سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۳۰ بهمن, ۱۴۰۴ ۰۰:۱۵

پنجشنبه ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ - ۰۰:۱۵

نمی توان چشم بر کرامت انسانی بست و کشتار مردم غزه را محکوم نکرد

اسناد و شواهد بسیاری دال بر این است که دولت نتانیاهو بدنبال یافتن راه حلی مناسب و صلح آمیز برای پایان دادن همشیگی به جنگ با فلسطینیان نیست. اقدامات نظامی اخیر با پیشرفته ترین سلاح ها و تجهیزات تنها با هدف از بین بردن اتحاد ملی میان جریانات فلسطینی بوده است و بار دیگر واقعیت این واقعیت تلخ را تائید می کند که دولت اسرائیل بدنبال برقراری صلح با جنبش مقاومت فلسطین نیست.

 
اسرائیل در تبلیغات خود دائما اعلام می کند که محمود عباس نماینده همه مردم فلسطین نیست و این کشور نمی تواند در چنین شرایطی وارد مذاکره برای صلح و توافق با فلسطینی ها شود. سالهاست که دولت اسرائیل با فردی همچون محمود عباس تلاشی در جهت برقراری صلح و پایان دادن به مناقشات موجود انجام نداده است و دائما فلسطینیان را تحت فشار نظامی، امنیتی، محدودیت ها و محاصره مناطق مستقل قرار داده است  یا اعلام می کند که سازمان حماس اسرائیل را برسمیت نمی شناسد و بدنبال انجام عملیات تروریستی است و مخالف برقراری صلح با اسرائیل می باشد. اما این بار بر خلاف نظر و فشارهای دولت اسرائیل، حماس و محمود عباس در ماه آوریل به این توافق رسیدند که با اتحاد ملی به سمت مذاکره و صلح بروند و شرایط را با تشکیل دولت ملی برای مذاکره فراهم کنند؛ البته لازمه ایجاد چنین دولتی به رسمیت شناختن کشور اسرائیل و رد مبارزه مسلحانه بود. در این میان حتی حماس قبول کرد که محمود عباس رئیس دولت تکنوکرات فلسطینی شود. اما دولت دست راستی اسرائیل نتانیاهو بجای حمایت از این اقدام مثبت و تقویت مذاکره در جهت روند صلح و تشویق و تثبیت آن در میان جریانات متنوع فلسطینی در جهت زمین گیر کردن این اقدام مثبت روی آورد. 

در ماه ژوئیه سه نوجوان اسرائیلی توسط افراد ناشناس به گروگان گرفته شدند و سپس به قتل رسیدند. انگشت اتهام به سمت سازمان حماس نشانه رفت. اما قبل ازمشخص شدن عاملین قتل سه نوجوان اسرائیلی، ارتش و ارگان های نظامی و امنیتی این کشور در جستجوی یافتن این سه نوجوان، حدود 700 فلسطینی را بازداشت کردند و 11 فلسطینی را کشتند. علاوه بر این در اقدامی انتقام جویانه پس از پیدا شدن اجساد سه نوجوان اسرائیلی – امریکائی، افراطیون اسرائیلی، یک نوجوان فلسطینی را به گروگان گرفتند و او را به شکل جنایتکارانه ای بصورت زنذه به آتش کشیدند.

فضای جنگی بار دیگر در منطقه تقویت و راکت پراکنی جریانات مستقر در غزه آغاز شد و اسرائیل هم با دستور نخست وزیر این کشور حملات شدید هوایی و دریایی خود را باری دیگر از طریق بمباران و شلیک موشک به غزه با هدف نابودی سازمان حماس آغاز کرد و بدین ترتیب اقدامات وحشیانه و مخرب نظامی خود را توجیه کرد. همه می دانند که غزه شهری است که در آن جمعیتی بسیار زیادی بصورت فشرده در کنار هم زندگی می کنند و هر اقدام نظامی از طریق بمباران و شلیک موشک می تواند تلفات و قربانیان بسیار زیادی را از مردم این شهر بگیرد. تا الان با بمباران این شهر بیش از ۱۰۵۰ نفر کشته شده اند که اغلب قریانیان از میان کودکان؛ زنان و سالمندان این شهر می باشند. در این جنگ نابرابر، تاکنون بیش از ۴۳ اسرائیلی در موشک پراکنی از سمت غزه به طرف مناطق اسرائیلی کشته شده اند که ۳ نفر از آنها، غیرنظامی بوده اند.

