پیام شادباش نوروزی دکتر فریبرز رئیس دانا به اعضای کانون پژوهش فرهنگ ایران(سوئد)

ایرانیان عزیز و آزاده، هم میهنان ساکن سوئد (گوتنبرگ)!
اعضای محترم کانون پژوهش!
در آستانه‌ی دمیدن نوید بخش نوروز، نوروزتان را شادباش می‌گویم!
من چند ساعتی است که از حاشیه‌ی دشت گُر گرفته از ارغوان و سُرخ گُل و بنفشه و شببوی خاوران، آن‌جا که برومند‌ترین فرزندان مقاومت و ستم ستیزی و آزادی ‌خواهی، لاله گون به خاک خُفته‌اند، می‌آیم. آنها، اما بیدار و چشم به راه، به همه‌ ما و به شما گفتند: بهاران خُجسته باد!
و یاران! این پیام را، نه من، که هزاران جوان و امید آفرین حاضر و غزل خوان، هزاران عندلیب پر شکسته، اما هنوز نغمه سرا، و این را زنان و مردانی که در گُستره‌ای کوتاه تا بسیار دراز روزگاران در تلاش و مبارزه گذرانده‌اند، به همه‌ مردم ایران باز می‌گویم.
هم‌میهنان سرفراز! در سال ۱۳۸۳ تلخ کامی‌ها و تیره‌گی‌ها بر مردم ما رفت. فرزندان کوچک در آتش سوختند؛ صدها تن در جاده‌ها جان باختند؛ زلزله و سیلاب و محاصره‌ برف جان‌ها را گرفت و خانه‌ها را ویران کرد. گرانی و بیکاری و مشقت‌های زندگی، باز، گزند رسانده‌اند. زندانیان سیاسی آزاد نشده‌اند و به جُرم آزادیخواهی و دفاع از حقوق انسانی مردم ما در حصارها مانده‌اند؛ شمار دیگری بازداشت شده‌اند و کژدُم‌های توطئه، باز، گزیدند. با این وصف، ما در کنار مردم خود و شما در آنجا، باز این نوروز باز‌آمدنی و پُر رمز را جشن می‌گیریم.
ما می‌خواهیم مثل بنفشه‌های سرزمین مان گُل‌داغ باشیم، زمستان بشکنیم، و بر سبز‌آی کوه و دشت، عندلیبان خوش‌خوان سرخ فام را دعوت کنیم. ما چنین می‌کنیم و سر تسلیم به یاوه‌گی و ریا و قهر فرود نمی‌آوریم و بدین سان، جاودانه می‌مانیم. ما صلح و آرامش و امنیت و آزادی را گرامی می‌داریم و برای آن، همه چیز مان را فدا می‌کنیم.
در این پیام شادباش، که این برادر و یاور خدمتگزارتان، از سوی همه‌ی یاران تان می‌فرستد، دوست دیرین سربُلندِ دربندم، ناصر زرافشان نیز همانند من، سهم دارد. آنچه می‌گویم واژگان او و من است، که جُز تکرارِ راز دلِ گرما بخش همه‌یشما نیست.
همینجا، جا دارد از پیش‌‌کش‌های شما، که به گونه‌ای نمادین و به منظور تاکید بر اینکه همیشه به یادِ دربندانِ آزاده هستید، (و) تقدیم آنان شد، صمیمانه سپاس گزاری کنم. 
گرمای دستان شما را در دست‌های خود حس می‌کنم و طپش قلبم از طپش دوباره‌ی بهار و سر زندگی همگان حکایت دارد، و این که گویا، دوره‌ی رهایی فرا رسیده است و عنقریت است که بلبل به گُل آشوب کند.
شاد و شاد و شاد باشید!

دکتر فریبرز رئیس‌دانا
ساعت ۱۸ روز جمعه، ۲۸ اسفند ۱۳۸۳، تهران 

متن فوق بر گرفته از پیام شادباش نوروزی دکتر فریبرز رئیس دانا به اعضای کانون پژوهش فرهنگ ایران در یوته‌بوری می‌باشد که تلفنی داده شد. و نا رسائی های احتمالی در متن مربوط به انتقال پیام از شکل گفتاری به نوشتاری است که مسئول آن ما می‌باشیم.
علاقمندان به شنیدن پیام، با صدای دکتر فریبرز رئیس دانا، می‌توانند آن را در صفحه‌ی نوروزی سایت «شبکه فرهنگی ایرانیان اروپا» با آدرس: www.eucn.org/n بیابند!
هر روز تان نو روز و نوروزهای تان پر از مهر، شادی و به روزی باد!
کانون پژوهش فرهنک ایران در یوته بوری – سوئد
۲۲ مارس ۱۹۸۵
ikfc@eucn.org
www.eucn.org