معلمین را نباید تنها گذاشت

معلمی زیباترین شغل است.

معلمین شریف ترین انسانها در هر جامعه هستند! من وقتی که نوجوان بودم عاشق معلم شدن بودم .در رویا معلم شدن چه خواب های زیبائی که ندیدم. آنقدرها غرق در رویا معلم شدن می شدم تا جایی که شوق زندگی را برایم صد چندان می‌کرد. 

تا آنجا که “مادرم نیز تصور زیبایی از معلم شدن مرا به ذهن  سپرده بود… ” بگذریم از این رویا که هرگز به حقیقت تبدیل نشد ومن همچنان دانش آموزی جستجوگر باقی ماندم .با حسرت معلم شدن، ناکام پا به سن گذاشت. 

امروز  پیام من در دفاع از معلمین است. رای معلمهای امروزی که با اندکی حقوق ناچیزی در رنجند، دفاع از این قشر اجتماعی زحتمکش که تاثر گذاران جامعه هستند ضروریست .

متاسفانه معلمین جامعه ما زیر بار فقر در حال له شدند ،و مجبورند جدا از شغل معلمی به شغل دوم مثل دستفروشی و مسافر کشی و یا حمالی روی بیاورند. “اگر معلم زیر بار فقر له شود شعور انسانی در جامعه زیر بار فقر فرهنگی می‌میرد…”

از اعتراضات معلمین باید دفاع کنیم. حمایت ما از آنها به معنی قدردانی از انتخاب شغل شریف معلمی ست، دفاع از شعور انسانی خودمان است، دفاع از حق تحصیل و احترام به علم ودانش است.