هوشیار باشیم؛تحریم سراسری انتخابات فرمایشی رژیم را به همبستگی ملی تبدیل کنیم!

تا یک هفته دیگر رژیم خودکامه و دیکتاتوری جمهوری اسلامی نمایشی دیگر از انتخابات فرمایشی را به روی صحنه سیاست مزورانه خود خواهد آورد. این نمایش نیز همچون نمایشات سه دهه اخیر رژیم فقط با حضور بازیگران خوش رقص متعهد به اصل ارتجاعی ولایت فقیه برگزار می شود. با این تفاوت که این بار جنبشی فراگیر و سراسری نیز در بین طیف های مختلف اپوزیسیون به نمایش انتخاباتی “نه” گفته اند و آن را مضحکه ای بیش نمی دانند.

این انتخابات نیز همچون موارد مشابه خود راه را برای مشارکت نیروهای اپوزیسیون و حتی منتقدین اصلاح طلب رژیم بسته است و فقط در داخل خودی های خانواده ولایت فقیه صورت می گیرد و بار دیگر این واقعیت را ملموس تر می کند که امکان تحول و تغییرات ساختاری از درون حاکمیت و با تمسک به ابزار انتخابات در سایه حاکمیت رژیم استبدادی- مذهبی جمهوری اسللامی نشدنی است و دل بستن به امکان تحقق دمکراسی و برابری ملی با استناد به مواد نیم بندی از قانون اساسی و از طریق صندوقهای رای اسلامی سرابی بیش نیست.

انتخابات در جمهوری اسلامی حداقل از سه دهه قبل, برای تنظیم مناسبات جناحین معتقد به اصل بقا نظام اسلامی و حل معامله گرایانه اختلافات موجود در تسهیم اهرم های قدرت سیاسی, اقتصادی و مالی بین سردمداران و ایادی آنان و کسب مشروعیت برای حکومت ولایت فقیهی کاربرد داشته است. به همین دلیل نیز رژیم از توسل به هر آنچه که شرایط تحقق این اهداف را میسر سازد, ابایی ندارد. مهندسی کردن انتخابات, تقلب, رای سازی, فریب و تطمیع, مخالف سازی, سرکوب, زندان و اعدام, ایجاد اختلاف, بدیل سازی, سواستفاده از باورهای فرهنگی و مذهبی مردم و هر رفتار ضد دمکراتیک دیگر در زمره این برخوردهاست.

در انتخابات ۱۲ اسفند, رژیم بیش از هر زمان دیگری برای کسب مشروعیت در افکار عمومی ملی و بین المللی نیازمند حضور گسترده مردم هست تا در فردای انتخابات باز هم از ادبیات نخ نما شده “حضور میلیونی امت مسلمان”, “مشت محکم به دهان دشمنان” و “حماسه ای دیگر” داد سخن سر دهد و کار مخالفین را “تمام شده” اعلام کند. سخنان و مصاحبه های سردمداران رژیم و گزمگان امنیتی آن و سیاستهای جاری صدا و سیمای خامنه ای از هم اکنون ذهنیت عمومی را برای همچون ادبیات تبلیغی آماده می کنند.

در این راستا, در روزهای اخیر حجم سوء استفاده از شاخصه های فرهنگ ملی- قومی در سیاستهای تبلیغی کاندیداهای تایید صلاحیت شده رژیم در مناطق ملی با هدف کسب آرا طرفداران مسائل ملی- قومی بیش از پیش به چشم می خورد و این عده به یکباره دایه مهربانتر از مادر برای ملیت ها و فرهنگ ملی- قومی شده اند. در منطقه ترکمن نشین گلستان رقابت کاذب بین ترکمن و زابلی راه می اندازند؛ در سیستان بلوچستان به اختلاف بلوچ و سیستانی عمق می بخشند و شخصیت های مرجع آنها را به رقابت با یکدیگر از طریق رای به کاندیداهای خود ترغیب می کنند؛ در خوزستان از یک طرف جوانان عرب را به جرم مخالفت با شرکت در انتخابات به خاک و خون می کشند و از طرف دیگر با شیوخ و رهبران عشیره ها و طوایف جهت تاثیرگذاری بر روند انتخابات مورد نظر خود به مذاکره می پردازند؛ در کردستان شمشیر مرگ بر بالای سر مبارزین و آزادیخواهان اسیر آویزان می کنند و در آذربایجان تفکیک شده, به موازات به بند کشیدن مبارزین برابری طلب و آزادیخواه, با حیله و نیرنگ و ایجاد رقابت کاذب بر بستر ترکیب قومی و فرهنگی جمعیت, در تلاش هستند به هر نحوی که شده, مردم بیشتری را به پای صندوقهای رای بکشانند.

همه این اقدامات در حالی صورت می گیرد که امنیتی کردن فضای مناطق ملی با دستگیریهای گسترده, فراخواندن متهمین در قید ضمانت به زندان, صدور احکام سنگین, مراجعه به منازل فعالین شناخته شده, احضار رسمی و غیررسمی و تهدید و توجیه خیابانی فعالین ملی و آزادیخواهان به عدم دخالت در روند انتخابات, به برنامه اصلی و مستمر سیاستگذاران امنیتی رژیم تبدیل شده است.

