مهدی موسوی و فاطمه اختصاری آزاد شدند

مهدی موسوی و فاطمه اختصاری، دو شاعر و ترانه سرا که از روز ۱۷ آذر ماه ۱۳۹۲ در زندان اوین بازداشت بودند، شامگاه سه شنبه ۲۳ دی ماه برابر با ۱۳ ژانویه ۲۰۱۴، با قید وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی آزاد شدند. به گفته یکی از نزدیکان مهدی موسوی، وی و فاطمه اختصاری تمام این مدت در بازداشت نیروهای اطلاعات سپاه پاسداران، در سلول های انفرادی زندان اوین به سر برده اند.
اتهام های این دو نویسنده از سوی ماموران رژیم، «اقدام علیه امنیت ملی و ارتباط با رسانه های خارجی و هنرمندان و اپوزیسیون خارج از کشور» اعلام شده که در واقع مانند اتهام هایی است که کمابیش به همه زندانیان سیاسی نسبت داده می شوند. قرار است این دو شاعر دادگاهی شوند.
آخرین نوشته مهدی موسوی در فیس بوک، به روز ۱۵ آذر باز می گردد که در آستانه سفری به بیرون از کشور، خبر داده بود که وی و فاطمه اختصاری اجازه ندارند از کشور خارج شوند. وی نوشته است: «امروز صبح اجازه خروج از کشور به من و فاطمه اختصاری داده نشد و پاسپورت ما نیز ضبط گردید. علت این موضوع را هم طبیعتا هنوز نمی دانیم».
وی هم چنین نوشته است: «چرا من سال هاست برای برگزاری یک کارگاه صرفا ادبی و حتی جلسه آموزش وزن و قافیه دچار مشکل هستم؟ چرا کتاب های ما با وجود مصلحت اندیشی ها در انتخاب اشعار و گذشتن از ممیزی شاعر و ویراستار و ناشر و… کلا مجوز نمی گیرد و توقیف می شود؟»
تا کنون برخی از آثار مهدی موسوی در خارج از کشور به صورت اینترنتی منتشر شده و فاطمه اختصاری نیز به جز انتشار نخستین دفتر شعرهایش، نتوانسته پروانۀ انتشار هیچ کدام از کتابهای دیگرش را بگیرد.
انجمن قلم ایران در تبعید، با انتشار بیانیه ای در مورد دستگیری این شاعران، از نهادهای بین المللی به خصوص پن جهانی درخواست کرد که یک کمپین بین المللی برای آزادی آن ها راه بیاندازد. این کمپین راه انداخته شد و جا دارد از مسئولان مرکزی پن جهانی سپاسگزاری کنیم.
مردم ایران در باره سرکوب های حکومت اسلامی که با اعدام های هول انگیز در دوران روحانی تداوم یافته اند، کوچک ترین توهمی ندارند. مردم از روز نخست استقرار حکومت اسلامی، برای آزادی، لغو سانسور و اختناق، برای از میان برداشتن آپارتاید جنسی و هم اکنون نیز، برای آزادی همه زندانیان سیاسی و اجتماعی و علیه شکنجه و سرکوب و اعدام مبارزه می کنند.
انجمن قلم ایران در تبعید، از این خواست ها پشتیبانی می کند و از رسانه ها و نهادهای بین المللی، به ویژه پن جهانی انتظار دارد که از مبارزه جنبش های اجتماعی در ایران، به ویژه مبارزه نویسندگان و هنرمندان در جهت برقراری آزادی بیان و اندیشه و لغو قانون های انسان ستیزانه و ستمگرانه، پشتیبانی کنند.