در روز چهار بهمن سال هشتاد دو یکسال پیش، ماموران انتظامی به اجتماع مسالمت آ میز کارگران مجتمع مس خاتون آباد و خانواده های آنها که د ر اعتراض به اخراج دستجمعی از کارو بیکار شدن صورت گرفته بود هجوم آوردند .و با شلیک گلوله فریاد، ما کار می خواهیم را که در واقع فریاد میلیون ها نفر کارگر بیکار بود در گلوی کارگران بی بناه و حق طلب خفه کرده و چهار نفر از آنها را به هلاکت رسانده وتعدادی را نیز زخمی کردند .
این عمل وحشیانه و غیر انسانی گرچه باعث کشته و مجروح شدن عده ای از کارگران بیکار که پس از اخراج بدون بهره مندی از هر نوع حمایتی به حال خود رها گشته بودند گردید ، اما موج گسترده محکومیت این جنایت و اعتراض به آن ، راه کار سرکوب مسلحانه اعتراضات کارگری را که می رفت در دستور کار رژیم قرار گیرد با مانع جدی مواجه کرد .
این تجربه نشان داد که اعتراض و واکنش افکار عمومی میتوانند چه نقش مهمی در مبارزات اعتراضی مسالمت آمیز و حق طلبانه کارگران و مزد بگیران و در جلوگیری از سرکوب آنها داشته باشند .
اینک یکسال پس از سرکوب خونین این تظاهرات، فریاد کار خواهی میلیون ها بیکار ایرانی همچنان در سراسر کشور طنین انداز است . فریادی که تنها با ایجاد کار ، امنیت شغلی و تامین شرایط زندگی انسانی برای کارگران و مزدبگیران فروکش خواهد کرد .
کمیسیون کارگری سازمان فدائیان خلق ایران – اکثریت بار دیگر خاطره کارگران جانباخته شهر بابک از توابع استان کرمان را گرامی می دارد و ضمن محکوم کردن مجدد این عمل خواستار محاکمه و مجازات عوامل این جنایت زد انسانی است.
ما از مبارزه تمام کارگران و مزدبگیران که روز به روز دامنه و عمق بیشتری می یابد و از کلیه خواستهای حق طلبانه همه زحمتکشان بخصوص از مطالباتی چون ، حق تشکل و حق اعتصاب که در مرحله کنونی برای به ثمر رساندن سایر مطالبات پاسخ داده نشده از اهمیت تعین کننده ای برخوردار است. حمایت می کنیم .
کمیسیون کارگری سازمان فدائیان خلق ایران – اکثریت
چهارم بهمن یک هزار و سی صدو هشتادو سه