ارزیابی رفتارهای انتخاباتی رژیم در منطقه ملی آذربایجان بویژه با شروع رقابتهای انتخاباتی کاندیداهای تایید صلاحیت شده نشانگر آن است که در این دوره نیز رژیم به تجربه خود دال بر ایجاد رقابت کاذب بر بستر تمایزات و اختلافات قومی, طایفه ای و مذهبی و خوشه چینی از نتایج آن به شکل مراجعه رقابتی منسوبین اقوام, طوایف و مذاهب یادشده به پای صندوق های رای, تکیه دارد.

اگر در مرکز استان اردبیل “محلی گرایی” و “رقابت بین کاندیدای محلی و غیراردبیلی” را دامن می زنند و در مناطق روستایی و عشایری آن بستر نظام اجتماعی طایفه ای موجود را عرصه سیاستهای انتخاباتی خود قرار داده اند, در استان آذربایجان غربی مجددا نظریه ارتجاعی “حمایت از هر کاندیدای ترک در برابر کاندیدای کردها” را بوسیله دلالان حرفه ای سیاست انتخاباتی خود که زیر پرچم دروغین “هویت طلبی” و “آذربایجان خواهی” به مشاطه گری سیاستهای منطقه ای رژیم می پردازند, پیش می برند. قراین نشان می دهد که این سیاست ارتجاعی به شکل “حمایت از هر کاندیدای کرد در برابر کاندیدای ترک ها” بویژه در مرکز استان- ارومیه- از سوی افراطیون کرد نیز دامن زده می شود.

این سیاست رژیم به شکل ترویج نظریه “حمایت از آذربایجانی اصیل” و “طرح مسئله ملی با شرکت در انتخابات” در مناطق شرقی آذربایجان بویژه در مرکز آن – تبریز- توسط برخی از شخصیت های داخل نظام که داعیه رهبری حرکت ملی آذربایجان را دارند, صورت می گیرد. این “رهبران موسمی” که در فصول انتخابات به یکباره فیلشان یاد هندوستان “رهبری حرکت ملی آذربایجان!!” را می کند با تشکیل جلسات عمومی و خصوصی با دانشجویان و جوانان شیفته مدنیت و فرهنگ ملی- قومی و ترغیب آنها به شرکت در انتخابات یا توجیه این مسئله که با شرکت در انتخابات می توان به طرح مسئله ملی پرداخت, بعنوان عاملین و مجریان پشت پرده سیاستهای ترغیب و تشویق مردم به شرکت در انتخابات عمل می کنند.

این سیاستهای مزورانه هر چند از طرف رژیم عوامفریب و دلالان سیاسی آن دور از انتظار نیست, ولی تحت تاثیر قرار گرفتن برخی از فعالین ملی و بویژه طیف هویت طلب حاضر در صفوف جنبش ملی آذربایجان و افتادن آنها در دام این نیرنگ جای بسی تاسف دارد. چرا که حساب این عده, از دلالان حرفه ای سیاست انتخاباتی رژیم جداست.

بنابر آنچه که آمد امروز هوشیاری, شناخت و خنثی کردن ترفندهای رژیم برای به شکست کشاندن جنبش سراسری تحریم انتخابات, شرط ضروری پایبندی به اصول برابری طلبی ملی و آزادیخواهی فعالین و مبارزین ملی, دمکرات و ترقیخواه مناطق ملی از جمله آذربایجانی ها در این شرایط است.

ما بعنوان بخشی از دمکرات های چپ آذربایجان ایران, انتخابات آتی مجلس را غیرآزاد، غیردمکراتیک، مدیریت شده و امنیتی ارزیابی می کنیم و شرکت در انتخابات فرمایشی رژیم را تحت هر عنوان و با هر توجیهی از سوی افراد و جریانات ملی, شرکت در سیاستهای تفرقه افکنانه, سرکوبگرانه و ضد ملی رژیم جمهوری اسلامی می دانیم.

ما با شرکت فعال در کارزار سراسری تحریم انتخابات فرمایشی رژیم, نیروهای برابری طلب ملی, فدرالیست ها, هویت طلبان, دوستداران فرهنگ ملی- قومی, آزادیخواهان, دمکراسی خواهان و کلیه فعالین ملی آذربایجان را به هوشیاری و خنثی کردن ترفندهای رژیم و دلالان سیاسی آن در ایجاد کینه و عداوت بین ملیت های تحت ستم فرا می خوانیم.

ما می توانیم با حفظ هوشیاری و افشای این ترفندها و عدم شرکت در انتخابات فرمایشی, به سهم خود در گسترش جنبش جاری تحریم سراسری انتخابات فرمایشی موثر باشیم و کارزار عمومی تحریم انتخابات فرمایشی رژیم را به همبستگی ملی ملیت ها و آزادی مردم ایران از دیکتاتوری اسلامی تبدیل کنیم.

دمکراتهای چپ تبریز

۰۵/۱۲/۱۳۹۰