هشدار کانون شهروندی زنان نسبت به بسترسازی برای خشونت علیه زنان

این روزها شاهد اقداماتی نگران کننده توسط نمایندگان مجلس شورای اسلامی تحت عنوان «طرح صیانت از حریم عفاف و حجاب» هستیم که آشکارا ناقض حقوق انسانی و قانونی زنان ایران بوده و بسترساز اعمال خشونت، تبعیض و تضییع هر چه بیشتر حقوق زنان آگاه ایرانی است و قانونی کردن چنین رویکرد زن ستیزی خود می تواند به ترویج و به کارگیری خشونت های بیشتر علیه زنان در جامعه منجر گردد. 

این طرح درحالی در مجلس مطرح شده که خشونت های عریان علیه زنان از جمله اسید پاشی بر چهره زنان ایرانی، موجی از نگرانی ها را به وجود آورده و جامعه را در بهت و اضطراب فرو برده است و این شائبه را به وجود آورده که چنین طرح هایی می تواند پشتوانه ای قانونی برای خشونت های عریان افراط گرایان باشد. از این رو نه تنها این طرح امنیت زنان را به مخاطره می اندازد بلکه زنگ خطری جدی است برای امنیت کل جامعه.

زنان ایران دهه های متوالی است که برای احقاق حقوق انسانی و قانونی خود سخت تلاش کرده و هزینه های سنگینی پرداخته اند و علی رغم پیشرفت های چشمگیرعلمی، فنی، مدیریتی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، و نیز درخشش بی نظیر در عرصه های بین المللی و داخلی متاسفانه نتوانسته اند متناسب با رشد و ارتقای فکری و علمی شان به موقعیت های برابر و انسانی در جامعه دست یابند. گویا اعمال سیاست های ناکارآمد و تبعیض آمیز در عقب نگاه داشتن ما زنان مؤثر واقع نشده و اکنون برخی از نمایندگان تندرو مجلس در پی قانونی کردن و لازم الاجرا نمودن این تبعیض و تهدیدها علیه حقوق زنان بوده و قصد دارند با تصویب چنین قوانین ارتجاعی تمام دستگاه های اجرایی و قضایی را وادار به همسویی با افکار عدالت ستیز و ناکارآمد خود نمایند.

طرحی که تحت عنوان صیانت از عفاف و حجاب در مجلس توسط نمایندگان تندرو در حال پی گیری است به دنبال ایجاد محدودیت برای اشتغال زنان بوده و متخلفان از اعمال این محدودیت برای زنان را مستوجب مجازات می داند. طرحی که تحت عنوان مقابله با بدحجابی قصد دارد حتا دسترنج و دستمزد زنان را نه به عنوان یک حق و نه حتا به عنوان یک امتیاز بلکه یک تنبیه و مجازات، مستمسک قرار دهند.

طرحی که اختلاط  زن و مرد را در محیط کاری به دستاویزی برای تعطیلی واحد تولیدی و صنفی تبدیل می کند و پای نیروی انتظامی را به واحد های صنفی و تولیدی و در یک کلام حوزه و کار و اشتغال مردم باز می کند و اینها همه بهانه ای برای خانه نشین کردن زن ایرانی است که تمام عرصه های کسب صلاحیت برای حضور شرافتمندانه و پر غرور را با موفقیت و با تلاش و پشتکار به دست آورده و هیچ دلیل و بهانه ای را برای عقب نگه داشته شدنش در دست هیچ مرد متحجر ضد زنی باقی نگذاشته و اکنون با داشتن صلاحیت علمی و مدیریتی و شغلی می بایست با بهانه هایی چون حجاب و اختلاط با مردان آن هم در محل اشتغال به شکل غیر قانونی و با زور عقب رانده شود. در واقع تصویب این طرح نه تنها نقض اصول مصرح قانون اساسی است که همه افراد ملت اعم از زن و مرد را به طور یکسان در حمایت قانون قرار داده و همه  را برخوردار از حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی می داند، بلکه مروج رویکرد خشونت آمیز نسبت به زنان جامعه است. 

از سوی دیگر در شرایطی که موج سهمگین خشونت گرایی و تحجر در منطقه خاورمیانه، انسان های بیشماری را قربانی می کند، رشد چنین افکاری در میان نمایندگان مجلس و طیف های تندرو، و تحرکات خشونت آمیزی چون  اسید پاشی بر صورت زنان این کشور عاملی بس نگران کننده برای ملت ایران و زنگ خطر و هشداری برای دلسوزان کشور است که غفلت از آن بی تردید خسارت های جبران ناپذیری را نه تنها بر زنان که بر کل جامعه ایران تحمیل خواهد نمود. 

کانون شهروندی زنان 

۲۸ مهرماه ۱۳۹۳