اسرائیل در این جنگ نابرابر توانسته با تجهیزات کامل و گسترده نظامی و حمایت امریکا و برخی کشورهای غربی و سکوت کشورهای عربی در منطقه، عملیات نظامی خود را بشکلی خشونت آمیز پیش برد. اما با وجود این افکار عمومی جهان معترض جنگ و بمباران وحشیانه غزه توسط اسرائیل است. تاکنون صدها تظاهرات در سراسر جهان در جهت قطع اقدامات نظامی، کشتار مردم غیر نظامی و محکوم کردن اسرائیل انجام شده است. اقدامات نظامی اسرائیل در غزه موجب تضعیف موقعیت و جایگاه اسرائیل در منطقه و جهان و نیز در میان افکار عمومی جهان شده است. در این وضعیت حکومت های کشورهای غربی نخواهند توانست در برابر اعتراضات مردم کشورشان به حمایت یکجانبه از اسرائیل ادامه دهند. بخش زیادی از اعتراضات افکار عمومی جهان به دولت اسرائیل بخاطر نقض همه جانبه و علنی کرامت انسانی(حقوق بشر)، حقوق بین الملل و کشتار مردم غیر نظامی است. بنابر این نمی توان چشم بر  کشتار مردم بی دفاع غزه بست و آنرا محکوم نکرد.

در تبلیغاتی که در غرب و اسرائیل صورت می گیرد بسیار تلاش می شود جنبش فلسطین را به “تروریست ها” یا سازمان حماس محدود کنند. در صورتی که چنین نیست. جنبش مقاومت فلسطین با تنوعات فکری زیادی در درون خود مواجه است و هر طیف به روش خود مبارزه و مقاومت را پیش می برد. همه بخوبی می دانند که هدف اصلی درگیری و جنگ های اسرائیل با فلسطینیان، سازمان حماس یا جهاد اسلامی نیست. مشکل اسرائیل حضور جنبش مقاومت فلسطین است. در ضمن درگیری، جنگ و کشتار مردم فلسطین نیز با تاسیس سازمان حماس آغاز نشده است که الان با از بین رفتن آن بشود مسئله را فیصله یافته تلقی کرد. مقاومت و مبارزه در برابر نیروهای اشغالگر در مناطق فلسطینی حق مردم فلسطین است و نمی توان صدای آنان را با کشتار وسیع و سیستماتیک خاموش کرد. افکار عمومی جهان این را نمی پذیرد. راکت پراکنی سازمان های فلسطینی در غزه به سمت مناطق غیر نظامی با هر انگیزه ای و در هر سطحی هم که صورت گیرد قابل دفاع نیست و محکوم است. اما در حین حال اقدامات تقابلی حماس و اسراییل هیچ تناسبی با هم در عرصه نظامی ندارند و نمی توان تحت این بهانه یک شهر و مردم یک منطقه را به گروگان گرفت و مناطق مسکونی آنان را بمباران و آنها را از خانه و کاشانه آواره کرد و بیش از ۱۰۵۰ نفر از آنها را کشت( بیش از صد نفر از کشته شدگان کودکان فلسطینی بوده اند) و هزاران نفر دیگر را زخمی کرد. این جنگ به تمامی نابرابرنه و وحشیانه است و در تناقض آشکار با قوانین بین المللی است و می بایست آنرا محکوم کرد و خواهان توقف هر چه سریعتر آن شد.

