بنا به گزارشهای رسیده، مهدی کروبی، که در اعتراض به بازداشت خانگی و شرایط این بازداشت (مشخصاً حضور مأموران امنیتی در خانۀ محل بازداشت او) دست به اعتصاب غذای خشک زده بود، امروز پس از تضمین دولت روحانی برای خروج ماموران امنیتی از خانه اش به اعتصاب غذای خود پایان داد.
اعلام اعتصاب غذای کروبی با امواج بزرگی از نگرانی نسبت به سلامت او، در همبستگی با او و حمایت از خواسته های بحق اش همراه شد. بسیاری از نیروها و فعالان سیاسی و مدنی، در داخل و خارج از کشور، و نیز زندانیان سیاسی، به اشکال مختلف – از جمله با اعلام اعتصاب غذا – همبستگی خود را با کروبی ابراز داشتند.
همچنان که پیش بینی می شد، وخامت وضعیت جسمی کروبی در مدت کوتاهی پس از اعتصاب غذای خشک، موجب انتقال او به بیمارستان شد، و این در حالی بود که او همچنان در اعتصاب به سر می برد. موقعیتی که دامنۀ همبستگی علنی با کروبی را تا جلسۀ امروز مجلس جمهوری اسلامی نیز کشاند، به نحوی که تعدادی از نمایندگان مجلس نیز در این جلسه خواهان رسیدگی به خواسته های او شدند.
اکنون، تنها پس از گذشت دو روز، دیگر به دشواری می توان متصور شد که دستگاه قضاوت جمهوری اسلامی و مشخصاً خامنه ای قادر باشند به برنامۀ خود برای “کشتار تدریجی” محصوران تحقق بخشند. ادامۀ این بیداد ۶ سال و نیمه علیه بازداشت شدگان دیگر میسر نیست و قطعاً باید منتظر تغییراتی در وضعیت آنان در آیندۀ نزدیک بود؛ ولو که در مورد پایبندی دولت روحانی به تضمین و تعهد داده شده به کروبی تردیدهائی وجود داشته باشند.
این وضع جدید مدیون شهامت و درایت کروبی است. او با شهامت دست به اعتصاب غذا زد و با درایت به آن پایان داد.
