ایلنا: هزینه هر خانوار شهری در ایران به طور متوسط دو برابر هر خانوار روستایی است.
به گزارش خبرگزاری ایلنا، آخرین بررسیهای صورت گرفته توسط مرکز آمار ایران نشان میدهد هر خانوار روستایی در سال گذشته مانند خانوار شهری کماکان با مشکل بیشتر بودن هزینهها از درآمد روبرو بود.
بر این اساس در سال گذشته هر خانوار روستایی حدود ۵۵۷ هزار تومان کسری بودجه داشت که این رقم با توجه به میزان پایین درآمد و هزینه در روستا بسیار بالاست. بررسیها نشان میدهد در سال قبل هر خاوار شهری نیز با مشکل کمبود حدود ۶۰۰ هزار تومانی درآمدش نسبت به هزینهها مواجه بوده است. این رقم در روستا با اندکی کاهش به ۵۵۷ هزار تومان رسیده است.
بر اساس این گزارش، هزینه متوسط یک خانوار روستایی به طور کلی در حدود ۵ میلیون و ۳۹۹ هزار ۴۹۲ تومان بوده است. در حالی که متوسط درآمد خانوار روستایی ایرانی به ۴ میلیون و ۸۴۲ هزار و ۳۸۷ تومان میرسد.
پایین بودن امکانات در روستاها و همچنین عدم برخورداری اغلب روستاهای ایران از ابتداییترین نیازها مانند بیمارستان و پزشک، آب شرب و… نماینگر بالا بودن هزینه زندگی در روستا به نسبت موقعیت است.
آمارهای استخراج شده نشان میدهد طی سالهای اخیر همواره روند مهاجرت روستاییان به شهرها از سیری صعودی برخوردار بوده است و این معضل نه تنها سبب کاهش سهم روستاییان از جمعیت شده بلکه مشکلات عدیدهای برای شهرهای مهاجرپذیر نیز ایجاد کرده است.
آمارهای ارائه شده توسط مرکز آمار ایران نشان میدهد در سال گذشته پردرآمدترین روستاهای کشور در استان مازندران قرار داشتند. درآمد این روستاها به ۷ میلیون و ۶۵۱ هزار ۴۰۷ تومان رسیده است. در حالی که کمدرآمدترین روستاهای کشور نیز در استان خراسان جنوبی قرار گرفتهاند. میزان درآمد سالانه این روستاییان در سال گذشته به حدود ۲ میلیون و ۵۲۰ هزار تومان رسیده در حالی که هزینه آنها حدود ۲ میلیون و ۵۹۱ هزار و ۴۰۰ تومان محاسبه شده است.
پرهزینهترین روستای کشور در سال گذشته روستاهای واقع در آذربایجان غربی است. هزینه زندگی در این روستاها در حدود ۷ میلیون و ۳۱۸ هزار و ۲۸۲ تومان برآورد شده است. حال آن که درآمد این روستاییان به طور متوسط یک میلیون و ۸۹۶ هزار تومان کمتر از درآمد سالانه آنها بوده است.
وجود کسری بودجه و عدم تکافوی درآمدها برای پرداخت هزینهها به همراه پایین بودن امکانات زندگی و همچنین پایین بودن سطح رفاه مهمترین عوامل مهاجرت روستاییان به شهرها تلقی میشود. در طول ۵ دهه گذشته همواره تعداد زیادی از روستاییان راهی شهرها شدهاند.
روند تخریب روستاها در ایران بسیار بالاست. آمارها نشان میدهد از سال ۱۳۳۵ هر ۱۰ سال معادل ۷ درصد از جمعیت روستا کاسته و به جمعیت شهر افزوده شده است.
در سال ۱۳۳۵ حدود ۱۳ میلیون نفر جمعیت روستایی، حدود ۶ میلیون نفر جمعیت شهری و حدود ۱۷۰ شهر داشتیم، اما پس از گذشت ۵۰ سال این ترکیب تغییر کرده است و این تعداد در سال ۸۵ به حدود ۲۲ میلیون جمعیت روستایی، ۴۸ میلیون جمعیت شهری و حدود یک هزار و ۶۰ شهر رسیده است.
پایان پیام
۱۳۸۸/۸/۲۱ – ۱۶:۱۶
