نامه سرگشاده به اعضای سازمان فدائیان خلق ایران ـ (اکثریت)

آنگونه که عادتمان گشته است؛ دریافت جان کلام از میان سطور است. زین سبب بنظر می آید شما در حال نوسازی و بازسازی سازمان فدائیان هستید. لذا جا دارد هر دوستدار جنبش فدائی، شما را در این کار مَدَد رساند.

کسی از من چیزی نخواسته، ولی من بواسطه همدلی های دوران جوانی، در پیرانه سری، خود را وامدار سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت) می دانم. اگرچه من نیز چون شما؛ نگاهم به جهان، به هستی و به ایران دیگرگون گشته، ولی هنوز کوزه ام در آن هوا ایاز می خورد. و آنگاه که می شنوم شما در حال بازسازی و نوسازی خانه هستید، بقدر وسع نظری، آستین بالا می زنم و به کمک می آیم.

با آرزوی فردایی بهتر برای ایران و ایرانی

رفقا، بنیانگزاران جنبش فدائی سه یادگار برای ما به ارث نهاده اند که لازم است بر آنها تأکید و از آنها حراست و در امور، سر لوحه کار قرار گیرد؛ ۱- جسارت ۲- صداقت ۳- عشق به ایران و ایرانی

بی کمترین تردید، همین اِلمانها تا همینجای کار، راهنما و هادی شما بوده است. پس بکوشید آنها را پاس دارید و به آنها همچنان عمل کنید که راز حیات شما این است.

دوستان، شما این راهِ پُر فراز و نشیبِ پنجاه ساله، همه با برخورداری از همین سه خصیصه پیموده اید. شما در هر مرحله، آنگاه که به افقهای جدید نظری-عملی دستیافته اید، هیچ پَروا نکرده اید و جسورانه و صادقانه با مردمی که به آنها عشق می ورزید بی هیچ اما و اگر در میان نهاده اید. و در مراحل بعد؛ همان اندیشه و عمل را جسورانه و صادقانه به نقد نشسته اید و زشت و زیبای آنرا بی پیرایه به نقد کشیده اید، و از دل همین نقدها، آبدیده تر بیرون آمده و ادامه داده اید. این راز تاکنونی حیات ساازمان شماست، و بر کسی پوشیده نیست.

اکنون در آستانه نوزدهمین کنگره-ی سازمان، بر دوستداران جنبش فدائی پوشیده نیست که شما به افقهای جدید نظری و سازمانی دست یافته اید، لازم است با جسارت و صداقت تاکنونی این دستاوردها را در چارچوب برنامه و اساسنامه سازمان به پیشگاه مردم عرضه دارید، و بکوشید برای رسیدن به آنها، روشهای کاربُردی مناسب اتخاذ نمائید.

جا دارد بعنوان یک دوستدار جنبش فدائی نکاتی را گوشزد نمایم. ۱- از بیان اینکه شما یک سازمان ایدئولوژیک نیستید نهراسید. ۲- از بیان آرزوهایی که در افق پیدا نیست و شما نیز به درستی آنرا نمی شناسید بهراسید. ۳- از اینکه ساختمان سازمان را بگونه ای دمکراتیک و مدرن نوسازی کنید که در آن جا برای هرگونه نگرش با حفظ پرنسیپهای برنامه ای موجود باشد نهراسید. ۴- از خود محوری و فرهنگ پدرخواندگی بهراسید. ۵- اگر جمهوری اسلامی را سدی در راه بهروزی مردم ایران می دانید، برای عبور از این سد و ساخت ایرانی بهتر؛ از همکاریهای دو جانبه و چندجانبه با هر آنکه دل در گرو منافع ملی ایران دارد، نهراسید.

و در پایان با عنایت به گستره-ی وسیع و عمیق تغییرات سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی ایران، اجازه می خواهم شما را توصیه کنم؛ گفته نغز آلبرت اینشتین ” آدم هرگز نمی تواند مشکلات را با همان ذهنیتی که آنها را ایجاد کرده است، آنها را حل کند.” را روشنگر فکر و عمل خویش سازید.

با آرزوی بهترین ها برای شما و مردم ایران