پایان دوران «پیشمرگ» در کردستان ایران

متاسفانە دیروز در ۲۵ ماە اوت در منطقە ‘باڵەکایەتی’ در کردستان عراق کە منطقەای مرزی میان اقلیم کردستان و ایران است، در یک درگیری میان نیروهای مسلح کوملە زحمتکشان کردستان ایران و مردم منطقە، دو برادر کە عضو اتحادیە میهنی کردستان هستند توسط نیروهای کوملە کشتەشدند و دو نفر دیگر کە برادر همان مقتولین اند، زخمی گردیدند. بدنبال این حادثە مردم منطقە بە مقرات احزاب کرد ایرانی مستقر در ‘باڵەکایەتی’ یورش می برند و ضمن تصرف و ویران کردن مقرات هر دو جناح حزب دمکرات کردستان و کوملە، ۱۳ نفر از پیشمرگ های این سە جریان را بە اسارت می گیرند.

بدنبال این حادثە احزاب درگیر در ماجرا با انتشار بیانیەهائی خواهان آرامش وضعیت در منطقە می شوند، و از حکومت اقلیم کردستان می خواهند کە برای حل مناقشە پادرمیانی کند. مردم منطقە هم خواهان استرداد افراد قاتل دو برادر هستند و می گویند تا استرداد آنها توسط کوملە، اسرا را تحویل نخواهند داد. از طرف دیگر اتحادیە میهنی کردستان کە مقتولین و زخمی ها از اعضای آنند با دادن بیانیە نسبتا شدید الحنی خواهان مجازات قاتلان شدە است.

لازم بە تذکر است بنابە اخبار درگیری هنگامی شروع شدە کە مقتولین از کوملەای ها می خواهند کە بە درختان و باغهای آنان تجاوز نکنند. هم اکنون مردم منطقە خواهان اخراج مقرات احزاب کرد ایرانی و نیروهایشان از منطقە هستند.

البتە تا حالا دادگاهی دارای صلاحیت بە موضوع رسیدگی نکردە تا بتوان بشیوەای بهتر بە اصل ماجرا پی برد. اما با توجە بە شدت ماجرا و خشم مردم منطقە کە خود علیە پیشمەرگەهای کرد ایرانی وارد عمل شدەاند، باید از زمینەهای جدی ای گفت کە امکان چنین درگیری هائی را فراهم می کنند. اما آن زمینەها کدام اند؟ با توجە بە حوادث و روند رویدادها از تابستان گذشتە، می تواند بە موارد زیر اشارە داد:

ـ با شروع راسان کە برنامە حزب دمکرات در هماهنگی با حزب دمکرات کردستان عراق (پارتی) بود، مقری از سوی این حزب در منطقە سیدکان در جوار نیروهای ‘پ ک ک’ تاسیس شد،

ـ بعد از چند ماە، مقرات دیگری توسط احزاب کرد ایرانی در همان منطقە برپا شدند،

ـ با انتقال نیروهای نظامی این احزاب بە منطقە مرزی، تهدیدات جمهوری اسلامی شروع شد. جمهوری اسلامی از جملە شروع بە توپباران منطقە کرد،

ـ با توجە بە اینکە بعد از قیام مردم کردستان عراق مردم بە مناطق روستائی زندگی خود کە در زمان بعث ممنوع بود برگشتند، ایجاد مقرات نظامی و توپبارانهای ایران می تواند خطرات جدی مالی و جانی را متوجە آنان کند (کە کما اینکە متوجە هم کردە است)،

 بنابراین هنوز دو تابستان از ماجرای راسان نگذشتە کە حضور نیروهای نظامی این احزاب و واکنشهای نظامی ایران، کل ماجرا را بسوی یک بحران جدی در منطقە سوق دادە کە نهایتا دیروز بە درگیری میان مردم و احزاب کرد ایرانی انجامید.

اما این ماجرا برای ما چە پیامی دارد؟ بە گمان من می توان روی چندین مورد دست گذاشت. از جملە:

ـ کردستان عراق بر خلاف دوران صدام کە در آن مناطق تخلیە شدە وسیعی در کردستان وجود داشت (بە علت قرارداد الجزایر میان رژیم شاە و رژیم بعث کە در آن هر دو طرف موظف بە تخلیە نوار مرزی بە عمق بیست کیلومتر بودند، و نیز بە علت انفال کردستان عراق توسط رژیم بعث کە طی آن مناطق بسیار وسیعی وحشیانە تخلیە شدند)، این امکان وجود داشت کە نیروهای مسلح کرد ایرانی در مناطق مرزی مستقر شوند و از جملە از حمایت دولت قدرتمندی مانند دولت عراق بهرەمند شوند. بە همین دلیل، در این مناطق، نە احزاب مزاحم مردم می شدند و نە از لحاظ حمایت جدی داخلی (عراق) مشکل آنچنانی داشتند. پس یکی از پیامهای درگیری دیروز این است کە نمی توان مناطق زندگی مردم را بە مناطق نظامی طولانی مدت تبدیل کرد؛

ـ اگر نیروهای اقلیم کردستان بدنبال سیاست‌های خود هستند و در این راە بە زندگی مردم توجە ندارند، اما مردم کردستان عراق آنگاە کە تهدیدات جدی متوجە زندگیشان است، خود دست بە قدام خواهند زد؛

ـ این حادثە نشان داد کە بر خلاف دوران صدام، احزاب اقلیم کردستان توان تسلط بر مردم کردستان و دیکتەکردن سیاست‌های خود بر آنان را در همە موارد ندارند؛

ـ و مهمترین پیام اینکە احزاب کرد ایرانی، دیگر باید بدانند کە دوران مبارزە مسلحانە برای آنان تمام شدە و باید بە این واقعیت یک بار برای همیشە روی خوش نشان بدهند کە نمی توان بدون پشت جبهە قابل اعتماد و اطمینان، روی استراتژی‌های درازمدت نظامی سرمایەگذاری کرد.

دوستان! دوران پیشمرگ در کردستان ایران دیرزمانی‌ است که پایان یافتە. مبارزە مسلحانە را بە بایگانی بسپارید و بە روش‌های مردمی، تشکیلاتی و سیاسی روی بیاورید! لطفا سعی کنید مردم را درگیر دفاع از منافع خودشان کنید و از قهرمان بازی های بی ثمر کە می توانند بە ضد اهداف مطرح شدە توسط خودتان هم ختم شوند، دست بکشید!