعکس این نهاد زنان برای بهبود وضعیت زنان در تمامی کشورها بکوشد.

با خبر شدیم که دررابطه با حضور ایران در نهاد “زنان” سازمان ملل اعتراضاتی از سوی بعضی از کشورها، نهادهای حقوق بشری و مدافعان حقوق زنان صورت گرفته است و این اعتراضات همچنان ادامه دارد، لطفا توضیحی در مورد این اعتراضات بدهید.

بله، قرار بر این است که از منطقه آسیا ۱۰ کشور در هیئت اجرائی این نهاد حضور داشته باشند و روز چهارشنبه همین هفته ۱۹ آبان، ۱۰ نوامبر مرحله نهایی انتخاب هیئت اجرائی خواهد بود. ۱۰ کشور کاندیدا از طرف منطقه آسیا عبارتند از اندونزی، بنگلادش، پاکستان، چین، ژاپن، قزاقستان، کره جنوبی، مالزی، هند و ایران که به حضور ایران اعتراض های فراوانی وجود دارد.

همانطور که می دانید ایران هنوز به کنوانسیون رفع انواع تبعیض علیه زنان نپیوسته و پرسش جدی در این رابطه وجود دارد که کشوری که حتا حاضر نیست خود را مقید به این کنوانسیون جهانی برای بهبود وضعیت زنان بداند، کنوانسیونی که تنها ۶ کشور عضو سازمان ملل آنرا امضاء نکرده اند، آیا می تواند با حضورش در هیئت اجرائی به بهبود وضعیت زنان کمک کند؟

سالهاست که همگی شاهد هستیم که نمایندگان ایران در نهادهای بین المللی تمامی پیشنهادهایی را که برای بهبود وضعیت حقوق بشر و بهبود وضعیت زنان به ایران می شود به شکلی رد می کنند. همگی شاهد برخورد حکومت با فعالین جنبش برابری خواهی زنان هستیم. عضویت در کمپینی که خواهان تغییر قوانین تبعیض آمیز از طرق کاملا قانونی یعنی تغییر قوانین بوسیله تصویب در مجلس است در ایران جرم محسوب می شود و فعالین این کمپین دستگیر شده و به حبس های طولانی محکوم می شوند. زنان فعال در نهادهای غیر دولتی واقعی در ایران نه تنها به عنوان مشاور برای بهبود وضعیت اجتماعی نقش موثری ندارند بلکه پس از دستگیری در زندان با آنها چنان رفتاری می شود که سلامت خود را نیز از دست می دهند.

از طرفی شاهد هستیم که خانم نسرین ستوده وکیل با اعتباری که در اعتراض به شرایط غیر قانونی در زندان خود را مجبور به اعتصاب غذای خشک می بیند، به اتهام عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر، دستگیر شده است. خانم نرگس محمدی نایب رئیس این کانون بر اثر فشار وارده در زندان، پس از دستگیری با همین اتهام، بلافاصله پس از زندان در بیمارستان بستری شد. خانم هنگامه شهیدی بلافاصله بعد از زندان به بیمارستان منتقل شد.

با وجود اعتراض شدید زنان به لایحه ی خانواده ای که بند بند آن مملو از موارد تبعیض آمیز است، حکومت ایران باز هم با پا فشاری تمام، در صدد تصویب این لایحه است.

حضور نمایندگان چنین حکومتی با این سابقه نقض حقوق زنان نه تنها به رشد این نهاد نو بنیاد کمکی نمی کند، بلکه در نگاه زنانی که قربانیان این تبعیض در ایران هستند لطمه ای به اعتبار این نهاداست.

خانم آینده آزاد بار دیگر بابت شرکت شما در این مصاحبه نهایت سپاسگزاری را داریم.