مایکل هوارد، رهبر پیشین حزب محافظه کار و از اعضای مجلس اعیان بریتانیا، اظهار داشته است که “ترزا می آماده است تا در صورت لزوم، همچون مارگارت تاچر که در سال ۱۹۸۲ از جزایر فالکلند (مالویناس) دفاع کرد، از جلب الطارق دفاع کند.”
به این ترتیب با متصور دانستن جنگی بین بریتانیا و اسپانیا بر سر جبل الطارق، نخستین سخن هراس آور جدائی، فعلاً از زبان یک عضو مجلس اعیان گفته شده است و ای بسا بعداً از زبان مسئولان رده های بالاتر سیاسی دو کشور، این نخستین سخن هراس آور جدائی به همین محدود نماند و به تهدیدهای حادتر و در هر حال به شکاف عمیقتری “فراروید”. این در حالی است که نامۀ اعلام خروج بریتانیا از اتحادیۀ اروپا لحنی دوستانه و همکاری جویانه داشت و مقامات اتحادیۀ اروپا نیز تأکید کرده اند که مذاکرات خروج بریتانیا به مذاکراتی برای تنبیه بریتانیا تبدیل نخواهند شد.
این واقعیت که اکثریت قریب به اتفاق اهالی ۳۰ هزار نفره جبل الطارق در جریان رفراندوم برگزیت، به ماندن در اتحادیۀ اروپا رأی داده اند، و نیز برنامۀ دولت و پارلمان اسکاتلند برای برگزاری مجدد رفراندوم استقلال از بریتانیا در سال ۲۰۱۹، می توانند زمینه ساز اصطکاک بیشتر بین اسپانیا و بریتانیا گردند. علیرغم آن که اسپانیا خود با تمایلات جدائی خواهانه در باسک و کاتالونی مواجه است، وزیر امور خارجۀ این کشور اعلام کرده است که اسپانیا با پیوستن اسکاتلند مستقل به اتحادیۀ اروپا مخالفت نخواهد کرد.
این از زمره اصطکاکاتی است که اخذ موضع بیطرف نسبت به آن بسیار دشوار است. طبق پیش نویس دستورکار مذاکرات بین اتحادیۀ اروپا و بریتانیا، که هنوز باید به تصویب سران اتحادیه برسد، در صورتی که بریتانیا و اسپانیا در مذاکراتی جداگانه بر سر جبل الطارق به توافق نرسند، توافقات بین اتحادیه و بریتانیا شامل جبل الطارق نخواهند شد. به این ترتیب اتحادیۀ اروپا در کشمکش بین دو کشور نامبرده، جانب اسپانیا را گرفته است.
بروز جنگی بین اسپانیا و بریتانیا، با یا بی جانبداری اتحادیۀ اروپا از یکی از طرفین، در هر حال بسیار بعید به نظر می رسد. اما دریغ اگر پروژه ای اجتماعی، که یکی از اهداف اصلی آن صلح بوده است، این گونه در زبان آوری های جنگی غوطه ور شود.
