پرچم فدائیان خلق افراشتە باد!

نوزده بهمن یادآور تولد جنبشی مسلحانه با اهداف آرمانی در جهت تحقق آزادی، عدالت اجتماعی، دمکراسی و سوسیالیسم است، کە در پروسه تاریخی مبارزات خود علیرغم دادن هزینەهای انسانی تا این مقطع متاسفانە هیچ کدام از اهداف والایش در میهن ما تحقق نیافتەاست. اما مبارزە علیرغم دشواریهای راە کماکان ادامە دارد و یاد جنبش فدائیان در آرمانهای والای خلق برای ایجاد ایرانی آباد و آزاد جای دارد. جائی نازدودنی و محکم کە ریشە در حقانیت آن دارد.

کردستان و جامعه کردی هم در این راە بسهم خود بخاطر تحقق اهداف آرمانی مذکور سهیم بوده است و فرزندان آن در تداوم خواستەها، مطالبات و اهداف همان جنبش امروزه درصفوف مبارزات مدنی و مسالمت آمیز و عاری از خشونت حضور دارند، و امیدوارانه و با چشمداشت به آینده ای روشن و درخشان بە راە برحق خود ادامه می دهند، و هر روزە بخاطر نجات از این باتلاق لجام گسیخته استبداد دینی و خشک نمودن آن هزینەهای مادی و انسانی می دهند.

حکومت استبدادی ولایت فقیه بخاطر حفظ و ماندن نظام ارتجاعی، جامعه را با انواع امراض و آسیبهای اجتماعی مواجه کرده و مردم را سخت در زندگی روزمره غرق نموده و با سیاستگذاری های غلط و سوء مدیریت و آپارتاید مذهبی و جنسی و… باعث شیوع مشکلات، محدودیتها و محرومیتهای اجتماعی ـ اقتصادی فراوان شده است که پیامدهای آن بخوبی نمایانند. از جملە در کردستان متاسفانه در بعد اقتصادی جوانان ما به علت محرومیت از کارهای تولیدی و صنعتی، بە مشاغل کاذبی مانند کولبری روی آورده که کاری جانفرسا و طاقت شکن است؛ با فقدان هرگونه امنیت جانی و مالی. روزی نیست که این قشر ستمدیده برای کسب لقمه نانی برای خانواده، هزینه جانی پرداخت نکند و بوسیله بلایای طبیعی و گلوله افراد مسلح رژیم در خون خود نغلتد. حال بماند آسیبهای دیگری بە مانند روسپیگری نهان و آشکار، اعتیاد، بیکاری و… کە بیداد می کنند. مردم کرد که یکی ازاقلیتهای قومی این دیاراست و در طول تاریخ بخاطر حفظ خاک، وطن، جان انسانها و در راه تحقق اهداف والای انسانی متحمل هزینه های بیشماری گردیده است، یکی از قربانیان اصلی این بیدادگاە است.

به مناسبت فرارسیدن نوزده بهمن سالروز نمادین جنبش سیاهکل، باید این روز فرخنده را به تمامی رهروان اهداف والای این جنبش و بخصوص بازمانده جانبختگان تبریک و تهنیت گفت. لازم است که در این روز فرخنده یادی هم از شهدای سازمان در این شهرکوچک مرزی بانه که عاشقانه و خالصانه جان خود را در به ثمر نشاندن این جنبش فدا نمودند و نهال آزادی را باخون و تلاش خود در این دیار کوچک آبیاری نمودند، گرامی بداریم، از جمله رفقا: فایق بهرامی، کمال انوری، فاروق اسراری، محمد اسماعیل زاده، باسط احمدی، محمد خدامرادی، نجات عثمانی، نجم الدین قادری، کمال حسینی، ابوبکر محمودی و  ده ها رفیق دیگر.