کارگران!
تا به امروز چهار نفر از اعضای هیات مدیرۀ سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه به نامهای فریدون نیکوفرد، جلیل احمدی، قربان علیپور و محمد حیدری مهر روانه ی زندان شده اند و هم اکنون در زندان دزفول محبوس می باشند. دستگاه قضایی در چند روز اینده، دوره ی حبس مرا نیز به من تحمیل خواهد کرد.
ما برای به دست آوردن حقوق خود و دفاع از مطالبات برحق کارگران هفت تپه و به دست اوردن کمترین امکانات معیشت و حقوق انسانی تلاش کرده ایم. اما ما محکوم و زندانی می شویم.
ما در چند روز پیش نیز نامه ای سرگشاده به سازمان جهانی کار نوشتیم و رونوشت آن را به تمام نهادهای کارگری و حقوق بشری و رسانه ها، ارسال کردیم.
ما می دانیم که انها از بی حقوقی که بر کارگران ایران تحمیل می شود با خبر هستتند. می دانیم که قرار نیست کسی جز خود کارگران به داد ِ خودشان برسد. اما ما اتمام حجت کردیم و از انان پرسیدیم که آیا بیخبرید؟ آیا اقدامی خواهید کرد؟
می دانیم که نتیجه، اقدام موثری از سوی انان نخواهد بود. ما می دانیم که ایجاد تشکلهای مستقل کارگری حق مسلم کارگران است.
در حالی که کارفرماها آزادانه تشکل دارند، کارگرانی که تشکلهای مستقل کارگری خود را بنا می کنند محکوم و زندانی می شوند. ما اعتقاد داریم به جز تلاشهای خود کارگران و اتحاد و همبستگی میان انان، ما کارگران موفق نخواهیم شد به خواسته ها و مطالبات خود دست یابیم.
من و دیگر همکارانم در سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه، برای مدت شش ماه در زندان محبوس خواهیم بود.
در مدت هشت ماهی که من را از کار اخراج کرده بودند، کم نبودند کارگرانی که علاوه بر حمایتهای روحی خود، در حد توانشان کمکهای مادی کردند. این کمکها اگر چه بسیار کمتر از حقوق دریافتی سابق من بود، اما برای من از هزاران هزار کمک دیگر با ارزشتر بود؛ زیرا نشان از آن داشت که کارگران به درستی می دانند که من و دیگر همکارانشان برای دفاع از حقوق آنان تلاش می کرده ایم. به همین خاطر من بنابر اعتقادم تنها کمکی که دریافت کردم کمک از کارگران بود. مبلغ آن اگرچه کمتر از حدی بود که حتی سطح زندگی سابق مرا حفظ کند اما بسیار با ارزش بود.
این کمکها به جای هر نهاد و مکان و کسان دیگری مرا مدیون به همکاران کارگر من می کرد.
امیدواریم که این امر به شکل یک سنت کارگری در میان دیگر کارگران رواج پیدا کند.
تا روزی که فقط من اخراج شده بودم، به همان کمکهای دوستان ِ کارگر آشنا با خود بسنده کردم. اما امروز علاوه بر من چهار کارگر دیگر نیز از دریافت حقوق خود محروم می شوند.
دوستان زیادی پرسیده اند که کارگرانی که امکان تماس چهره به چهره با خانواده های این پنج کارگر زندانی را ندارند چگونه می توانند برای همبستگی کارگری، کمکهای مالی خود را برای رساندن به خانواده هایشان به انان برسانند.
در ساعت ۱۱:۴۵ امروز پیش از آن که دو نفر دیگر از دوستانم به دادگاه و زندان فرستاده شوند، با اخرین تماس و توافقی که با آنان و دیگر همکارانم انجام شد، قرار بر این شد که شماره حسابی به نام اینجانب اعلام شود تا کمکهای مالی ارسالی از سوی کارگران به آن واریز شود و از آن طریق، مبالغ ِ کمک شده به خانواده های این پنج کارگر پرداخت شود (این شماره حساب متعاقبا اعلام می شود).
ما می خواهیم به جای هر کمک مالی از هر طریق، فقط و فقط از حمایتهای کارگری برخوردار شویم.
کارگران!
امروز، روز حمایت از کارگرانی است که در هفت تپه برای احقاق مطالبات کارگری، تلاش کردند و از سوی کارگران هفت تپه به نمایندگی در یک تشکل مستقل انتخاب شدند و امروز تنها به خاطردفاع از حقوق کارگری خود به زندان محکوم شده اند.
بدون شک، فردا و فرداهای بعد که ما در زندان نباشیم، ما نیز در انجام این وظیفه ی کارگری سهیم خواهیم بود.
پیشاپیش از حمایتها و تلاشهای کارگران هفت تپه و دیگر کارگران تشکر می کنم و امیدوارم با اتحاد و همبستگی هر چه بیشتر در راه ایجاد تشکلهای مستقل کارگری خود تلاش کنیم تا بتوانیم به حقوق و خواسته های برحق خود دست پیدا کنیم.
به امید اتحاد روزافزون کارگران
علی نجاتی
رئیس هیات مدیره ی سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه
شنبه ۱۶ ابان ماه