اسناد و شواهد بسیاری دال بر این است که دولت نتانیاهو بدنبال یافتن راه حلی مناسب و صلح آمیز برای پایان دادن همشیگی به جنگ با فلسطینیان نیست. اقدامات نظامی اخیر با پیشرفته ترین سلاح ها و تجهیزات تنها با هدف از بین بردن اتحاد ملی میان جریانات فلسطینی بوده است و بار دیگر این واقعیت تلخ را تائید می کند که دولت اسرائیل بدنبال برقراری صلح با جنبش مقاومت فلسطین نیست.  متاسفانه ارگان های بین المللی همانند شورای امنیت، اتحادیه اروپا، کشورهای بزرگ و کشورهای عربی برای یافتن راه حلی مناسب برای برقراری صلحی عادلانه میان اسرائیل و فلسطین اقدام خاصی را سازمان نمی دهند و در برابر سرکوب خشن و نابودی سیستماتیک مردم این منطقه توسط ارتش اسرائیل سکوت را اتخاذ کرده اند و چنین سیاستی به نفع مذاکره و صلح در منطقه نیست.

علی صمد

 ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۴ 

عکس- تظاهرات در همبستگی با مردم فلسطین (غزه) در بروکسل- بلژیک در تاریخ ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۴

 

تاریخ انتشار : ۶ مرداد, ۱۳۹۳ ۳:۰۸ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

چهل روز سوگ به وسعت یک سرزمین

در چهلمین روز بزرگداشت جان‌باختگان، بار دیگر بر حق دادخواهی خانواده‌ها، ضرورت تشکیل کمیته‌ای حقیقت‌یاب برای روشن شدن ابعاد این جنایت و پاسخ‌گو کردن آمران و عاملان آن تأکید می‌کنیم. پیگیری این مطالبه، بخش جدایی‌ناپذیر برنامه و مبارزۀ  سازمان ما سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)، است. ما خود را موظف می‌دانیم با بهره‌گیری از ظرفیت‌های سیاسی و حقوقی، به‌صورت سازمان‌یافته و پیگیر برای مستندسازی این جنایات، روشن شدن همۀ ابعاد حقیقت، تحقق عدالت و جلوگیری از تکرار چنین فجایعی اقدام کنیم.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

مصاحبهٔ مونیخ؛ آزمونی برای مسئولیت‌پذیری سیاسی

شهناز قراگزلو: نکتهٔ حساس‌تر در همان مصاحبه این بود که کسرا ناجی اشاره کرد بسیاری از نیروهای سیاسی و مخالفان جمهوری اسلامی رهبری رضا پهلوی را نمی‌پذیرند و زیر چتر او قرار نمی‌گیرند. پاسخ رضا پهلوی این بود که کسانی که با او همراه نیستند، احزاب و سازمان‌هایی‌اند که به دموکراسی اعتقاد ندارند. این پاسخ از نظر سیاسی و اخلاقی خطرناک است، چون به‌جای پذیرش تکثر طبیعی جامعه، مخالفان را با یک برچسب از دایرهٔ مشروعیت خارج می‌کند.

مطالعه »

اهریمن‌سازی از چپ و کنش ما

یک همگرایی ایدئولوژیک طولانی‌مدت بین رسانه‌های قدرتمند و تحت حمایت خارجی و جریان‌های تأثیرگذار در درون حاکمیت و رسانه های وابسته به آنها وجود داشته است که هر دو، اهریمن‌سازی چپ و نسبت دادن مسئولیت مشکلات ایران به آن را مفید یافته‌اند. خشم عمومی از نابرابری، فساد و بی‌عدالتی اقتصادی بسیار واقعی است، اما این خشم به طور کامل با حمایت از جایگزین‌های سوسیالیستی یا برابری‌خواهانه همخوانی ندارد.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

زنان؛ نخستین قربانیان نااطمینانی در بازار کار ایران

سلطنت‌طلبی؛ آلت دست مداخله‌گران و مانع وحدت جنبش

ایران در تقاطع انسداد داخلی و نظم نابرابر جهانی

گذار یا بازتولید بحران؟ دغدغه چپ در افق  آینده ایران

چه آینده‌ای در انتظار هواداران پهلوی است؟ پیامدهای فروپاشی یک یقین سیاسی

چهل روز سوگ به وسعت یک سرزمین