در پایان روز گذشته قیمت نفت در بازارهای بین المللی یک دلار و بیست سنت کاهش یافت و به زیر ۴۵ دلار (۴۴ دلار و هشتادودو سنت) سقوط کرد. در خلال یک ماه گذشته قیمت نفت در بازاهای بین المللی بیش از ۲۰ درصد تنزل داشته است. علت اصلی کاهش قیمت نفت از یک هفته پیش به این سو، اعلام آمار نفت ذخیره شده در امریکا بوده است. به موجب این آمار میزان کاهش نفت ذخیره شده در این کشور از آنچه پیشتر تخمین زده می شد، کمتر بوده است. ارزیابی این بود که ۲/۸ میلیون بشکه از نفت ذخیره شده در امریکا کاسته شده باشد. اما مقدار واقعی ۱/۷ میلیون بشکه بوده است.
به این ترتیب نتایج توافق و اقدام هماهنگ اوپک و روسیه برای کاستن از تولید نفت، تا مگر از کاهش قیمت آن پیشگیری شود، تماماً خنثی شده است. این واقعیت البته ناشی از افزایش تولید نفت توسط برخی از کشورهای غیر عضو اوپک نیز بوده، تا آنجا که مازاد نفت و عرضۀ آن از میزان قبلی اش پیشی هم گرفته است.
برخلاف نوبتهای قبلی سقوط فاحش قیمت نفت، این بار دیگر محرز است که موضوع بر سر تقابل نفتی عربستان با ایران نیست. همچنین محرز است که موضوع اختلاف اعضای اوپک بر سر سقف تولید این سازمان نیز در میان نیست. بلکه در چارچوب “اقتصاد نفت” پای عوامل “تاریخی تری” در میان است: پیشی گرفتن مازاد نفت ذخیره از میزانهای قبلی اش مشخصاً از آن روست که برخلاف پیش بینی ها در مورد سرعت افزایش مصرف نفت در اروپا و چین، این مصرف تدریجاً ثابت می شود و مازاد مصرف انرژی از منابع دیگری تأمین می گردد. دیروز در کنار خبر گفته شده، خبر دیگری نیز انتشار یافت: میزان تولید انرژی تجدیدپذیر (خورشیدی، بادی، …) در اروپا در آخرین روز بهار، به رکوردی تاریخی دست یافت. رکوردی که سه فاکنور توضیح اش می دهند: ۱- تابش بسیار آفتاب در این روز، ۲- گسترش تأسیسات انرژی تجدیدپذیر و ۳- بهبود کارائی این تأسیسات.
پایان نفت را باور کنیم.
